Vroege woonde ik met mijn ouders in meerdere mooie huizen. Veel bijzondere verhalen hierover. Mijn ouders bouwden ooit een eigen huis. Samen met familie. Ik was ruim elf jaar oud toen dit een na laatste huis verkocht werd. Dat was een drama voor mij op die leeftijd.

Mijn ouders kochten toen een huis in Bennekom. Was toen een koopje als je er nu op terug kijkt. Maar deze plek. Wauw. Nog steeds goud waard. Best memories. Gisteren had ik het hier nog over met mijn zoon. Wat was en is dat voor mijn kinderen en mij een mooie tijd geweest. Niks moest. Het was altijd leuk, ontspannen, etc etc. Geweldig!

Op een gegeven moment (heel lang geleden) ging ik voordat ik een relatie en kinderen had op mijzelf wonen. Eerst in een flat. Zoveel meegemaakt daar. Ik kwam op een bepaald moment uit de lift en daar stonden mensen met messen in hun handen.. Gelukkig niet maar mij gericht. Later een buurman die naar benden was gesprongen…. Van negen hoog. Ik vergeet nooit meer zijn naam en die aanblik hoe hij erbij lag. Ik ging gillend daar weg. Woonde toen weer even bij mijn ouders.

Nu heb ik gelukkig al een hele lange tijd een eigen woning. Eerst samen met de vader van mijn kinderen. Later zonder hem. Uiteindelijk zijn dit mooie herinneringen. Mijn huis is uiterlijk en innerlijk niet perfect. Ik kan niet tippen aan veel mensen. Maar ik ben aan het investeren. Dit huis waar wij nu wonen ga ik zelf makkelijk overleven. Mijn kids kunnen hier als ze willen zelfs heel oud in gaan worden. Hoe fijn is dat?

Als ik hardop zeg; tjee, wat een mooie keuken hebben zij daar of …. Dan zegt mijn dochter; mam, kijk naar wat wij hebben.

Daar heeft zij gelijk in. Maar ik vind het weleens moeilijk om niet te vergelijken,

Hoe beter ons huis er nu aan toe is, hoe prettiger ik mij voel. Dan maar geen vakantie. Niet uit eten. Geen luxe. Maar een eigen huis is echt goud waard 🥰.