Vandaag haalde ik jou iets eerder uit school. Het kon even niet anders. Normaal maak ik afspraken na schooltijd. Maar de woensdagmiddag zat zo vol bij de orthodontist dat wij helaas onder schooltijd konden gaan. Van de juf kregen wij huiswerk mee….. deze moeten wij nog gaan maken.

Eef, de mevrouw die bij jou de beugel ging verwijderen was zo ontzettend aardig en geduldig. Ik stond naast je. Jouw nagels duwden in mijn vel. Wat was je bang. Je hebt ook al zoveel moeten doorstaan. Een scheiding, een moeder met borstkanker, je scoliose/corset, allemaal onderzoeken in het Wilhelmina kinderziekenhuis en dan ook nog eens een beugel; de eerste van de klas. Dit alles in twee jaar tijd. De beugel waar je steeds meer aan ging wennen mocht vandaag eruit. Joepie? De spalk werd eerst gelegd. Dit ging prima. Maar toen moesten de slotjes van je tanden eraf. De laatste tand…. een loszittende tand. Bij elke beweging ging je tand heen en weer. Die ging bloeden. Je begon stilletjes te huilen. Heel stilletjes. Dikke tranen rolden over je wangen. Je mocht even pauze nemen. Wij knuffelden elkaar even en je ging weer netjes in de stoel liggen. Er kwam een andere mevrouw erbij. Een oud collega van mama. Ik vertelde kort over jou en je angsten voor de tandarts. De grote baas liep langs en zag jou zo enorm verdrietig. Ze kregen allemaal medelijden met jou. De baas zei; stop! Dit kan zo niet, volgende week gaan wij verder. Persoonlijk weet ik niet of dit de beste oplossing is. Maar we luisteren maar naar wat zij adviseren. Volgende week gaan wij weer. Nog een keer de laatste lijm resten van je tanden boren….. boren…… en dat laatste slotje verwijderen. Je bent dapper Eva! Je doet het goed. Zie dit niet als falen. Ik ben enorm trots op jou! Volgende week sta ik je weer bij. Wij gaan dit samen fixen.

Vanaf morgen ben ik weer kindloos. Ik gebruik deze dagen optimaal. Lekker veel werken. Donderdag, vrijdag en zaterdag en zondag overdag en nacht ga ik aan de slag. Dan moet er ook gegeten worden. Ik kijk nu in de koelkast voor restjes. Ik kook quinoa. Daar kan je namelijk alles in gooien. Dat ga ik dus ook doen. Mijn maaltijd salades staan al klaar voor de komende twee dagen.

Vorig weekend toen de kinderen bij hun vader waren kreeg ik van een toenmalige huisgenote spelt pannenkoekjes met banaan. Heel erg lekker. Deze week is de tweede verpakking gratis bij de Albert Hein. Dus hoppa, twee maal aangeschaft. Zo kom ik mijn werkdagen wel door. Verse salade, spelt pannenkoekjes en de wortels/komkommer en bleekselderij die overblijven ga ik ook nog opeten. Fit al werkende het weekend door. De uren die ik extra maak gebruik ik voor de schoolvakanties.

Een cactus. Ach, wat moet je daarmee? Zo’n plant prikt. Niks aan dus. Afgelopen weekend ging ik met mijn zoon en dochter op de fiets naar de stadspoort. Net na het avond eten en vooral voordat het donker zou worden. Zij hadden geen fietsverlichting. Ik gaf de kids ieder 2 euro. Om te spenderen. Zij kozen allebei een knijpbal bij de action voor 60 cent. De rest moest ik op hun rekening storten. Prima. Ikzelf liep rond bij de Hema. Ik zag daar een cactus lamp. Ik moest een beetje denken aan de tijd van Elvis Presley. Ik zag een juke box voor mij en neon lampen. Die tijd was niet mijn tijd/jeugd. Maar het heeft wel iets. Twijfel, twijfel, twijfel…… toch die lamp aangeschaft bij de Hema. Ik wil mijn huis graag een eigen twist geven. Die lamp heb ik opgehangen met tape. Het is maar een lamp. Maar wat komt dat groene licht geweldig over in onze huiskamer. Zodra de lamp op aan gaat zie ik de kids genieten; wauw!