Bij de sushi tent hadden Eva haar vriend en ik het over het geloof. Hij is gelovig. Ik weet even niet welke richting. Op zaterdag gaat hij naar de kerk.
Inmiddels is de steen gearriveerd. Prachtig is deze. Wij gaan nog een rododendron kopen. Ma was dol op bloemen.
Ik heb een bepaalde bloem in de voortuin. Pa en ma hadden/hebben deze ook in hun voortuin. Met paarse bloemen. Ik ben meer van wit. Jarenlang witte bloemen. Wat zag ik van de week? Wit is paars geworden. Najaaaa.
Dat valt gelukkig (nog) mee hier. Maar ik vind dat woord zo mooi. Iets van vroeger. Daan zijn nozems zetten graag hun scooter droog onder mijn overkapping. Ik vind dat niks. Steeds lekt er een olie of iets van benzine.
Als ze later uit huis zijn kan ik nog van ze nagenieten. Of irriteren.
Steeds herhalen dat ze scooter daar niet mogen neerzetten. Wel in de schuur of op het gras. Dat gaat een keer goed en dan; oh ja, sorry, vergeten. Kwaad alweer geschied. Ik ben ook niet altijd thuis. Hoe nu verder?
Ik heb de boel gebarricadeerd. Screen omlaag en stoelen neergezet. Het werkt. Even dacht ik nog dat ze die opzij zouden gaan zetten. Gelukkig niet.
Met Daan en Eva was ik al eens geweest bij een all you can eat π£. Eva had hoofdpijn en Daan dronk zich klem aan de mocktail pina colada. Daardoor was er weinig ruimte over voor de sushi.
Nu ging ik afgelopen zondag met Eva en haar vriendje. Deze jongen kan eten! Wow. Hij lust alles en veel.
Mijn maag was mooi opgerekt door dat eet gebeuren van de universiteit. Van te voren had ik al een lijstje in mijn hoofd gemaakt om te bestellen. Ik mag weer! Joehoe!
Meneer zag een lekker drankje. Iets met veel ijs en mango smaak. Hij vond dit te duur. Eet en drink wat je wilt, de lege flessen bonnen geld wordt ingezet. Dan kijken wij niet op een euro.
Eva lust geen vis. Snapte meneer niks van. Ach, ik luste vroeger ook geen vis. Kreeg ik niet als kind. Heb ik leren eten. Dus Eef moest van hem dingen proeven. Ze deed dat heel dapper. Maar veel smaakte teveel naar vis π. Ach komt wel.
Ik had mijn lijstje in mijn hoofd. Nou, meneer had ooit gehoord dat ik paling lekker vond. Hoppa, stond er paling sushi voor mijn neus. Hij ging maar door. Stooooooop. Zoveel kan ik nou ook weer niet eten. Op een gegeven moment zoβn rijst pakketje met zalm of tonijn erop. Hij bestelde met een garnaal plak erop. Met saus . Zo, die was lekker. Ik had staartjes op mijn bord liggen. Hij niet. Huh? Waar laat je die? Die eet ik op zei hij. Geweldig. Zij eten thuis ook kippen poten. Zegt Eva, die eten wij toch ook? Nee, zei eten de poten (voeten) van een kip. Ieuw.
Koreaanse kip.
Als toetje namen Eva en ik appel gyoza. Zo lekker. Knapperige mini appeltaartjes met stroop. Zo lekker. Ik had er zes op. Meneer nam nog wat extra sushi. Geweldig.
We hebben twee uur lang genoten, gelachen en gegeten. Een beetje mijn verjaardag gevierd en ook die van hem. Vandaag is hij jarig. Voor Daan namen wij pina colada bubble tea mee. De mocktail hiervan bestaat niet meer op de kaart. Officieel was het niet om mee te nemen. Maar wij mochten dat omdat wij boven gegeten hadden. Erg aardig. Nog 20 stuks pikante kip sushi mee. Daan ook tevree.
Vier tevreden mensen. Gaan wij vaker doen. Dat wordt lege blikjes uit vuilnis bakken halen π«£π€£π.
Met stokjes geoefend. Je ziet een mes op mijn bord. Eva en ik blijven oefenen met stokjes.
De film was net uit toen ik door een vriendin werd uitgenodigd voor de film Bridget Jones. Samen hadden wij ooit deel 1 en 2 gezien. Heul lang geleden.
Toen mijn vriendin over de film van Bridget begon schoot mij iets te binnen. Alleen dacht zij dat het een andere film wasβ¦β¦ In deel 2 wilde Bridget zwanger raken. Ze deed toen testen om te kijken wanneer ze op haar vruchtbaarst was en ze sex moest hebben. Toen zei ze tegen haar partner; I am a bit slippery in my downtown department.
Anyway, het was een leuke film, deel drie. Ik moest echt wel even inkomen. Maar uiteindelijk erg gelachen. Er was ook een ontroerend moment.
Gistermorgen ging om 6:30 de wekker β°. De laatste keer thuis bloeddruk meten. Laatste keer mijn bewegingssensor om. Laatste keer de gele en of rode tas inpakken. De ingevulde lijsten mee van de bloeddruk en van wat ik gegeten had. Laatste keer ontlasting en urine in potjes in een aparte tas πΌ.
Prachtig uitzicht in het Binnenveld. Normaal kom ik daar rond avond etenstijd. Het voelde best gek. Zoβn laatste keer.
Het was zoals altijd gezellig met elkaar. Ik moest speeksel verzamelen. Bloed laten afnemen. Gelukt met mijn moeilijke vaten. Sensor ingeleverd, zo ook de glucose meter. Ik werd gewogen. Daarna mochten wij gaan voor een ontbijt.
