Mijn moeder heeft twintig jaar geleden borstkanker gehad. In die tijd waren ze nog niet ver met bepaalde onderzoeken. Men liet tijdens de operatie de tumor testen. Was deze niet goed dan gingen je okselklieren eruit. En wat een last hadden en hebben mensen die deze klieren missen. Het vocht kan niet goed afgevoerd worden uit je arm. Het gevolg is vaak een hele dikke pijnlijke arm. Mijn moeder is toen arbeidsongeschikt geraakt. Waar ze nu nog met haar pensioen last van heeft. Levenslang gestraft. En uiteindelijk zaten er geen kwaadaardige cellen in haar okselklieren. Maar ja, dat wisten ze later pas na onderzoek.

In het begin na de operatie had ze de een na de andere ontsteking in haar arm. Een prik aan bijvoorbeeld een tak uit de tuin en ze kreeg weer koorts en blaren op haar arm. Op een gegeven moment kreeg ze elke maand een antibiotica injectie, zo erg waren de ontstekingen. Inmiddels gaat het na twintig jaar stukken beter. Geen antibiotica meer. Alleen niet teveel belasten, haar arm.

En ik? Ik heb een klier in mijn oksel die niet goed is. Dat weet ik nu al dankzij verbeterde onderzoeken. Vandaar nu ook de chemo. Die moet deze verkeerde klier vernietigen. Binnenkort krijg ik een vervolg onderzoek of dit ook het geval is. Zo niet? Dan gaan ze gelukkig alleen die ene klier operatief verwijderen en niet alle klieren. Ik kan nu echt niet arbeidsongeschikt raken als alleenstaande ouder. Afwachten maar wat de arts te melden heeft.