Eva op de fiets naar school. Zie ik haar telefoon thuis liggen. Haar rooster staat op een app op haar telefoon.

Wat zou jij doen? Zo laten? Dan moet Eva maar aan een klasgenoot vragen naar welke les ze moet. Alleen heeft ze niet altijd les met haar eigen klas. Soms worden er groepen gemaakt van een paar kinderen uit elke klas en samengevoegd voor een les. En Eva heeft flex lessen. Daar schrijft elke leerling zich voor in. Dus ook voor iedereen weer een andere les….. Zou Eva zich redden? Of komt ze weer bij iedere les te laat? Ze heeft al een paar aantekeningen hiervan. Ik ben haar aan het leren dat ze eerder naar een klaslokaal moet lopen. Als ze dan ziet dat het donker is moet ze verder kijken, vragen, etc.

Ik was dus zo’n gek die zag dat haar telefoon hier lag en zij onderweg naar school was. Dus ik, hop, de auto in. Ik haalde haar in. Durfde niet te toeteren. Dat overleefde ze ws niet. Ze herkend nooit mijn auto. Al zwaai ik 😆. Ik stopte iets verderop. Sprong de auto uit. Joehoe! Eef! Hier is je moeder met je telefoon. Eva pakte deze gretig aan. Dank mam. Kus. En door.

Pfff, veel wakker geweest vannacht. De kat liep boven los. Gek? Normaal heb ik de slaapkamer deuren dicht. Want anders weet ik het wel. Dan heb je een kat die op je hoofd gaat slapen. Liefkozend aan je oor likt. Niet mijn ding kan ik zeggen 😆.

Eva vroeg of Dolf toch op de slaapkamers mocht komen. De deuren stonden dus open. Behalve bij Daan. Die wil dit echt niet.

Het begon met de kast. Zo gek. Dolf 🐈‍⬛ doet steeds de kledingkast bij mij open. Dan gaat ze erin en eruit. Vind ik eng. Waarom wil ze de kast in? Wat doet ze daar? Of wil ze misschien (heel modern) uit de kast komen? Dat zal het zijn. Zij, genaamd Dolf (een jongensnaam) komt gewoon graag uit de kast.

Prima. Ook weer opgelost.

Vanmorgen had ik weer een nieuw kapsel. Dolf heeft met haar nagels mijn haar getoupeerd. Mijn oren zijn weer schoon gelikt. Ik voel mij weer een heel ander mens 😛.