Vanmorgen stond ik in de winkel zonder kassa gestaan. Ik was best op tijd thuis. Moe maar voldaan. Eva had samen met een vriendin tosti’s gemaakt. Perfect. Self supporting.

19:45 zaten Daan, Eva en ik voor de buis. Wij gingen voor de twee minuten stilte. Ik zet dan altijd de voordeur open. Binnen en buiten stilte. Daarna hees ik samen met Daan de vlag. Vier de bevrijding.

Op tijd de vlag weer naar binnen. Morgenvroeg hijsen wij weer samen de vlag. Een feestdag.

Voor mij is deze dag een extra bijzondere dag. 2017. Mijn kinderen en ik woonden toen tijdelijk bij mijn ouders. Ik was moe van de bestraling. Tijdens de herdenking kreeg ik koude rillingen. In de nacht werden deze erger. Bleek ik toch een abces te hebben. Dat verklaarde dat ik mij niet lekker voelde. De dag daarna naar de huisartsen post. Weer een dag later naar de chirurg. Ik had een borst abces. Op de operatie kamer ging het mes erin. Zonder verdoving. Lieve collega’s waren erbij. Het deed geen pijn. Door de operatie en bestraling had en heb ik geen gevoel in dat gebied. Daarna spoelde mijn schoonzus elke dag de wond schoon.

Vier mei heeft voor mij daardoor twee verschillende betekenissen. Mijn abces van toen valt in het niet van wat de mensen meemaken meemaakten in de oorlog.

Daan en faalangst. Is bekend. Op school een groot drama. Als een toets iets anders gaat dan meneer in zijn hoofd had/heeft ….Black out. Dan komt ook nog het punt naar boven van begrijpend lezen. Dat kan meneer niet. Zelfs wiskunde of NaSk heeft niks meer met formules te maken. Het gaat vooral om begrijpend lezen. Hele verhalen. Daarna pas je de formules toe. Ik ben ervan overtuigd dat dat Daan nekt. Hij past niet in het leer systeem van school. Jammer. Op de lagere school wel. Dat was een heel ander systeem. Daar blinkte meneer in uit. Maar ja. Het is wat het is. Van havo/vwo naar mavo. En nu vmbo. Het gaat. Niet zo goed als hij had gehoopt met zijn inzet.

Meneer wilde gaan voor een scooter rijbewijs. Zijn vader en ik hebben daar niks mee. Maar meneer wel. Prima. Ik regelde voor Daan een online cursus. Ik hoorde bijna de hele dag de vragen van de cursus voorbij komen. Dagenlang ging hij los. Meerdere keren per dag. Ik zei nog tegen Daan; dit zou je ook met je school huiswerk moeten doen. Toen kwam de frustratie van Daan eruit. Mam, je hebt geen idee hoe vaak ik mijn boeken doorneem voor een toets. Maar dat hoor jij niet. Oh dear.

Wij wilden op de dag van de toets vroeg vertrekken vanuit Ede. Daan had zijn wekker op vroeg gezet om te oefenen. Ik de mijne iets later. Ik hoorde niks boven toen mijn wekker ging. Naar zijn kamer gelopen. Paniek. Niet wakker geworden van de wekker. Ontspan Daan. Ga nu aan de slag. Een half uur later vertrekken is prima. Daarom ben ik altijd zo blij met mijn veel te vroege planning.

Wij reden naar Arnhem. Daan nam zijn laatste punten in de auto nog even door. Ik kon het CBR niet meteen vinden. Reed er voorbij maar kwam toen wel een Shell station tegen. Daan had behoefte aan eten. Helaas hadden ze daar alleen chips, koek en snoep. Ik zag meneer denken. Ik ga het niet halen omdat ik niet gegeten heb…. Daarna reed ik door naar het CBR. Er stond mij iets bij, in mijn tijd, dat je daar kon eten. De auto geparkeerd. Kids bleven zitten. Wij zijn toch te vroeg. Gaan niet naar binnen. Ik wel. Heeee, Jo, warme saucijzen, kaasbroodjes, panini’s. Daan helemaal blij. Hij nam twee broodjes. Hij had nog even een pen nodig, die ik uit de auto haalde, om iets op zijn arm te schrijven. Hij wist zelf ook wel dat hij daar niks mee kon doen. Maar puur het opschrijven deed hem goed. Zo herkenbaar van mijn examen tijd.

