Mijn kinderen en ik zullen nooit gourmetten. Geen idee waarom. Zij en ik samen hebben hier nu eenmaal niks mee. Ieder zijn ding. Maarrrrrr, mijn dochter is dol op een broodje hamburger en mijn zoon op een broodje kip. Dus rondom de feestdagen koop ik deze twee vlees soorten. Een voor gebruik. En een voor in de vriezer voor …. wij zien wel wanneer wij daar zin in hebben.

Soms heb ik mini broodjes voor in de oven. Zo niet, dan pakken wij toch lekker een stokbrood. Vlees braden. Broodje in de oven. Vlees tussen het broodje. Klodder mayo (vind ik persoonlijk iets minder) en smullen maar.

Hier stond een kerststuk. Weg ermee. Hupsakee. En nu staat hier een groene plant en een nep cactus. Die geeft ook nog eens licht. Zo gezellig.

Op de plek waar de kerstboom stond, die eigenlijk niet eens verveelde bij de kinderen, staat nu een plantenbak met 3 makkelijke zuurstof planten. Lampje erachter. En klaar.

De keuken. Prima plek. Alles is daar grijs en wit. Super strak. Prima. Maar na de kerst heb ik behoefte aan iets meer kleur. De stickers van Ali voor weinig geplakt. Ineens heb ik een keuken vol cactussen. Zo gezellig. En als deze over een paar maanden gaan vervelen haal ik ze gewoon weer weg. Zo makkelijk. I love Ali.

Het viel hier reuze mee. Het konijn boeit al dat vuurwerk niet. Hij liet zijn flap oren lekker hangen. Afsluiten voor al dat lawaai. Prima. Het is ook alweer zijn tweede oud&nieuw.

Dolfje onze kat vond het wel een beetje spannend. Wij bleven bewust thuis om 2400. Zogenaamd relaxed. Geen aandacht geven aan het vuurwerk. Alleen baalde ik soms ook van die knallen hoor. Achterlijk hard. Illegaal spul. Dolf lag onder de stoel bij Daan. Daan had er wat kussens omheen gelegd. Zo aardig. Op die manier had Dolf een eigen donker holletje. Hij bleef aardig rustig moet ik zeggen.

En dan onze hamster. Dropje. Nieuw hier. Die ging op zijn rug liggen en gilde als een speenvarken. Wat een hysterisch beest. Ik dacht nog even; hij blijft erin. Maar ‘helaas’ 😉.

Sommige mensen hebben een prothese nodig om te kunnen sporten. Ik gelukkig niet. Ik heb wel protheses….. maar die ben ik liever kwijt als ik ga hardlopen. Die dingen schudden toch maar heen en weer zonder enig doel. En ze wegen ook nog eens een kilo. Zonde om die extra mee te slepen. 😂. Misschien handig als ik wat verder in mijn sport traject ben, een extra uitdaging, haha.

Ik heb het nu niet over mijn gebit. Die weegt steeds minder. Door de chemo vallen de tanden en kiezen er zomaar uit. Ik heb het nu even over iets anders. Ik sport in het donker. In de avond. Dan ziet niemand mij. En toch….. verbaas ik mij over hoeveel mensen ik tegenkom. Wat zullen zij denken? Daar loopt een mevrouw hard met een bovenlijf van een man…… tja, ik hoop niemand te shockeren. Maar op dit moment is dit het beste voor mij. Sorry.