Ruim een jaar geleden ging onze zoon voor het eerst naar de schoolarts. Zijn ogen waren volgens deze man niet helemaal in orde. Daarvoor zijn we naar de oogarts geweest. Een afwijking van plus drie. En zijn gewicht….. zwaar ondergewicht. Tja. En wat kan je daarmee? Wij moesten elke drie maanden naar de schoolarts om hem te laten wegen. Totdat ik merkte dat het een obsessie voor onze zoon werd. Na elke maaltijd wilde hij zich wegen. Niet goed lijkt me. Dus hebben we de weegschaal verstopt. De schoolarts gebeld en de situatie uitgelegd. Gelukkig was meneer het helemaal met me eens. We hebben een goed overleg gehad wat er gegeten moest worden hier in huis. En ik kreeg de tip dat als onze zoon een griep zou krijgen hij een lange herstel tijd nodig heeft. Hij heeft namelijk geen reserves om te verbranden. Maar hij teert in. En dat klopt ook wel. Deze winter heeft hij een keer de griep gehad. Gelukkig zonder overgeven en diarree. En toch was hij een week na de koorts nog in en in witjes. Moe, hangerig. Maar wat wil je als je drie dagen alleen water en thee drinkt en dan ook nog koorts hebt?

Van de week kwam onze dochter thuis met de brief van de schoolarts. Gelukkig is zij een stuk steviger. Dus de brief eerst weg gelegd. Dat komt wel weer een keer. Net gelezen. En wat lees ik 😳? Ook zij heeft ernstig ondergewicht! Hoe kan dat nou? Ze lust alles en dat geldt niet voor onze zoon. Ze eten ook met alle maaltijden goed mee. Dat doet onze zoon niet. Ze vraagt de hele dag om een boterham en fruit. Niet onze zoon. Ze heeft een buikje en benen waar niet de knieën uitsteken zoals bij haar grote broer. Nu zakt bij mij de moed wel een beetje in mijn schoenen. Ik weet het even niet meer.

We gaan ook bij haar maar beginnen met de telefonische tips van de schoolarts. Geef je kind zes tot acht maaltijden per dag. Dat klinkt natuurlijk dramatisch veel. Maar hij bedoelde een ‘normaal’ ontbijt. Daarna in plaats van het fruit moment op school: een stuk fruit met een boterham. Tussendemiddag normaal je brood. Dan zitten we al op drie maaltijden. Uit school weer iets te eten van bijvoorbeeld een banaan of een boterham en dan pas dat snoepje. Dat is nummer vier. Het avond eten. Voorheen kookte ik voor mijn man zijn ding. Onze zoon iets aangepast. En voor onze dochter en mij…. wij lusten alles, eten met iedereen mee. Ik werd er soms moe van. Al die verschillende dingen koken. Nu zet ik van alles op tafel. Eet waar je zin in hebt. Het zijn opgewarmde kliekjes en verse dingen zoals rauwkost etc. Je moet alles proeven. Dit noem ik maaltijd nummer vijf. En als toetje krijgen ze een smoothie met verse sinaasappelsap, spinazie, banaan, avocado en bijvoorbeeld vriezer aardbeien. Dit vind iedereen heerlijk. Dat is maaltijd nummer zes. Als laatste voor het slapen gaan mogen de kindjes kiezen. Willen ze nog een boterham of een banaan. Soms willen ze een volkoren cracker. Dat is dan maaltijd nummer zeven. En meer kan ik niet doen. Ze zijn gezond. Eten en de weegschaal is gelukkig geen obsessie (meer). We hebben het gezellig aan tafel. Eten ‘moet’ leuk zijn. 

Je kan bij de apotheek van die proteïne/eiwit shakes kopen. Is dat misschien wat? Misschien voor het slapen gaan zoiets drinken? Zoals het nu gaat vind ik het persoonlijk niet nodig. Ik heb levendige kindjes die weinig ziek zijn. Mochten ze een periode hebben waarin ze veel ziek zijn, dan kan ik altijd nog beslissen om deze shakes aan te schaffen bij de apotheek.