Gisteren van Renkum naar Ede gereden met mijn lange vest onder de deur door naar buiten. Het regende ook nog eens. Eenmaal thuis uitgestapt uit de auto zakte ik bijna door mijn hoeven van het gewicht. Ieuw. De kids vonden het gelukkig erg leuk. Lachen is gezond.

Inmiddels heb ik al een aardig gewicht aan vocht in het operatie gebied gespaard. Voor de zekerheid had ik vrijdag even gebeld met het ziekenhuis. Het klotst lekker heen en weer maar verder zijn de wonden niet rood. Vandaag heb ik in Arnhem een gesprek met de bestralingsarts. Ik ben benieuwd wat hij gaat zeggen. Ik kan mij zo voorstellen dat vuur en vocht explosie gevaar geeft 😬.