Heel Holland bakt.

Jawel. Het is weer begonnen! Heel Holland bakt. Ik probeerde een film op te zetten van RTL 4. Kids keken mij na een paar minuten aan. Volgens hen te stom voor woorden. Nu liggen wij met z’n drieΓ«n op de bank. Kleedje over onze benen. Kijkende naar ‘heel Holland bakt’. Het geluk kan uit een klein hoekje komen. Genieten maar.

Ik ben waarschijnlijk even off-line.

Ik word gek van mijn iPad. Ik kan typen wat ik wil. Ineens kijk ik televisie en dan door naar Facebook. Zonder het scherm aan te pakken. K😑t Apple. Mijn zoon dacht de oplossing te hebben. Scherm schoon poetsen. Aan en uit. Niks helpt. Na een paar minuten zei meneer; mam, dat je dit ding nog niet door het raam hebt gegooid. Had ik graag gedaan. Maar best veel geld om kapot te gooien. Zijn iPad werkt niet meer en de mijne ook niet. Die van Eva werkt super. 1 maand oud. Is dit wat Apple wil? Steeds maar gaan voor een nieuwe versie? Lekker allerlei apparatuur weggooien. Slecht voor het milieu?

Ik breng mijn iPad morgen naar een reparateur. Hopelijk kan hij hier iets mee. Zo niet? Dan ga ik over op Samsung. Scheelt mij ook nog eens heel veel geld. Doei Apple. Hallo Samsung.

Vuurwerk.

Vanuit mijn huis geen vuurwerk. Zeker niet na wat mijn zoon, dochter en ik vorig jaar hebben mee moeten maken. Het begon met een lontje die op de tafel buiten lag. Daar stond een doosje naast met vuurwerk. Dit alles onder een overkapping. Door de wind is waarschijnlijk het lontje harder gaan branden….. wie legt er dan ook een lont op de tafel? Zo niet handig. Ik zag het niet want ik was met mijn zoon iets aan het afsteken in de vuurschaal. Helemaal achterin de tuin. Ineens hoor ik iemand zeggen; het brand hier. En toen ging het los! Fonteinen beginnen te branden. De vlammen sloegen omhoog. Ik kon er niet bij komen want dan schoten de fonteinen in mijn gezicht. Toen begon ik te gillen; help! Tegen een vriendje van mijn zoon zei ik; doe de voordeur open. En wat een geluk. Mijn ex was op de koffie bij de buren. Hij hoorde mijn geschreeuw. Hij vloog via binnen door naar onze overkapping. In een veeg duwde hij het vuurwerk op de grond. Pfew. De overkapping was nog niet in brand gevlogen. De eettafel, 6 stoelen en mijn gloedje nieuwe grasmat waren behoorlijk beschadigd. Gelukkig stond van de zomer het zwembad hierop. Maar de dagen daarvoor en erna kijken mijn zoon en ik bibberend naar beneden. Dan zien wij al die zwarte plekken in ons kunstgras. En dan komt die angst weer naar boven. Als ik hier nog aan denk. Het hele huis was grijs van de rook. Alle brandalarmen gingen af. Dit hoop ik nooit meer mee te hoeven maken. Een voordeel; mijn zoon wil tot op de dag van vandaag geen vuurwerk meer.