Uit je werk meteen eten of even relaxen.

Mijn ex zal dit zich nog goed kunnen herinneren. Op de dagen dat ik werkte kwam ik op de fiets thuis. De deur van de schutting klemde vaak. Op de weg fietsend naar huis nam ik mijzelf voor, na een dag intensief werken, ontspan. Maar door die deur, jawel, ik gaf de klemmende deur graag de schuld, raakte ik geΓ―rriteerd. En dan loop je je huis binnen. Twee jonge kinderen die aandacht vroegen en een man die wilde eten. Ik wilde zelf koken, mijn eigen schuld, omdat ik dan even tot rust kon komen. Even resetten. Als ik nu terug kijk denk ik ; waarom? Waarom wilde ik alles zelf doen? Zo mega stom. Mijn ideaal was uiteindelijk om op de weg naar huis vanuit mijn werk een banaan te eten. Zodat ik niet van de honger grumpy word. Dan thuis even genieten van wat ik toen had. En daarna relaxed koken, of laten koken. Helaas zag ik dit toen niet in.

Mijn zoon….. is vaak in de ochtend chagrijnig. Als hij eenmaal gegeten heeft dan is hij er weer. Ik weet dit ook gedurende de dag. Eenmaal chaggie heeft vaak te maken met honger. Alleen heeft hij dit zelf niet door. Ik zeg dit weleens tegen hem. Dan kijkt hij mij boos aan en zegt; ik heb geen honger, ik wil niks eten, alles is vies. Dat zijn moeilijke momenten. Maar dan zet ik door. Soms win ik. Deze glorie momenten als hij dan na het eten vrolijk is deel ik naderhand met hem. Hopelijk gaan deze overwinnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s