Nicky.

Ik ben normaal niet zo van de telegraaf. Maar ene Marcel Peereboom Voller schreef een mooie collum. Hieronder het laatste stukje daarvan.

Het onweer komt snel. Lachend spant hij het zeil tussen de fluisterende bomen, die weldra zullen worden overstemd door de roffelende regen op het tentdak. De vogels zullen niet meer zingen. De verlossing komt. Maar als het onweer losbarst en de regen valt, luistert hij ontzet naar wat de druppels vertellen. Vroeger of later zullen ze je vinden, roffelt de regen. Vroeger of later. De natuur is opgehouden met fluisteren. De natuur gaat tekeer en voor het eerst wordt hij bang. De bomen schreeuwen zijn naam. De regen brult dat ze hem zullen vinden. En de vogels juichen triomfantelijk. Het is de naam van de jongen: Nicky.

Dit gaat natuurlijk over de moordenaar Jos Brech. Die man voelt nattigheid. Zijn gsm is uit. Hij leeft in en van de natuur. Zal hij zich wel laten vangen? Mijn gevoel zegt van niet. Ik denk dat ze hem nooit levend te pakken zullen krijgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s