Waarom zijn hier geen muggen en wespen? De deur naar het balkon kan ik open laten staan voor een frisse wind. Ik zit in de avond op mijn balkon zonder geprikt te worden door een mug. Vanmiddag zag ik een eerste wesp. Met al dat frisdrank overal valt die ene gestreepte rakker nog wel mee. Waarom leven ze wel in Nederland en niet in Turkije?

Hier is echt van alles te eten. 24 uur per dag. Te bizar voor woorden. Je noemt iets eetbaars en ze hebben het. Mijn zoon was de patatten een beetje zat. Hij had zin in pizza. Dus wij gingen hop, onder de weg door via een tunnel. Daar kom je dan uit bij een mega groot terrein met nog meer zwembaden. Geen idee hoeveel. Hogere glijbanen. Turkse oudere dames maken verse rotti voor je. Gratis ijs en wafels. En: pizza. Je moet wel effe wachten, nog effe wachten, pizza, pizza, na na na naaaaa 🎼. Ik ging tussendemiddag even relaxen. Toch te heet voor in de zon. De kids zaten in de schaduw. Ik in de rij. Toen ik aan de beurt was kwamen zij erbij staan voor pizza. Ik kreeg er een met mais en paprika. Niet hun ding. Ik vroeg om een kaas pizza. Geen probleem volgens die man. En jawel. 5 minuten later hadden wij een kaas pizza. Die was lekker. Een heerlijke dunnen bodem. Njom njom. Als die meneer er morgen weer is met bakken, ga ik vragen of hij er de dag daarna en daarna ook is. Zo ja. Geef ik hem 5 euries. Als wij er dan aan komen lopen wil ik dat hij een kaas pizza voor ons in de oven stopt. Hij blij, wij blij. Daaaaag lange rijen.

Mijn kinderen zijn uitslapers. Het ontbijt is hier van 8:00 tot 10:00. Ruim van te voren beginnen ze al met opruimen. Ik heb iets ontdekt. De ochtend rustig starten is zo fijn. Ik laat de kinderen slapen. Zij weten waar ik ben. Bij de buren doen ze hetzelfde. Daar slapen ook twee kinderen met een mobiel. Dus als er iets is dan kunnen zij hun moeder bellen waar ik bij aan tafel zit. Zennnnnnn.

Zo zit ik heerlijk ontspannen te ontbijten met volwassenen. De kids rusten lekker uit. Ik neem nog een extra kopje koffie. Op de weg terug naar de kamer neem ik twee tosti’s mee. Een dubbele witte voor meneer en een donkerbruin brood voor mevrouw. Om 10:00 is iedereen uitgerust en wij hebben een ontbijt op. Helemaal ying yang.

Onze hamster Sonic is al bijna 2 jaar oud.

Voor een hamster is dit heeeeel erg oud.

Wij genieten nog elke dag van deze vriend. Toen hij jong was beet hij ons nog weleens. Maar nu? Nooit meer. Van een nacht dier is hij naar een dag dier gegaan. Zo lief. Zo sociaal.