Kijk haar nou liggen. Vandaag precies een jaar geleden lag ze op de Intensive care. Laatst vroeg Eva aan mij; mam, kunnen we 3 maart vieren? Huh, wat bedoel je? Dat is de dag van mijn operatie een jaar geleden. Kunnen wij daar iets mee doen? Jawel, maar dan zitten wij op de boot. Op de heenweg al gekeken wat voor lekkers ze hadden. Appeltaart, chocolade taart, worteltaart of een chocolade toetje. Dat komt wel goed.

Als ik nog denk aan die eerste periode. Wat een pijn had Eva. Zo zielig. Ik bleef de hele tijd bij haar op de intensive care en de kinderafdeling. Haar vader had zijn vriendin te verzorgen die dezelfde dag geopereerd werd. Daan was met zijn stiefbroer bij die zijn vader in Amsterdam waar hij enorm verwend werd.

Eva moest op de afdeling van alles doen voordat ze naar huis mocht. Op bed rechtop zitten. Aan tafel zitten met eten. Douchen. Stukje lopen. Trap lopen. Alles de eerste keer was zo eng voor haar. Haar hoofd stond na de operatie anders op haar romp. Ik vergeet nooit de rit naar huis. Ik kreeg Eva de auto niet in. Ze kon niet bukken. Ik moest haar hoofd naar beneden duwen om haar in de auto te krijgen. Ze gilde het uit.

Ik keek de foto’s terug van vorig jaar. In mijn gedachten had Eva weken alleen maar op de bank gelegen. Niet dus. Volgens de app mocht ze na twee tot zes weken weer kort naar school. Dat haalden wij net niet. Misschien ook wel omdat thuis school perfect ging (dankzij de COVID periode). De hele klas kwam een keer bij ons thuis op bezoek. Eva kreeg regelmatig visite van klasgenootjes. Deze periode had soms wel iets als Eva niet teveel pijn had. Samen heerlijk keuvelen.

Vandaag eten wij een taartje om te vieren waar Eva nu (mooi rechtop) staat.

Gistermorgen vroeg op. Snel ontbijtje erin van crumpets en muffins. Ik dacht aan cake muffin. Maar het is een soort brood. Deze snij je doormidden. In de toaster. Boter en marmite erop. Real english breakfast. We gingen met mijn oom mijn nicht ophalen. Daarna op naar de trein. Een parkeerkaart voor de auto hadden wij nodig. Nergens te vinden. Blijkt dat er op het station een automaat staat om een parkeerkaart te kopen voor je auto op de parkeerplaats. Klinkt logisch toch? Niet dus. Typisch Engels volgens mijn nicht.

Ruim een uur met de trein. Elke twee stoelen hebben een stopcontact en een usb poort. Najaaa, wat handig. Mijn powerbank kon in mijn jaszak blijven zitten. Bij Liverpool stapten wij uit.

Het was prima weer. Droog. Bewolkt. Voor de foto’s was een zonnetje mooier geweest. Maar het was niet anders. De Towerbridge, het regeringsgebouw, de BigBen en Westminster Abbey zagen wij als eerste. Daarna weer door met de ondergrondse. Eva nam nog een Starbucks. Mag eigenlijk niet van mijn oom. Deze keten betaald niet genoeg belasting zei hij, haha. Harrods van binnen gezien. Wat een juwelen zagen wij daar. En heel veel bewaking.

We hebben heel veel gezien. Meestal van de buitenkant. Prima. Binnen te druk en te duur. De kids waren op een gegeven moment kapot. Vooral Eva. Snap ik. Vroeger was ik ook redelijk snel moe van het lopen en geslenter. Tegenwoordig kan ik uren staan en of slenteren.

Op een gegeven moment zagen wij een !McDonald’s. Serieus? Jawel. Daan wilde daar dolgraag heen. Het had zijn dag gered zei hij 😂. Er zat weer ‘voeding’ in zijn lijf.

Nog een magneetjes gekocht van Londen. Die sparen wij. Al met al een super leuke dag. Veel gelachen en gezien. We love Londen. Eenmaal thuis aten we Indiaas. Take away. Zo, dat was lekker. Pappadums met sausjes. Daarna naan brood met kip vulling en piepers. Zelfs Daan vond de piepers lekker. Nog een kip snack erbij. Gewone rijst en rijst met kip. Njom njom. Nooit gedacht dat de kids konden smullen van voor hun onbekend eten.

Het was een prima dag om mijn oudejaarsdag te vieren. Mijn laatste dag als een 51 jarige.

Wij 👩‍👧‍👦 zijn saaie vakantie mensen. Het scheelt dat wij al vaker in dit gebied van Engeland zijn geweest. Ik vind het heerlijk om met mijn tante te kletsen. De kids vermaken zich met klieren, spelletjes doen en een telefoon. Ze vinden het heerlijk op de grote slaapkamer. Helemaal ying yang. Uiteraard roep ik ze voor het eten naar beneden en voor uitjes.

Gisteren naar een second hand shop geweest. Ik heb een leuke puzzel gescoord. Die kan je twee kanten op maken. Een kant is een makkie. Maar de andere kant….. enig. Daarna gingen we naar een supermarkt. We keken onze ogen uit. Wat een keuze. Die was echt reuze. Heerlijk om rond te neuzen. Ik dacht een leuke foto van de kids gemaakt te hebben. Helaas, Eva nam een vreselijke pose aan. Kan echt niet.

Na het avondeten gingen we met z’n drieën wandelen. Op zoek naar de geit, ik bedoel hert. Deze herten blaffen als honden. Heel bijzonder. Zal wel weer typisch Engels zijn. We vonden alleen een groep eenden 🦆. En misschien een beetje van het noorderlicht?

Op tijd naar bed. De trein vertrekt vroeg. We are going to Londen. Daan verheugd zich het meest op de McDonalds 🙈. Zal jetoch mee maken dat we die niet kunnen vinden. Eva wil graag een koffie van Starbucks. Maar daar komt mijn oom niet binnen. Die betalen niet genoeg belasting 😅.