De nodige knallen hoor ik al. Sommigen zijn echt bizar.
Onze kat was in haar eerste levensjaar niet bang. Waarschijnlijk geen idee wat haar te wachten stond. De jaren daarna was ze echt mega bang. Ik had dan een kleed over de tafel zodat ze een hutje had.
Sinds dit jaar heb ik dat niet gedaan. Want dan denkt ze; oh, jee het is weer zover.
Als ik ga slapen loopt mevrouw mee naar boven. Voorheen ging ze dan op een handdoek liggen aan het voeteneinde naast mij. Nu begint ze onder het bed. Als het een lange tijd stil is gaat ze daar alsnog liggen.
Als ik s’morgens naar beneden ga dan loopt ze mee. Gaat meteen onder de tafel liggen. Als je haar roept komt ze soms naar je toe. Maar ze zoekt vooral een beschutte ruimte op. Ik heb niet het gevoel dat het haar teveel is…..
Mijn kerst was echt super leuk dit jaar. Geen dag alleen geweest dankzij mijn fijne familie.
Kerstavond met de kids eten besteld. Kerst ochtend was Eva haar wens om croissant te eten met een knakworst erin. Najaa. Wat een verzoek. Toch gedaan. Vers geperst sap. Verse gesneden meloen. Snoepjes. Ook nog croissantjes gevuld met kaas en in de air fryer gestopt. Heeeerlijk was het. Ondertussen had ik de film aan gedaan op tv van home alone 1. Die keek mijn moeder meerdere keren per jaar. Mijn zoon had een vriend te logeren. Toen deze grote boys aan tafel gingen zitten werd het geluid van de film harder gezet. Ik zag ze genieten. Het ultieme kerst gevoel. Niks moet. Alles mag.
Daarna een heerlijk kerst diner gehad bij mijn vader. Mijn grote neef en nicht hadden gekookt. Bizar lekker. Ik ben geen vegetariër. Dat kookten zij wel. Maar wow. Het was super lekker.
Tweede kerstdag vroeg een tante van mij, zelf weduwe, of ik naar haar zus wilde komen voor een diner. Mijn vader, weduwe kwam ook. Een vrijgezelle oom. En een nichtje die afgelopen jaar veel te jong weduwe is geworden. Wat hebben wij het samen weer super fijn gehad. Wederom. Wat een fijne familie heb ik toch.
Gistermorgen ging ik naar de dagopvang van het leger des Heils. Was effe zoeken. Ik had een auto vol met dikke dekens. Drogisterij spullen zoals shampoo, douche gel, deo, scheerspullen, tandpasta, tandenborstels en nog meer. Gekocht van onze winkel rekening. Een van de vrijwilligers daar was ook vrijwilligster in onze winkel. Leuk om te zien waar ze nu was.
Wat een mooie open ruimte. Maar ook een ellende om te zien. Ze zijn van 20 personen in de opvang naar 60 personen gegaan in een korte tijd. Tussen de middag krijgen de mensen daar brood te eten. De hele dag door koffie of thee. Ik zag dat de twee banken daar bezet waren met slapende mensen. Een persoon was druk met een pen constant in de lucht aan het gooien. Best wel een soort van chaos.
Ik bracht de spullen van ons. De voorraad kast was daar weer even gevuld. De mensen van de dagopvang mogen daar douchen. Dus dit kwam goed uit. Hadden wij natuurlijk van tevoren ook gevraagd.
Ik had wat kerststollen. Zag niks bij de koffie. Snel naar de Hoogvliet gegaan. Repen chocolade gekocht, ontbijtkoek, boter en kerstkoekjes. Deze waren voor 50 cent te koop. Met kerst krijgen ze allemaal een koekje bij de koffie.
Vroeger had ik daar een soort van klein beetje moeite mee. Kerst moest maar leuk zijn. Die twee of drie dagen in het jaar vol gezelligheid. Lekker eten. Pfff. Ik vond het eten meestal niet speciaal. Verplicht spelletjes doen. Had ik niks mee.
Ik probeer mij nu in te leven in mijn kids. Wat is een leuke kerstavond? Afgelopen jaren waren ze bij hun vader. Daarvoor vier jaar bij mij. De film van emoticon keken wij toen elk jaar. Ze zijn nu weer bij mij. Ze worden ouder. Kunnen langer wakker zijn. Kerst kadootjes heb ik dit jaar niet echt. De prijzen zijn niet normaal deze tijd.
