Vandaag om 7:00 kwam mijn vader binnen. Ik ging daarna door naar mijn werk. Erg prettig zo’n vader. Hij weet precies wat te doen. De kids uit bed halen, aankleden, eten geven, insmeren tegen de zon, tanden poetsen en naar school brengen. Ondertussen was ik al op mijn werk. Ik zag mij niet op het planbord. Huh? Blijkt dat ik vandaag vrij ben. Heerlijk. Lekker op tijd wakker. Hop hop naar huis. Daar had mijn vader het meeste al gedaan. Ik hoefde alleen maar de kids naar school te brengen. En nu ben ik vrij. De laatste wasjes doen van de vakantie. En genieten in de tuin. Lovely.

Mijn pa is wel extra de klos. Vrijdag heb ik hem weer nodig. Sorry paps. Maar wat fijn dat jij zoveel voor ons wilt doen.

Ik heb graag iets op tafel staan. Gewoon voor de gezelligheid. Maar in het midden van de tafel…… ik heb eens gekeken op internet. Bijna bij iedereen staat in het midden van de tafel iets. Iets van gezelligheid. Maar mijn kinderen zitten aan het midden van de tafel. Prima. Elke keer als zij gaan eten, zo’n drie keer per dag schuiven wij de boel aan de kant. Maar waarom eigenlijk? Sinds kort staan de gezellige spullen aan jet einde van de tafel. Bij niemand in de weg.