Gevoelige vingertoppen en vellen die loslaten.

Niet de vorige chemo maar die daarvoor had ik neuropathie pijn aan mijn handen en voeten. Gewoon pijn. In rust en in beweging. Punaises  die in je vel steken. Niet echt natuurlijk maar wel dat gevoel. Sinds de laatste chemo kan ik niet gewoon lopen. Mijn voeten voelen alsof ze slapen. En mijn handen…. Die voelen zo vreemd. Het ene moment jeuken mijn vingers en het andere moment voel ik op een vervelende manier mijn hartslag. En die klopt ook nog gewoon. Gelukkig maar, ik heb een kloppend hart.


Als ik een kop koffie pak dan lijkt het wel alsof deze gloeiend heet is. Ijs is nog kouder dan ijskoud. Heel bijzonder. En soms lastig. Een blikje openen lukt dan ook niet. Ik heb de kracht niet en het is zooooooo gevoelig. 


Inmiddels zijn mijn vingertoppen kanon hard. De huid is geel. Ineens snap ik wat er aan de hand was en is. Mijn huid gaat zometeen loslaten. Dit proces is al langer gaande. En het gevoelige is dus doordat de huid loslaat en er een nieuw laagje eronder vormt. Dit laagje start natuurlijk dun. Ik lijk wel een slang die een nieuwe huid krijgt. Kan ik dit ook in mijn gezicht krijgen? Een nieuwe jonge huid 😁?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s