Daan, ben je zenuwachtig? Nee mam. Ik ga nu om te kijken hoe het gaat. Ik ga sowieso zakken. Al mijn vrienden hebben het niet n een keer gehaald. Ik hoop dat ik het de volgende keer haal. Serieus. Hij was zo relaxed. Binnen een kwartier kwam hij eraan. Geslaagd! No way! Mams heeft vele grijze haren erbij. Maar wat een topper! En een super fijne opsteker voor meneer.

Dit zegt weer genoeg. Daan is een beeld denker. Teksten, begrijpend lezen nekt hem. Hij kan zoveel meer als het school systeem anders was.

Ik heb al jaaaaaaren een kaasschaaf van het merk Brabantia. Niet kapot te krijgen.

Laatst kon ik deze niet meer terug vinden. Alle keuken lades nagekeken. De vaatwasser. Een dag later weer. Chips. Echt niet te vinden. Zou ik hem met schil afval hebben weg gegooid? De groene kliko was net geleegd. Oh dear, drama voor de natuur.

Dan maar een nieuwe bestellen. Durf ik van het merk af te wijken? Toch maar weer voor Barabantia gegaan. Nu zo’n halve. Die is ideaal met jonge kaas.

De volgende dag lag hij op de deurmat. Zegt mijn zoon; ow, de kaasschaaf ligt bij mij boven. Iets met een geurtje… schaven. Snap er niks van.

Nu heb ik er twee. Prima. De kinderen hoeven nu geen ruzie te maken bij de erfenis.

Vanmorgen ging ik iemand helpen met schilderen. Om 13:30 was ik thuis. Kunnen we naar de Mac mam? Uuuh. De auto doet weer gek. Een kermis aan verlichting brandde gisteren weer. Ik ben ervan overtuigd dat dit door de accu komt. Fijne mensen die er verstand van hebben en meedenken, zeggen dat ook. De garage zelf… Inmiddels heb ik een fijne plan de campagne. Hopelijk werkt deze.

Ok dan. Ik neem het risico om luxe te leven. Lekker en gezellig samen gegeten.

Eenmaal thuis ging moeders heerlijk de tuin in. Zo genieten van mijn paar plantjes. En dat weertje. Haast iets te warm, haha. Maar dat komt omdat ik teveel kleren aanhad en er geen zwembad of zee in de buurt was. Dus, stop met klagen.

Ik hoor nu nog de vogeltjes fluiten. Buiten is het warmer dan binnen. De deuren lekker open. Hor dicht. Zomer gevoel.

Ik ben ook zo blij met mijn lampjes boven mijn in de avondzon chill stoel. De volgende keer zet ik het geluid van het strand, de zee aan.

Het zonnepaneeltje voor deze struik ligt op het plat dag. Van de zomer als het s’avonds lang licht is pak ik deze eraf. Doekje erop. Dan heb ik al heel vroeg lichtgevende bloemen.

Ik hoorde in het nieuws dat veel mensen niet meer in het hoogseizoen naar een Spanje, Frankrijk of bv Griekenland willen. Bosbranden. Noodweer. Mensen kiesen massaal voor een verdere reis. Of…ze gaan voor nu in de mei vakantie. Goedkoper.

Ik zie van alles voorbij komen. Mijn ex en zijn vriendin zitten nu op Bali. Stiefbroer en zus van mijn kids liggen op het strand van Ibiza. Dan zie ik dat een vriend van Daan in Parijs is. Weer een andere vriend zit op de Canarische eilanden. Iemand anders in zuid Afrika. Voorheen kon ik hier jaloers van worden. Maar dat is een slechte eigenschap.

