Eva appte mij gisteren over iets leuks…

Zij en haar broer kunnen er soms wat van. Rommel maken. Heel normaal voor pubers. Ze zien het namelijk niet. Zit geen opzet in. Maar moeders kan er soms wel van balen.

Dan wijs ik ze op de rommel dingen op hun kamer. Ze zien dat niet. Tja. Hoe pak je dat aan? Moet ik alles alleen doen. No way. Ze klaarstomen om op te ruimen. Elke keer zeggen; neem je rommel mee naar beneden als je komt eten? Dat begint te werken.

Maar ja. Ik was gisteren werken. Kreeg een app van mijn dochter. Mam, ik heb alles schoongemaakt. Het aanrecht is leeg. Ik heb gestofzuigd. Heb echt mijn best gedaan. Ik ben schoenen niet op hun plek staan zo ook de schooltas. Lege bak noodles of afval daarvan. Soms nog de ontbijt spullen.

Nou, ik kwam thuis…. Alles blinkte gewoon. De vloer… geen stofje te zien. Het aanrecht was leeg en schoon. Ze had wel dingen op een andere plek gelegd. Ik miste op een gegeven moment iets. Ow, zei ze, dat ligt daar… ik durfde niet geïrriteerd te zijn van waarom ligt het nu daar? She did it. Topper. Ze was daarna wel moe. Een lange schooldag met ook nog een prik in haar arm. Dat is een mooi ander verhaal.

Ik zei al; je hebt hier een bijbaan. Poetsen….. Ze wil er geen geld voor de schat.