Blijft leuk, gratis en ontspannend. Op je rug in de tuin liggen. In ons geval op de trampoline. En dan kijken naar de wolken. Nu heerlijk onder een dekentje. Samen met mijn zoon ontdekten wij allemaal figuren in de wolken. Onder andere ons konijn Bob.

Daarom krijg ik geen mail binnen…..

De kinderen en ik hadden de eer om mee te mogen met een vlucht van stichting kinderdroomwens.

Het was even rijden met de auto naar Budel. Eenmaal daar scheen de zon. In ede regende het. Daar kon de parachute dropping in eerste instantie niet doorgaan. Maar wij hadden geluk. Natascha verwelkomde ons. Wij kregen een heerlijke lunch en een vliegnummer. Mijn vader en ik hadden een heerlijke luie stoel bij de springkussens. De kids gingen los op de springdingen. Wat een vrijwilligers liepen rond. Echt super. De grootste sponsor was ‘de ronde tafel van Eindhoven’. Ook deze mannen hielpen mee. Ik begreep dat de piloten in eigen tijd vlogen en de kerosine uit eigen zak betaalden. Wauw! 

Mijn dochter en ik gingen maar de Albert Hein om stokbroden aan te schaffen. Gesneden. Maar tegenwoordig moet je dit zelf doen. Oké……. eigenlijk is het een piece of cake (gesneden cake 🤣). Je legt een stokbrood in de opening, sluit deze en dan vliegen onder uit het apparaat de stukken eruit. In een zakje. Maar let wel op of het zakje open geblazen wordt. Zo niet…….. dan vliegen de broodjes over had zakje heen de tent door. Mmmmh, op een gegeven moment zei Eva, mam er vliegen broodjes weg. Ieks, snel het zakje geopend. Pfew. Nog net iets te redden. 3 en een halve zak brood voor de prijs van vier. Kan erger toch? De zakjes met stokbroodsluit je zelf met een clipje. Deze hoeven niet op de lopende band of gescand te worden. Wel het lege zakje waar de hele stokbrood uit komt met de barcode. 

Vandaag zijn de kids en ik in hogere sferen geweest. Dankzij Natascha en kinderdroomwens mochten wij met een vlucht mee. In Ede op de hei regende het met de parachutisten. Wij hadden geluk, de zon scheen en het was droog. 

Daan en Eva zaten samen achterin. Ik zat naast de piloot. Ik heb zelfs even mogen vliegen. Erg leuk. Het komt allemaal behoorlijk nauw. In het begin ging ik ook bijna in een looping. Daan werd op een gegeven moment ook misselijk……., sorry jongen 😬. 

De kids zaten nog maar net of de check werd al gedaan. Daan riep maar in de microfoon: check check…. hij vond het zorgelijk dat deze het niet deed. Geduld jongen. Wij zijn 20 minuten in de lucht geweest. Heel erg leuk. Bedankt piloot Kees!

Ik had al eerder gemeld dat ik een pakket had gewonnen van het oranje fonds in samen werking met Douwe Egberts. Uitnodigingen, koffie, nougat, bekers en vlaggetjes. Hiermee zou ik een buurt bbq kunnen opleuken. Maar pfew, ik ben net een jaar gescheiden. Waar begin ik aan?! Ik heb mijn buren gevraagd. Zij kunnen. Ik denk zelf dat het te laat is voor een buurt bbq. Iedereen is nl druk druk druk. Dus dan ga ik nu voor makkelijk en minder werk. Een buurt meeting. Kopjes koffie, thee,  zelf gebakken lekkers en vooral gezellig samenzijn en kletsen. Bij een beetje droog weer steek ik mijn vuurkorf aan. Daarboven staat een driepoot met warme chocolade melk. Marshmallows roosteren en tussen twee koekjes leggen (oh zo lekker) voor iedereen.

De vlag kan uit.

Dat ik dit niet eerder heb bedacht! Normaal zaten mijn mondhoeken vol met de sappen van een meloen. Zo smerig. En dan dat geslurp. Het kan veel makkelijker.

Niks is ook goed. Dat was vroeger heel normaal. Tegenwoordig krijgen de kids soms zakjes mee of geknutselde of bestelde dingen. Dat is mij te duur of teveel werk. Ik ga tegenwoordig relaxed een verjaardag in, geniet van het moment en daarna wil ik zo snel mogelijk met de beentjes omhoog. De kwestie slingers had ik al besproken. Die zijn er bijna niet. De ballonnen……. die blijven voor iedereen leuk. Oftewel ik geef ze als mensen naar huis gaan mee. Hoe meer kinderen er naar huis zijn hoe leger mijn huis wordt dus hoe minder ik hoef op te ruimen. 

Een ballon in de ene hand en een zakje snoep in de andere. Hoe komen de snoepjes in de zakjes? Door de kids zelf verzameld. Ik koop een pinata, wat los verpakt snoep en iets van stuiterballen of andere kleine kadootjes. Die prop ik in de pinata. De kids slaan deze zelf kapot. Rapen zelf de spulletjes van de grond en stoppen deze in hun zakje. Je zou dit kinderarbeid kunnen noemen. Maar tot nu toe zie ik ze dit nog met plezier doen. 

Makkelijker dan dit kan ik het niet maken. En de kinderen zijn weer even bezig met z’n allen. Want na de zakjes gevuld te hebben gaan ze nog dingen ruilen. Ze zijn er dus lekker lang zoet mee.