Wat was het fijn om vrijdag op ons Landje te zijn. Nou ja, van ons… niet meer. Maar wat hebben deze mensen een werk verricht. Wij verbleven daar in een oerwoud met plekken om te vertoeven. En nu? Praaaaachtig mooi aangelegd.

De eigenaar is daar het liefst elke dag. Zijn vrouw gaat soms wel terug naar Rotterdam. Even de hitte uit.

Alleen maar positieve verhalen. Hun familie die daar aan onze lange tafel eten. De pizza oven wordt nog beter gebruikt. Wij gebruikten het bovenste gedeelte voor pizza en brood. Zij hebben een rooster over het vuur gelegd. Zo kan een pan met vlees heerlijk sudderen. Zoveel lekkerder dan thuis op gas zei de eigenaresse. De pan ging zo hop, op tafel. Lekker puur natuur.

De naam Landje blijft bestaan. Zij hebben een kleindochter die aan haar ouders vraagt; wanneer gaan wij weer naar het Landje? Te leuk.

Allemaal fruitbomen hebben ze gepland. Is een proef. Onze walnoten boom waar de placenta van mijn kids onder ligt doet het enorm goed! Bom en bomvol noten. Volgens Engels recept moet je de noten vroeg pukken als ze nog geen houten schil hebben. Op azijn gooien. Gefermenteerde walnoten voor de de rest van het jaar. De noten die wel volgroeid zijn, daar pakken ze het schil tussen de ene helft en andere helft van de walnoot. Daar maak je volgens Turks recept de lekkerste thee mee. Zo leuk hoe begaan zijn met het landje. Echt geweldig.

Dag recreatie mag van de gemeente. Klopt. Mochten wij ook. Soms een nachtje slapen. Allemaal geoorloofd. Alleen permanente bewoning mag niet. Wat is dit toch een mooie plek!