Er lagen bruine bolletjes en krentenbollen op tafel. No way. Al was ik sinds de avond daarvoor nuchter. Ik ging voor een croissant π₯. Eet ik normaal nooit. Maar nu, vers gebakken, die geur, njom njom. Met kaas π§ en een kop thee. Wij mochten nog geen koffie βοΈ ivm bloeddruk laten meten. Geen idee waarom wij eerst moesten ontbijten.
Een half uur na het ontbijt werd mijn bloeddruk gemeten. Daarna mochten wij aan de koffie en een gebakje π°. Normaal ben ik niet van taart. Maar nu wel. Suikers! Jihaaa.
Het was zo gezellig. Een paar dames hadden een leuke tekst/lied, gemaakt. Super leuke kadoβs gemaakt voor het team als bedankje. Fantastisch gedaan. Ik kom daar later op terug. Ik was om 10:00 klaar maar vond het veel te gezellig. Rond 12:00 gingen wij allen naar huis. Toch met een beetje weemoed. Twee keer acht weken daar heel vaak geweest.
De laatste verpakkingen. De laatste keer overdag zoveel boterhammen naar binnen proppen. Ik vond de laatste twee weken zwaar. Maar nu denk ik; ach, het is al bijna voorbij. Geen ritjes meer naar Wageningen. Als groep hadden wij ook lol. Niet na hoeven te denken over de boodschappen of wat ik ging eten.
En toch ben ik happy. Straks wat uitwerpselen etc inleveren . Bloeddruk meter. Glucose chip meter. Bewegingsmeter. Dan een ontbijtje van de zaak. Ik watertand nu al als ik denk aan een croissantje. Dat kregen wij de vorige keerβ¦..
Mijn laatste hapje tostiβ¦. Wat heb ik die veel gegeten. Bijna dagelijks. Zeker als ik ham moest eten. Dat vind ik niet lekker, tenzij in een tosti.
Alle deelnemers hebben het nu best moeilijk. Al die gekke eet combinaties. Er wordt gezegd dat dit is wat de gemiddelde Nederlander eet. Nou, dat geldt niet voor onze groep. Dat zijn de stamppot en pasta eters.
Ik had laatst couscous met rode bieten, kruidensaus en kip filet (gestoomd).
Er werd gevraagd wat wij als eerste gingen eten of wat wij gemist hadden. Ik heb visioenen van gebakken zalm en pindasaus. Geen combinatie. Mijn broer kan goed zalm bakken. Zal hem eens vragen. Die pindasaus moet ik nog even bedenken waarbij. Ik denk een patat oorlog.
Vanmorgen zou tussen 10:00 en 12:00 iemand komen voor een nieuwe afzuigkap. Om 10:30 nieuwe autobanden. Niet handig. Mijn vader was fietsen met een duo fiets. Voor het eerst weer sinds mijn moeder overleden is. Iemand anders kunnen regelen die hier in huis zou kunnen zitten.
Om 9:00 was de jongeman van de keuken er al. Topper. Rond 10:00 bijna klaar. Ik gaf hem koffie en zei dat ik daarna wegging. Hij ging zich redden. Ik liet de sleutel achter. Later bedacht ik; hoe stom?!! Niet dat ik hem niet vertrouwde. Maar hoe kwam ikzelf weer binnen? Pffff. Ben te druk. Er gebeurd teveel.
Om 11:00 was ik thuis. Voor een dichte deur. Gelukkig kwam mijn dochter net uit school. Ik had nog een kleine angst dat de jongeman de sleutel in het slot had laten zitten. Dan kan je de deur van de andere kant niet openen. Zweter de zweet. De deur ging in een keer open! Yes!
Daarna kwam mijn vader op visite. Hij had het super leuk gehad op de tandem fiets. Dan heb je toch te maken met mensen met een medische geschiedenis. Het is niet niks maar wel heel dankbaar om te mogen doen.
Aan de afzuigkap moest ik even wennen. Ik hou niet van veranderingen. Deze zou hetzelfde zijn als de βoudeβ. Mooi niet. Hij glimt als een malle. Daar zie je elke vingerafdruk op. De vorige was mat grijs. Beter. De vorm op de muur en het plafond is ook anders. Moet toch alles weer gewit worden. Pffff. En als je hem aanzet. Een tornado is er niks bij. De vorige hoorde je amper. Zo zie je maar, die Deutsche puntlichheid wordt er niet beter op.
Gisteren ging ik met mijn dochter naar een gesprek over en met haar op school. Ik mocht eerder naar huis van werk, daarom kon ik erbij zijn. Anders was ze daar met haar vader. Ook prima. Er was weinig te melden. Gelukkig. Eva doet het goed. Helemaal zelfstandig.
Onderweg in de auto ging weer van alles piepen en lampjes gingen aan. Een kerstboom was er niks bij. Pffff. Motorblok, esp systeem en stuurbekrachtiging. Alles oranje. Dus lekker door rijden. Ben het zo zat. Niemand kan de oorzaak vinden. Ondertussen maar snel doorsparen. Deze auto valt nog een keer uit elkaar. Eva wil al niet eens met de auto op vakantie. Doodeng vind ze het. Mam, je gaat de reis niet betalen. Wij gaan nietπ«£.
Later dacht ik; ik ga de bandenspanning eens controleren. Je weet het niet. Alle gratis dingen waren kapot of weg. Dan maar naar de Praxis. Daar betaal je iets. Ze vroegen 7 euro maar je mocht ook onder een euro betalen π°. Ik ging voor dat eurootje. Die andere zes zijn voor een nieuwe auto π€£.
Dat werd weer bellen met een bedrijf. De winterbanden verwisselen voor mijn zomerbanden. Pffff. Kon pas over een week. Ik gaf de ernst aan. Ik mocht woensdagochtend/vanmorgen.