Elke dag een extra knuffel van een andere moeder bij het naar school gaan.

Mijn dochter heeft het de laatste tijd moeilijk in verband met de thuis situatie. Ze durft geen afscheid te nemen van mij bij de schooldeur als ze de klas in moet. Ik heb hier het een en ander over gelezen. Een kind is een spons wat gevoelens van ouderen betreft. Dat zou betekenen dat ze iets van mijn gevoelens overneemt. Het vreemde is dat ik mijzelf nu sterk voel door de hele situatie. Maar waarom zij dan niet? Als een andere moeder haar naar school brengt dan huilt ze niet. Ze vraagt dan wel om een extra knuffel, helemaal uit zichzelf. 


Voorheen hielp het als ik bij het raam het spel: steen, papier, schaar deed. Drie maal, daarna een hand kus en klaar. Dit helpt niet meer als afleiding. Nu is er iets nieuws: ik geef haar een kus en een knuffel. Daarna vraagt ze aan een andere moeder een extra knuffel. En of dit helpt? Meestal gaan dan de sluizen open bij haar. Ik vind het prima. Dan kan ze zich schijnbaar uiten. Zolang het hierbij blijft is het goed. Ze functioneert goed in de klas. En het huilen? Beter dan de spanning en het verdriet op kroppen tot buikpijn. 


Dus moeders van de kindjes uit mijn dochters klas: jullie zijn gewaarschuwd 😉.
Dank Renate voor onderstaande reactie. Helemaal mee eens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s