Ik bestelde eten van mijn dertiende maand. Sushi en bubble tea. Kids helemaal happy. Daarna koekjes gebakken met Eva.
Deze mix is van de Albert Hein. Niet te eten. Eva zei; het lijkt wel of ik brood eet. Totaal geen smaak. Dus mocht je deze maken, voeg iets extra’s toe zoals vanille suiker.
Daarna deze gemaakt. Het deeg rook saai. Heel veel extra kaneel toegevoegd. Ze waren waarschijnlijk daardoor heerlijk.
Het was fijn om een huis op kerstavond te hebben die rook naar koekjes en kaneel. De vader van mijn kids en zijn vrouw hadden een geurkaars gebracht met een kerstkaart, kerstgroet. Ik brande voorheen bewust nooit kaarsen omdat ik anders mijn huis zou moeten witten. Maar deze kaars mocht aan. Met mijn dochter afgesproken dat wij met kerst, kaarsen branden. Allemaal speciale kerst afspraken. Zodat kerst ook echt als kerst voelt.
Gisteren en vandaag mocht ik kerstpakketten rond brengen. Mijn auto ging bijna door zijn hoeven. De mensen die wij kennen hebben eten met kerst. Bizar wat er allemaal in de dozen zat. Echt alles. Schoonmaak spullen, hygiëne dingen, eten waaronder ook veel lekkers. Dankzij stichting 1tje. Zo ontzettend lief! Mensen kunnen zelfs met een bon uit eten gaan.
Vandaag mocht ook een groep van onze winkel hun pakketten in de Meerpaal ophalen. Iedereen gewaarschuwd dat het niet achterop de fiets paste. Eén iemand had een auto geleend. Etc etc. Zo fijn om hun persoonlijke verhalen te horen. Wat is er toch een armoede. En wat hebben mensen een vooroordeel. Als je twee inkomens hebt, een hoge hypotheek en dat dan een inkomen weg valt….. Je reserves opraken. Verschrikkelijk toch? Wij hebben deze persoon heeeeeel veel meegegeven. Zij bleef maar zeggen; ik ben werk weer aan het opbouwen. Ik kom er wel aankomend jaar. Dan heb ik jullie niet meer nodig. Dan kom ik helpen als vrijwilliger. Te Lief.
Via via gehoord dat er nog iemand zonder eten zit. Niet van onze winkel. Ook een pakket gebracht. Ga zo maar door. Veel mensen via via dus blij mogen maken. Van mijn buren kreeg ik cupcakes omdat ik een persoon die zij kennen afgelopen jaar heb geholpen. Een andere persoon appte dat ik een engel ben. Nou ja…. De reacties zijn hartverwarmend.
Een tante en nicht speelden in een musical genaamd Scrooge. Iedereen kent het verhaal. Wij als familie, wie kon, wilden er graag bij zijn.
Ik ben niks gewend wat musicals betreft. Geen geld voor (over). Maar wow! Wat was dit fantastisch! Wat hebben wij als familie genoten om te kijken naar familie en al die andere mensen van de cast. Zelfs kinderen speelden mee.
Dankzij mijn vader had ik een musical met diner. De familie bij elkaar aan een tafel. Zelfs een nicht uit Curacao was er (toevallig) bij. Zo leuk om haar weer te zien.
Wij kregen eten en drinken. Voor mijn gevoel bijzaak. De show! Daar ging het om. Wat was die mooi.
De show was geweldig. Maar ook de interactie met publiek. Het sneeuw wat naar beneden kwam. Muziek van toen en nu. Mijn vader die ten dans werd gevraagd door een van de hoofdrol spelers. Mijn schoonzus en ik moesten lachen. Oe lala. Mijn moeder draait zich om in het graf 😜.
Het was echt perfect! Bij Pathé. Nu Scrooge. Volgend jaar Oliver Twist. Echt een aanrader.
Een oom van mij bracht prachtige soort van ‘jeugd’ kerst pakketten. Een hele auto vol. Wauw. Zo blij mee.
Ik ben nog steeds aan het uitdelen. Het zijn allemaal luxe knabbel/drink/bak dingen. Extra lekkers ivm de feestdagen. Ik ken mijn mensen inmiddels. Wie wat kan gebruiken. Die verrassende blik van ze. Echt? Voor mij? Wauw!
Daar doe je het toch voor? Ik ben ook blij dat een groot deel van de pakketten naar de voedselbank zijn gegaan. Ik, wij als winkel zonder kassa, willen niet alles weg kapen.
