De auto laten staan.

Ik ben steeds luier geworden. In de tijd van mijn gezin was ik altijd aan het rennen. Op verjaardagen kreeg ik altijd kritiek dat ik geen minuut stil zat. Klopt. Dit had te maken met een beginnende burn out. Maar ik was wel prachtig op gewicht. En ik kon ook nog eens alles eten waar ik zin in had. Daarna storte ik in en kon ik tijdelijk niks meer. Overleefd.

En dan wordt je ziek. Een scheiding erbij. Ik moest het in mijn uppie doen thuis. Ik ging ervoor. Tussen de chemo’s door bleef ik koken. Ikzelf mocht rondom de chemo vier dagen niks eten. Misschien is daardoor mijn stofwisseling ook een beetje van slag geraakt. Na mijn ziekte proces moest ik aan de hormonen. Tien jaar lang. Ik zit nu in jaar drie. Nog ruim zeven te gaan. Door de hormonen is mijn stofwisseling van slag. Maar ik geef toe; voorheen zat ik na een boterham vol. Nu kan ik er wel tien op. Oftewel, ik heb de hele dag honger. Zo niet leuk.

Hoe kan ik nu afvallen? Minder eten is nummer één. Meer water drinken is nummer twee. Nummer drie; meer bewegen. Ik ben niet van het sporten. Gisteren moest ik mijn auto inleveren voor de keuring. Een dag zonder auto. Wauw. Op zijn tijd best lekker. Ik heb op de fiets medicijnen besteld bij de apotheek. Een formulier ergens heen gebracht. Daarna lopende een bakje bij iemand afgeleverd. Dit voelt fijn. Ik ga dit vaker doen. De sleutels van de auto stop ik een of twee keer per week weg. Ik ga voor meer beweging. Niks niet sporten. Gewoon lopen en fietsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s