Mijn vader had voor zijn 80ste verjaardag een bon gekregen van broers en zussen met aanhang van mijn moeder. Voor de roofvogel boerderij. Er mochten twee mensen mee. Eva en ik gingen met plezier mee. Vanmorgen ging om 7:30 de wekker. Iets aan de vroege kant voor in het weekend.

Het was ruim een uur rijden. Wij kwamen aan. Het was best druk. Ik had laarzen aan en een dikke jas ivm de regen. Is het binnen…. Dat is schijnbaar sindskort. Maakt niet uit. Ik hoef toch niet aan de man met mijn regen kaplaarzem, haha.

Wij beginnen met Wilson. Pfff. Die wilde vooral vliegen. Keek constant naar de deur. Daar liep af en toe de verzorgster langs die hem normaal voerde. Later in de ochtend mocht hij in de ruimte op een arm naar de andere kant op een arm. Constant heen en weer. Elke keer kreeg hij lekkers te eten. Helemaal zijn ding.

Deze oehoe was zo mooi. Als je met je hand voor zijn ogen langs ging…. geen reactie. Zij horen een muis van ver maar zien zeker dichtbij niks. Deze oehoe kwam bij een andere valkenier vandaan. Hij of zij wil maar twee keer per dag een korte vlucht maken. Daar kan een valkenier niks mee. Gelukkig deze groep wel.

Als hij van de ene arm naar de andere ging, gingen de vleugels even breed uit. Wauw. Wat zijn ze dan groot. Heel af en toe een oehoe geluidje. Echt een schatje met hele mooie ogen.

Hierboven een Afrikaanse roofvogel. Geweldig groot om te zien. Maar het gewicht viel mee. Ze zijn vooral veer en botten die redelijk hol zijn. Deze knoepert woog maar 2,2 kilo.

Hier zien we een zee arend. Net zo een als bij Vitesse. Wauw! Die was groot en zwaar! Vloog ook van de ene persoon naar de ander. Kreeg wat lekkers te eten. Leek heel tevreden.

Verder was er nog een hele klein uil. Die ging uit zichzelf bij iedereen op het hoofd zitten. Niet aangeleerd. Deed hij gewoon.

Er was ook een raaf. Een jonkie. Als je eten in je handschoen in je hand had. Vingers gevouwen. Dan kreeg hij je vingers los van je handpalm. Wat een kracht! Ze verwachten dat hij binnen een paar jaar woordjes kan zeggen.

Op het eind kwam James. Een pelikaan. Officieel roze… dat zou zijn ivm garnalen die ze eten. Hier kreeg James kuikentjes te eten. Hij was licht roze. Zeker niet geel. Hij liep om je heen. Soms tegen je aan. Wat een gewicht. Viel bijna om. Hij draaide rondjes op commando. Ook weer een prachtig beest.

Ik ben benieuwd hoelang dit nog maar ivm de partij van de dieren…. Deze ervaring nemen ze ons niet af.

Ook wel grappig om te weten. Deze beesten hebben een tacker. Gaan er weleens vandoor. Dan fietst een medewerker de buurt door. Vangt dan zo’n beestje. Of ze worden gebeld door mensen uit de buurt. Zit je daar dan op je fiets met een roofvogel of oehoe .