Processie rups.

Dit zijn ze dan. De rupsen die Nederland en vooral Ede terroriseert. Ik woon in de Rietkampen. Daar zijn ze niet eens op z’n heftigst. En toch…. ik zit onder. Mega onder. In mijn slaap krab ik de wonden open. Inmiddels al geΓ―nfecteerde wonden. Mijn zoon zegt s’morgens: mam, ik krijg mijn ogen niet open. Ze prikken. De rupsen lopen op het schoolplein en hier om de hoek van onze woning. Het schijnt dat de wind de haartjes die irriteren tot wel 100 meter ver kunnen waaien. Vandaar dat ik niet veilig met een boek in de tuin kan zitten. In juli worden ze een vlinder. En lelijk dat ze zijn. Lijkt wel op nep bont…

Zo niet van deze tijd, haha. Helaas dus wel. De haartjes van de rups landen in gras. Als er gemaaid gaat worden vliegen deze weer rond. Oftewel, wij hebben nog veel langer last van deze beestjes/haartjes dan eind juli.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s