The end.

Vandaag mochten wij de verjaardag van mijn tante vieren met een heerlijk buffet. In het huis van wijlen opa en oma. Deze mensen hebben daar heel erg lang gewoond. Hun zeven kinderen zijn daar geboren en opgegroeid. Mijn oom en tante hebben daar tot vorig jaar gewoond. Tante Bep is vorig jaar, 2 maart, op mijn verjaardag gecremeerd. Van ome Dick hebben wij twee weken geleden afscheid genomen. Ome Henk geeft de sleutel van dit dubbele huis volgende week door aan andere mensen. Mensen die wij niet kennen. Het huis is dan niet meer in onze familie. Als de muren toch eens konden spreken…..

Ik heb vroeger heel vaak gelogeerd bij mijn opa en oma. Hele fijne herinneringen. Iets minder was dat ik voor de deur overreden ben als meisje van 8 jaar door een Daf auto. Dubbele onderbeen breuk. Daardoor kan ik nu lopen als Charlie Chaplin, hahaaa.

Toen mijn oma leefde ging wie er zin had op de vrijdag koffie drinken bij haar. Toen zij overleed kwamen wij als familie nog steeds. Onze vrijgezelle oom nam het namelijk over. Wij waren vaak met een behoorlijke groep. Want zeg nou zelf; als je zo’n gezellige familie hebt dan ga je toch niet werken op de vrijdag? Dan kom je gezellig samen β˜•οΈ.

Er is een tijd van komen en gaan. Mijn oom heeft het huis verkocht. Het huis was en is te groot voor een persoon. Vandaag hebben wij het afgesloten met een heerlijk buffet. Dankzij bijna jarige tante Gerda. Wat bijzonder om nog een maal een feest te mogen vieren in dit huis met een mega geschiedenis. Wat een rijkdom aan ervaringen. Dag lief huis. Ik hoop dat je je nieuwe bewoners ook zoveel kunt geven ❀️!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s