Gisteren werd ik om 7:55 wakker. Ieks. De wekker is niet afgegaan denk ik. Ik heb een I-phone. En een update gehad. Dan zou je zen wakker (kunnen) worden. Een kwartier voordat de wekker af zou gaan kon ik rustgevende geluiden horen. Ik had helaas niks gehoord. En de grote TRING ook niet. Dit heeft waarschijnlijk met mijzelf te maken. Ik heb niks met updates waar veranderen bij horen. Iets met niet geheel flexibel zijn of tevreden zijn met het het oude vertrouwde.

Maar om 7:55 werd ik wakker. De kids wakker geroepen. Snel aankleden. Wat een verschil in kids kan je dan hebben. Daan vliegt de zoldertrap af en ging uit zichzelf aankleden. Eva die moest ik nog een paar keer roepen. Hysterisch stapte ze uit bed, ging stampend de trap af met de kleren onder haar armen. Op het moment dat zij zichzelf aangekleed had was Daan al naar het toilet geweest, had hij zijn haren in de krul π, schoenen en jas aan. Met een meusli reep in de hand (dit omdat wij met een noodgeval te maken hebben wat tijd betreft) stond meneer klaar bij de voordeur om te gaan. Terwijl ik de tasjes vulde voor het overblijven zie ik in mijn ooghoek dat na de eerste schrik/boosheid mijn dochter ook versnelt van tempo. Er werd verder niet meer gezeurd. Volgens mij hadden wij even te maken met een gezonde spanning: gingen wij deze uitdaging positief afsluiten?

Om 8:12 liepen wij richting school. Lopende….. het regende. Als wij in tijdnood waren kon de auto nog weleens gepakt worden. Helaas….. die staat niet meer op de oprit (duimen dat dit karretje na 19 jaar nog door de keuring komt. Eenmaal op school, mama zonder make-up, kids netjes aangekleed alleen een meusli reep papiertje in hun jaszak, riep mijn zoon: mam de schooldeuren zijn zelfs nog dicht! Yes! We did it! High five voor de kids. Aan de juf van Eva vertelde ik ons opstaan gebeuren. Van de juf mocht Eva nog een glaasje water pakken. Gekapt, aangekleed, gegeten en gedronken in de schoolbanken binnen 20 minuten. Wie kan dit sneller/gaat deze uitdaging aan?
