Hoe breng jij je kids naar bed?

Om 20:00 ga ik met mijn acht jarige dochter naar boven. Ik vraag dan aan haar; wat is het ritme/schema? Zij begint zichzelf dan uit te kleden. Haar korset gaat om. Tandjes inclusief de beugel worden gepoetst. Ze kamt haar haren om deze vervolgens in een vlecht te stoppen. Dan gaat zij naar bed. Ik lees soms een verhaal voor. En anders leest zij zelf een stukje boek.

Om 20:30 roep ik mijn tien jarige zoon. Die is heel snel klaar. Kort en krachtig. Hij kleed zich uit. Poetst zijn tanden en gaat meteen zijn bed in. Erg makkelijk. Het liefst wil ik dat hij gaat lezen of zich voor laat lezen. Zucht. Dit lukt mij lang niet altijd. Alhoewel hij vaker leest sinds hij het leven van een looser heeft ontdekt.

En dan ik. Ik zou ook moeten lezen. Altijd goed voor een mens. Maar ik ga meestal nadat de kids op bed liggen ook naar bed. Saai maar waar. Ik word pas net voor de wekker wakker. Dus ik zal het wel nodig hebben.

Ik ben er klaar mee.

Gisteravond bedacht ik mij ineens; ik ben er klaar mee met dat gewicht. Die gaat maar omhoog. Wanneer houdt dit op? Sporten lukt mij nog niet. Wandelen wel. Dit doe ik zo vaak mogelijk. Vroeger kon ik alles eten de hele dag door. Misschien moet ik dat nu ook maar doen. Mijn eet gewoonte is vreselijk. Ik haat ontbijt. Dat is al een foute start. Op het werk drink ik cappuccino terwijl ik zwarte koffie net zo lekker vind, haha.

Ik heb mij nu ergens ingeschreven. Een stok achter de deur. Daarbij krijg ik een eet schema. En er zitten heerlijke recepten bij. Ook fijn aangezien ik het elke keer weer moeilijk vind om een maaltijd op tafel te zetten buiten de standaard dingen om. Nu leer ik gevarieerd koken. Vroeger deed ik dit met gemak. En ik weet dat dit terug gaat komen. Het fijne van deze club is dat ik voor vier maanden recepten krijg. Daar kan ik de rest van mijn leven mee vooruit. Zeker met als afwisseling het eten van de buurvrouw en mijn Indische kooklessen.

Ik heb er zin in. Ik wil niet meer mijn medicijnen de schuld geven. En mijn vermoeidheid. Dat speelt zeker mee, maar ik ga ertegenaan. Heerlijk een nieuwe uitdaging, een doel! Over vier maanden weer mezelf hopen te zijn met meer energie.