Ik had laatst mijn gsm op een iPad liggen. Normaal gaat dit goed. Ik loop wel vaker met een stapel door het huis. Maar dit keer nadat ik mijn gsm van de stapel had gehaald en mijn telefoon aanzette had ik zo’n soort beeld als hierboven. Alleen met nog meer kleurtjes. Ik schrok mij een hoedje. Foute boel. Aan en uit zetten lukte niet. Oh oh. Ik heb meneer iPad en mevrouw gsm ver uit elkaar neer gelegd. Na een paar minuten had ik weer beeld. Wat ging er nu fout? Of er was geen match omdat de een een Samsung is en de ander Apple 😜…… dat kan het toch niet zijn. Ik denk omdat de iPad in de oplader zat en mijn gsm op dat moment erop lag het fout ging. Nog even gechecked op het internet. Inderdaad kan dit een reden zijn van een (meestal) tijdelijke storing. Dus, u bent gewaarschuwd. 

Mijn moeder kwam met dit boek. Vanaf de eerste zin lachte ik mij suf. Het boek is geschreven door Hendrik Groen 83 1/4 jaar in dagboekvorm. Dus je kan als je het leuk vind elke dag een hoofdstukje lezen. Zo heb je elke dag iets lachen. Het gaat over een man, waar gebeurd, in een bejaardentehuis. 

Dit is de maand van Halloween.

Aardappelen. Andijvie. Aubergine. Bloemkool. Broccoli. Chinese kool. Courgette. Kropsla. Paddenstoelen. Paprika. Pompoen. Prei. Radijs. Rode biet. Rode kool. Snijbonen. Spinazie. Spruiten. Tomaat. Uien. Veldsla. Venkel. Witlof. Witte kool. Wortelen.

In oktober eten we vaak alweer stamppotten. Maar een koude salade is nog steeds lekker voor tussendemiddag met een stuk donkerbruin brood. Geroosterd of niet. Of beleg je brood met tomaat, sla, appel en/of plakjes radijs. 

Ik weet het nog goed. ‘Vroeger’ zat ik met mijn moeder en broertje aan tafel en deden wij mens erger je niet. Soms ergerde iemand zich en werd het bordspel overhoop gegooid 😬. Maar vaak was het gewoon gezellig. Het is een hele heldere herinnering bij mij. Een fijne met gezelligheid van elkaar, een kopje thee en een koekje. Vaak begon ik met tegenzin aan de spelletjes, maar uiteindelijk genoot ik. Dus weg die stomme I-pads, I-pod, gsm en televisie. Kies eens voor een bord spelletje. Rust aan de ogen. Sociaal bezig zijn. Er zijn echt leuke, niet al te dure, spelletjes op de markt. Laten wij weer de sociale kant opgaan. Jong en oud kunnen op deze manier goed samenzijn. En het schijnt ook nog eens goed te zijn voor de hersenen.

Met 4 dames op stap in de stad Utrecht. Wat was het mooi en gezellig. Een aanrader. Zoveel soorten winkels. Bij slecht weer ook overdekt. En al die eet tentjes aan de grachten. Zo bizar mooi.

Op zoek naar een kabouter. Ik heb zo’n gevoel dat wij deze binnenkort gaan vinden 👩‍👧‍👦.

Een jaar zoals afgelopen jaar gaat een mens niet in de koude kleren zitten. Een gedwongen scheiding en borstkanker met een uitzaaiing. Ik heb the whole package gehad. Chemo, operatie, bestraling, ontsteking en hormoon pillen. Zonder man, die was net een week daarvoor vertrokken. Mijn lijf was en is best wel op. Maar ‘My mind’ niet (meer). Ik heb een jaar alles gelaten ondergaan. Meer vele downs en een paar ups. Inmiddels weet ik dat het gaat om eerst ik. Mijzelf. Ikke. Me time. 

Zoals een hulpverlener al eerder tegen mij zei; als je in een vliegtuig zit en iedereen heeft zuurstof nodig, wie pakt deze dan als eerste? Ik wilde bijna zeggen; mijn kinderen….. maar ineens bedacht ik mij; eerst ik en dan de kinderen. Zonder mij redden zij het niet. Dat kwartje is nu bij mij gevallen. Ik ga voor mijn eigen gezondheid en leven. Een luxe leven aangezien ik inmiddels kankervrij ben verklaard. En dan heb ik ook nog eens twee gezonde en lieve kindjes. Wat willen wij drieën nog meer? Wij genieten als drie eenheid van elkaar. Met veel hulp van familie, dat dan weer wel. Zoals afgelopen week gaat de zon hier ook steeds meer schijnen. You only life once!