Ik heb voorheen van alles aan chocolade eitjes laten zien. Paas deco. Een live paashaas/Bob. Maar ik ga toch steeds meer over op fruit, groente, gezond. Ik eet geen chocolade meer. Iets met een bikini over 5 weken, past niet meer. Zit al op een maat groter. Door de hormoonpillen en leeftijd ziet en voelt alles er toch anders uit. En ik eet wat ik zie. Nog net niet de krant. Maar fruit van de fruitschaal is ook prima. Vandaar mijn nieuwe paas deco gebeuren.

Onze hamster Sonic verhaard niet. Maar ons konijn wel. Ik heb het gevoel dat hij op dit moment enorm aan het verharen is. Overal lagen en liggen pluisjes. De stofzuiger doet zijn best. Inmiddels heb ik een borstel gekocht. Een of twee keer per dag wordt meneer zijn vachtje geborsteld. De kinderen vinden dit leuk om te doen en hij geniet er ook nog eens van. Elke keer als wij borstelen komen er best wat haren los. Op deze manier hebben wij minder pluisjes in huis. De stofzuiger is blij, meneer konijn ook dmv het aanraken en de kinderen genieten hier ook van. Helemaal top!

Ik heb vanavond wat gasten. En voor de kids een slaap maatje.

Ik heb verschillende soorten chips gekocht. Het betere merk. Die van de Lidl. En van de Turkse supermarkt.

Wat vonden de kids het lekkerst? Totaal geen voorkeur. Alles is prima!

Wat is jullie voorkeur?

Vandaag bij de Turkse supermarkt geweest. Heerlijk daar rondlopen en nieuwe dingen proberen. Ik zag een mooie vrucht. Wat is dit? En hoe kunnen wij dit eten? Wanneer rijp? Help.

Kijk toch eens wat een uitzicht. En dat is gewoon in mijn tuin. Ik heb een overkapping met screens. De buren waren op visite. Wij houden allen van het buitenleven. Vuurtje aan. Kopje koffie erbij.

Van de week had ik heerlijk bij de buren gegeten. Daarna kwamen zij bij mij. Zo gezellig. Even aanspraak. Ik heb van Sinterklaas een selfie stick gekregen. Nu uit geprobeerd. Ik moet nog even wennen. Hahaaa. De stick staat erop. Dat hoort natuurlijk niet.

Bovenstaande foto moest ik van mijn dochter maken. Iets met een stift over haar vinger….. maar waar het nu om gaat: mijn dochter vindt het steeds leuker om te helpen in de keuken. Zij kwam zelf met dit recept. Op YouTube gezien. Ze vroeg om paprika, radijsjes en selderij. Alles in stukjes gesneden. Een beetje mayonaise, mosterd, olie en wat peper. Alles husselen. En wij hebben genoten. Dit is ook echt iets voor van de zomer. Lekker fris!

Eva ging voor een MRI. Met contrast. Van te voren moest ze veel water drinken. Ik dronk vrolijk met haar mee. Zonder te zeuren dronk zij vele glazen water leeg.

Daarna kreeg ze een infuus. Het prikje deed niet eens veel pijn. De naald ging eruit en het slangetje bleef erin. Eva kreeg hier een heftige reactie op. Haar arm werd rood en roder.

De tranen rolden over haar wangen. Maar je hoorde haar niet huilen. Zo stoer. Zij moest een half uur stil liggen. En dat deed mijn stoere dame.

Ze lag stil. Ze deed alles wat van haar gevraagd werd. En ondertussen leed zij in stilte. Kijk toch een naar dat gezicht. Mijn stoere dappere dochter! ❤️

Bij de Hema hebben ze grappige fotolijsten. Met sneeuw. Je pakt een foto of een tekening. Stop deze achter het plastic van het lijstje. En klaar. Als je schudt heb je eerst sneeuw. En als de sneeuw zakt zie je je plaatje. Zo’n lijstje is zelfs leuk om op een verjaardag te geven met geld in het venster. Of een grappige foto van …..

Vandaag gaat het gebeuren. Mijn dochter krijgt in het WKZ een MRI voor haar nieren. Ze heeft er zin in. Echt waar. Zo bijzonder. Ze vindt alles leuk wat met het ziekenhuis te maken heeft. Vorige week zei ze nog ; mam, wanneer krijg ik de MRI? Toen vertelde ik haar dat het wel anders is/was als de vorige keer. Dit keer krijgt ze een infuus naald met contrast vloeistof. Ze vroeg hoe groot/dik de naald was. Net zo groot als die met bloed prikken. OW, zei ze, daar voelde ik niks van. En lang stil liggen kan ze prima. Dat heeft ze al een keer eerder laten zien. Oftewel, mijn dochter en ik gaan er vandaag weer een gezellige dag van maken in het ziekenhuis. Nu maar duimen op een gunstige uitslag.

Ik ben trots dat ik mijn weekend dienst heb gedraaid. Mijn eerste sinds….. lang geleden. Ik was er klaar voor. Helemaal voorbereid. De zaterdag overdag heb ik fijn wat uren kunnen werken. Zondag rust. En daarna de nacht….. van 20:30-7:30 oproep dienst. Niks gedaan. Heerlijk. Maar ik sliep op een piket kamer in het ziekenhuis. Het was druk op de gang voor mijn slaapkamer. Veel gepraat, geloop, telefoontjes. Slapen werd dus moeilijk. Maar ja, ik lag wel lekker. Wakker maar heerlijk onder een deken.

Ik merk dat zo’n weekenddienst, veel gewerkt of niet, toch een impact heeft op mijn lichaam. Die is dit ritme niet meer gewend. Maandag om 18:00 kreeg ik mijn kindjes weer terug in huis. Ik was zo blij. Maar ook, oh zo, moe. Mijn lontje was kort. Wat baalde ik hiervan. Toen merkte ik weer eens hoe het is om geen backup te hebben. Best wel heavy. En dan komt zo’n scheiding weer binnen. Zo niet fijn! Maar alle eerste keren zijn moeilijk. Mijn eerste werkdag was dat. Mijn eerste dienst doordeweeks. Nu mijn eerste weekenddienst. Het is mij wel gelukt. De volgende keer is mijn lichaam er beter op voorbereid en gaat het vast beter. Gelukkig maar. Want met de Pasen mag ik weer. Dit keer vier dagen oproep dienst.