Mijn zoon is bijna 18. Dochter 16, bijna 17.

Beidden hebben zij het recht om te zeggen; wij slapen niet meer bij papa.

Ik heb daar toch moeite mee. Ik heb af en toe een weekend om de week echt nodig wat betreft vrije tijd. . Soms voor afspraken met wie dan ook. Afgelopen weekend had ik oproep dienst. Deze zaterdag avond begon al heel vroeg wat werken betreft. Ik werkte met twee jonge dames. Zij hadden beidden de volgende dag belangrijke afspraken staan. Ik niet. Dus ik vond dat ik de ballen even omhoog moest houden.

Ik weet even de precieze tijden niet meer. Maar ik reed op een gegeven moment mijn straat in. Telefoon. Hop. Weer terug naar het ziekenhuis. Na deze operatie…. Ik stond voor mijn oprit. Wilde net de auto in zijn achteruit zetten. Ging weer te telefoon. Pfff. Wat een nacht dienst. Echt veel gewerkt.

En dan ben je thuis. Alleen. Gelukkig. In de volle zon overdag meerdere wassen gedraaid. Ik ben weer up to date wat huishouden betreft.

Dan spreek je je zoon. Hij vraagt om bij mij te komen slapen. Ik heb toch nee gezegd. Mijn wekker gaat morgen heel vroeg. Dat mijn dochter hier als extra slaapt. Prima. Zij heeft geen school. Lekker belangrijk hoe laat zij wakker wordt.