Vuurwerk.

Vanuit mijn huis geen vuurwerk. Zeker niet na wat mijn zoon, dochter en ik vorig jaar hebben mee moeten maken. Het begon met een lontje die op de tafel buiten lag. Daar stond een doosje naast met vuurwerk. Dit alles onder een overkapping. Door de wind is waarschijnlijk het lontje harder gaan branden….. wie legt er dan ook een lont op de tafel? Zo niet handig. Ik zag het niet want ik was met mijn zoon iets aan het afsteken in de vuurschaal. Helemaal achterin de tuin. Ineens hoor ik iemand zeggen; het brand hier. En toen ging het los! Fonteinen beginnen te branden. De vlammen sloegen omhoog. Ik kon er niet bij komen want dan schoten de fonteinen in mijn gezicht. Toen begon ik te gillen; help! Tegen een vriendje van mijn zoon zei ik; doe de voordeur open. En wat een geluk. Mijn ex was op de koffie bij de buren. Hij hoorde mijn geschreeuw. Hij vloog via binnen door naar onze overkapping. In een veeg duwde hij het vuurwerk op de grond. Pfew. De overkapping was nog niet in brand gevlogen. De eettafel, 6 stoelen en mijn gloedje nieuwe grasmat waren behoorlijk beschadigd. Gelukkig stond van de zomer het zwembad hierop. Maar de dagen daarvoor en erna kijken mijn zoon en ik bibberend naar beneden. Dan zien wij al die zwarte plekken in ons kunstgras. En dan komt die angst weer naar boven. Als ik hier nog aan denk. Het hele huis was grijs van de rook. Alle brandalarmen gingen af. Dit hoop ik nooit meer mee te hoeven maken. Een voordeel; mijn zoon wil tot op de dag van vandaag geen vuurwerk meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s