Ik/wij zit(ten) thuis. Extra lang met mijn kinderen omdat paps weg is. Extra genieten. Gisteren hadden wij (veel te dure) sushi besteld van onze lege flessen bonnen. Vandaag aten wij buiten onder de overkapping omdat de temperatuur voor nu geweldig was. Nog steeds zit ik buiten. Misschien straks even het vuurtje aanwakkeren. Ons uitzicht is geen blauw water of strand. Maar het samen zijn, geen school, etc is al heerlijk. Wij maken er het beste van.

IJsco boer kwam ook nog eens langs. Een groot feest.

Fijne vakantie iedereen.

Hoe was jullie Koningsdag?

Onze wekker ging om 10:30. Voor Daan omdat hij gewend was om uit te slapen. Vroeg genoeg. Voor Eva te vroeg omdat dit haar eerste vakantie dag was. Moe, op. Voor mij…. Ik ben al weken moe, op. Het is wat het is.

Samen opgestaan. Door naar opa en oma. Een mooi versierd huis. Fijn gezelschap. Oranje gebak gegeten. Mijn moeder had het huis weer mooi versierd.

Daarna door naar de oude Tol. Een tuincentrum. Nicht Sanne werkt daar. Haar broer zagen wij daar. Met z’n allen wezen lunchen.

Vreselijk gelachen met die gekke familie van mij. Daan schrok van zijn bestelde broodje. Mozzarella….. mam, is dat kaas? Haha. Yep. Maar meneer at alles op. Het smaakte hem goed.

Eindelijk vond ik mijn rozemarijn plantje. Deze is al weken niet te vinden bij de supermarkt of Welcoop. De oude Tol had deze. Top! Nu is mijn kruidentuin weer compleet.

Nog even een mooie portret foto gemaakt van de familie. Met dank aan mijn broer. Prachtige foto.

Wie kent haar niet? Ienie mienie de muis van sesamstraat. Nou, die hadden wij hier binnen.

Onze Dolf 🐈‍⬛ had weer eens een vogel gevangen. Ik zag eerst haar vriend Jip 🐈‍⬛ met allemaal veren uit de bek. Ik keek daarna om mij heen. Dolf lag onder een stoel ( buiten). Begon tegen mij te grommen. Oh dear. Een vogel in haar bek. Dat gekraak van het eten. Vreselijk. Schijnbaar deelt Dolf haar prooi met Jip.

Ik liep iets later in de tuin om slakken te vangen. Dolf rende achter een muis aan. Ik zei dit tegen Eva. Die vloog naar buiten. Gooide snoep naar Dolf en graaide de muis uit haar bek. Muis mee naar binnen. Ik in paniek. De muis kroop in de mouw van Eva. Ik gillen. Weg met dat beest. Zometeen is die kwijt. Oh oh, zei Eva, je hebt gelijk. Ik ben hem echt kwijt. Dat is pech. Muis is weg. Pffff.

Eva ging op zoek in huis. Niet te vinden. Na een tijd zei ze; hij zit nog in mijn trui denk ik. Ergens op mijn rug. Hop, naar buiten meis. Beestje is nu wel opgewarmd. Trui uit. Dolf binnen. Muis buiten vrij gelaten.

Wat een avontuur weer. Ik vond het maar niks. Ik gilde toen de muis uit Eva haar hand rende. Ik gilde buiten toen Ienie mienie om mij heen rondjes rende. Volgens Eva kan Ienie minie nu dood zijn door een hart aanval. Niet door Dolf maar wel door mijn gegil.

Sorry buren (gelukkig heb ik een hese stem). Sorry muis.

Ik nam al dagelijks een pil 💊 met magnesium, jodium en vitamine D. Dit ivm met mijn hormoon pillen 💊.

Vanaf nu ook vitamine B12. De komende weken eerst elke week een prik in mijn bil. Daarna, voor de rest van mijn leven, elke dag een pil. Schijnbaar kan ik niet zonder sinds de chemo.

