Deze avond is een avond van afscheid moeten nemen van elkaar. Mijn zoon is verbitterd. Mijn dochter is vooral in tranen. Hoe leuk ze het ook hebben bij hun vader, Ze willen niet weg van hier.

Dus wat doe ik dan met zo’n laatste avond? Ik plan iets leuks. Iets ter afleiding. Vanavond zouden wij naar de burger King gaan. Iets wat mijn zoon niet kent. Dus spannend en is dit dan wel ok, aangezien hij niks met eten heeft….. samen het menu bekeken. Helemaal top. Er zat genoeg bij wat hem lekker leek. Deal. Wij zouden ervoor gaan. Ik had er al zin in. Njom njom. Lekker proppen.

Op het moment dat wij zouden gaan riepen de kinderen; mam, kan je niet zelf frieten bakken? Uuuh, natuurlijk kan ik dat. En dan roept mijn zoon ook nog eens; mam, is dit niet de beste keus? Zo geven wij veel minder geld uit. Ik denk met je mee.

Erg schattig/aardig. Volgens mij wil meneer gewoon zolang mogelijk thuis zijn 👩‍👧‍👦.

Dus vanavond na een berg rauwkost te hebben gegeten bakte ik frietjes. De buuf belde zelfs aan voor een fles mayo. Deze heb ik heel vaak op voorraad. Iets met de jeugd/kids…..

Ik ben aan het appen gegaan. Mijn zoon wordt al bijna 11 jaar. Hij is hierdoor een jaar ouder dan zijn klasgenoten. Ik denk dat niemand wil dat zijn of haar kind in het donker buiten speelt op jonge leeftijd. Maar waar leg je de grens?

Ik was laatst aan het appen met een moeder van een klasgenoot van Daan. Zij wil graag dat haar kind voor het donker thuis is. Helemaal mee eens wat mij betreft. En dan is haar zoon ook nog eens een jaar jonger dan die van mij.

Dus voor nu moeten de jongens om 18:00 thuis zijn. Want daarna gaat het schemeren. Het scheelt wel of ze een gsm hebben of niet. Die van mij heeft dit nog niet. Binnenkort krijgt hij er een van zijn vader.