Hardlopen, maar dan niet alleen.

Afgelopen jaren lukte het mij niet om een stukje te gaan hardlopen. Het lijf wilde gewoon even niet meewerken. Sinds november ben ik weer begonnen met Evy. Soms haatte ik haar en soms vond ik haar best wel ok. 
Afgelopen woensdag zou ik op de een na laatste les zitten voor de 5 kilometer. 10 Minuten rennen, 1 minuut wandelen, 12 minuten rennen, 1 minuut wandelen en als laatste nog 12 minuten rennen (daarna uitlopen). Maar de 1ste 10 minuten gingen zo goed dat ik dacht; wat nou 1 minuut wandelen? Ik ga gewoon door. Gedaan, en ik hield het gewoon vol. Geen super tijd. Maar voor een eerste keer sinds ruim 2, bijna 3 jaar weer de 5 kilometer gerend in 38 minuten. Zoooo blij. 

  
Vandaag vertelde ik dit aan een moeder die ik bij het schoolplein tegenkwam. Daarna belde ze op. Zullen we samen gaan rennen? Slik. Ik had deze afstand nog maar 1 keer eerder afgelegd. En dan nu met iemand anders, misschien niet mijn tempo…… Toch zijn we ervoor gegaan. En het was leuk, gezellig, de tijd vloog om. Volgens mij hebben wij ieder evenveel gekletst. En het was nooit stil. Oftewel, ik heb gewoon 5 kilometer gerend en daarvan 16,5 minuut gekletst. En de eindtijd was 33 minuten! Pfew, dat geeft een mens moed. Ik ga het nu gewoon leuk vinden. Dag Evy, hallo IK! Met dank aan Sabrina trouwens.
En vandaag, 11 april met mijn zoon van 7 op stap geweest. Hij op de fiets en ik rennen. Halverwege hebben wij samen nog 30 squads gedaan.

  

Een boomstam breien of een fietsenrek.

  
Helemaal hot in Amerika. Je pakt overtollige bollen wol. Een paar brei naalden. En je gaat breien. Een boom in een tuin kan daardoor een gekleurde wollen jas krijgen. En dit geldt ook voor een lantaarnpaal, fietsrek, tuinhek of wat dan ook. 

  
Je kan van alles aanpakken. Zelfs een bankje in het park. Veel mensen zullen dit kitch vinden. Weer een ander vindt dit misschien gezellig. Ach, het is een leuk tijdverdrijf. Je bent lekker bezig. En je gebruikt hopelijk stukjes oude wol. Deze zouden anders toch misschien in een vuilniszak belanden. De persoon die gaat breien heeft een heerlijk tijdverdrijf gebeuren. Een ander kijkt naar een vrolijk resultaat. En vindt je het echt heeeeelemaal niks, dan kan je in overleg vast het gebreide stukje verwijderen. Misschien kan dit kunststuk dan nog ergens anders iets van waarde/gezelligheid opbrengen.

  

In Amerika zijn deze brei kunsten helemaal hot. In Nederland komt het niet echt van de grond. Mijn moeder vindt het in ieder geval erg leuk om te doen. In haar voortuin staat een boom met een mooi gekleurd ‘vachtje’. Laatst kwam er ineens een persoon in een auto, ze stapte uit, maakte een foto van de gebreide boomstam en reed weer weg. Zouden ze dan toch in Nederland deze brei kunsten gaan waarderen?