Was ik van de week bij de assistente van de huisarts voor een prik in mijn bil met vitamine b12. Zegt zij; je hebt ook een tekort aan vitamine D. Pfff. Ben ik daarom zo moe? Mijn broer heeft dit ook, echt een buitenman. Zo ook mijn dochter. Na haar rug operatie geconstateerd.

Dus inmiddels zit ik al op meerdere pillen per dag. Een vitamine D, een B12, mijn dagelijkse pil van magnesium, calcium, etc. Dan nog mijn hormoon 💊 pil van de oncoloog. Vier pillen per dag. Nummer vijf is een multivitamine.

Dan nu nog tijdelijk codaine. Ik sliep voorheen de nachten niet. Hoesten en proetsen. Een groot drama. Zittende slapen, anders was ik te benauwd. Zo, die pillen helpen. Het zorgt dat je hoestprikkel minder wordt. Maar ook dat je suf wordt. Heerlijk geslapen.

Zoals ik voorheen al aangaf hebben mijn kinderen niet gelijk vrij. Jammer. Mijn dochter heeft maar een week vrij met haar BFF. Tja. Het is niet anders. Mijn zoon heeft wel vooral gelijk vrij met zijn vrienden.

Ik heb deze week en die week daarna vrij.

Lastig. Deze week is mijn zoon dus vrij. Mijn dochter niet. Ik moet in de ochtend op tijd opstaan. De avonden worden waarschijnlijk (gezellig) laat met mijn zoon. Pfff. Hoe ga ik dat volhouden?

Mijn moeder gaf aan; ontspan. Zet je wekker voor de een. Sta op. Heb een gezellig ontbijt moment. Zij de deur uit? Jij op de bank. Tv aan. Chillen. Bijslapen.

Dat lijkt een leuk plan. Hun vader is in deze tijd weg op vakantie, dus ik moet dit echt zelf oplossen. Normaal geen probleem. Maar die longen voor nu…. Echt een drama.

Ik ga niet moeilijk doen over het eten. Dan maar soep met brood, pizza, pasta… Vitamine pillen erbij.

Ik heb vakantie! Daar gaan wij wat van maken.

Mijn dochter was al een tijd ziek toen ze bij mij thuis was. Als ze overeind kwam dacht ze dat ze moest spugen. Spugen…. Een groot trauma voor haar. Toen Eva voor haar rug operatie ging zei ze dat ze niet bang was voor haar operatie en pijn. Maar wel bang om te gaan spugen. Na de operatie kwam Eva op de intensive care en moest zij ineens overgeven. Weet zij niks meer van. Zoveel pijnstillers had ze toen.

Maar dat spugen is wel een ding bij Eva.

Nu is Eva weer ziek. Maar zo ook ik. Ik begon. Daarna begon het bij Eva. Gisteren stuurde ze een app (sinds donderdag is ze bij haar vader). Mam, ik ben al voor de vierde dag ziek. Ik ben nog nooit zolang ziek geweest. Ik maak mij zorgen. Ik weet het schat. Helaas miste ze daardoor ook het schoolfeest. De jurken waren besteld. Net op tijd binnen. Ze had er zo’n zin in. Maar helaas te ziek.

Ik sliep donderdag nacht goed. Ging werken. Ik denk dat veel collega’s die dag dachten; ze is aan de betere hand. Helaas. Ik kwam thuis, helemaal op. Die nacht… hoesten en hoesten. Zo benauwd. Ik kon niet eens plat liggen.

Ik ging op afstand bij mijn ouders op visite. Mijn moeder zei toen tegen mijn vader; pak een glas water voor je dochter. Volgens mij werd zij zelfs gek van mijn gehoest. Maar zo ook ik. Dat gehoest de hele dag. Put je uit. Je slaapt er ook nog eens niet van. Wanneer houdt dit toch op?

Sinds gisteren is mijn stem weer weg. Vrienden van mijn zoon gaven ook aan; oei, u klinkt heel ziek. Klopt. Ik heb moeite om te praten. Ik word moe van dat gehoest. Zelfs de kat is er klaar mee. Zij wil niet meer op mijn bed liggen. Dit mag zij als de kids bij hun vader zijn.