Russen

Wij hadden veel Russen in ons hotel in Turkije. Heel veel. Voorheen kon ik mij die herrie van ze herinneren. Heel veel overlast. Maar nu zag ik vooral tafels vol met eten zonder mensen daaraan. Die traditie van veel opscheppen en niks eten, weglopen, hebben zij dus nog steeds. Asociaal zou ik zeggen. Maar waarschijnlijk zijn zij zo opgevoed.

En dan loop je naar de bar voor een glas cola. De Russen die mij voor gingen vroegen om….. rum cola, of iets met wodka. De barman schonk de alcohol in het glas. Als hij wilde stoppen zij meneer de Rus; ga door en door. Uiteindelijk was zijn glas vol met pure alcohol en daar kwam dan een scheutje frisdrank bij. Niet normaal toch? Maar ik geef toe; schijnbaar hoort dit bij hun manier van leven. Anders functioneren zij niet. Wij hebben geen last gehad van luidruchtige of vervelende Russen.

Wat ons dit jaar op viel waren de dikke lippen. Dikke opgespoten lippen. Als wij weer zo’n dame voorbij zagen lopen riepen wij; he, waar komt die schaduw nu weer vandaan? Ik zie geen wolken. Dan lagen wij zo in een deuk. Die dames moeten dit gemerkt hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s