Ik merk wel steeds meer dat mensen ons weten te vinden. Mensen die iets kunnen gebruiken en mensen die willen geven. Vandaag kreeg ik een bericht van iemand die haar moeder zo graag eten wilde geven en vooral iets extra’s ivm de feestdagen. Zij kon het haar niet geven. Ik kan daar wat van vinden. Klopt het verhaal of niet….. Ik heb genoeg te geven. Net daarvoor belde een onbekende aan. Een tas vol kerst stollen, pakken sap en chipjes. Tja. Dan ben ik toch blij dat ik kan uitdelen? Er zullen mensen zijn die het kunnen gebruiken en mensen die misbruik maken. Ik laat het los. Mijn gang bij de voordeur is een distributie centrum. Ik wil van de spullen af. Ik ontvang graag. Deel graag uit.
Mijn dochter vraagt nog weleens naar het deeg van cake. Herkenbaar voor mijzelf van vroeger. Heeeeerlijk. Ik was dol op de bak en mixers schoon te likken. Bizar lekker.
Mijn moeder bakte vooral een cake aan het begin van het weekend. Vond ik best ok. Maar at daar uiteindelijk niet veel van. Ook voor mij; dat rauwe deeg, de kom en mix haken aflikken was het lekkerst.
Ik kan mij herinneren dat mijn moeder op een gegeven moment elke vrijdag of ergens in het weekend iets bakte. Meestal een ‘gewone’ cake. Mijn broer en zijn vrienden waren daar dol op. Verslonden zo’n cake.
Soms maakte mij moeder in het weekend warme appel flappen. Dat was meer mijn ding.
Of knakworst met spek in bladerdeeg. Dat vond ik ook zo lekker. Nu niet meer. Smaken veranderen.
Maar voor nu…. Eva heeft al kerstvakantie. Gisteravond cupcakes gebakken. Niet teveel. 6 stuks. Het deeg verslond Eva heel snel. Het huis rook heerlijk zoet.
Om de dag gaan wij iets bakken. In kleine porties. Ideaal voor de air fryer. Aangezien ik nog geen werkende oven heb ivm het stoppen gedoe in de meterkast.
Wat zal onze volgende bak kuns zijn? Koekjes met een zuurtje erin of koekjes met pepermunt Candy cane. Dat laatste hoorde ik van een collega uit Amerika. Zij (en ik) zijn dol op pepermunt. Ik heb haar recept van deze koekjes gevraagd.
Twee weken geleden zat mijn zoon bij een vriend op die scooter. Ze gingen met een lage snelheid onderuit. Mijn zoon had twee kleine wondjes op zijn polsen en ook twee op knieën. Typisch het geval van afzetten. Maar hij had ook een rare plek op zijn kuitbeen. Die snapte ik eerst niet. Het deed pijn. Veel pijn. Ik stuurde een foto naar de huisarts. Die wilde Daan zien. Tekenden de wondranden af. Zij twijfelden over of het een een schaafwond zou zijn of een brandwond.
Mijn gevoel zei het laatste. Elke dag werd de pijn erger. Op een gegeven moment kreeg meneer koorts. Daarna kwam er troep uit de wond. Koorts viel daarna gelukkig weg.
Maar ja, meneer had een ongeluk gehad. Paar dagen daarna fietste mijn dochter van school naar huis. Een man, zeer oudere man, bestuurde een noot Ede busje. Hij zag mijn dochter fietsen. Was overtuigd dat hij in zijn recht stond. In zijn beleving fietste mijn dochter de verkeerde richting op. Hij keek haar aan. Reed bewust door en raakte haar achterwiel. Daarna ging zijn raam open om te schreeuwen; jij hoort hier niet te fietsen. Tjee. Je kan er wat van vinden van die pubers. Wel of niet gelijk. In dit geval had mijn dochter gelijk. Meneer kende de regels niet. Maar dan alsnog, je kan iets melden. Maar je rijdt toch niet een kind bewust aan?
Gisteren was ik op werk. Kreeg ik een ziek melding van mijn zoon via school. Ik ging met hem bellen. Daan, waarom ben je ziek gemeld? Mam, ik fietste naar school. Werd aangereden door een auto. Ik ging naar school. De docent schrok van mijn wonden. Hij stuurde mij naar huis.
Pffff. Ongeval nummer drie. Ik ben er zo klaar mee.
En stiekem denk ik elke keer weer; hoe gaat het met de fiets? De onkosten…. Die zijn gelukkig heel gebleven.
tips4family.nl 👩👧👦 