Gisteren met Daan kleren wezen kopen. Eindelijk. Hij had bijna niks. Ineens zei hij; mam, het is dringend nodig. Ook die zin van dringend nodig 😂. Ik heb bijna niks meer. Dat roep ik al jaren kerel, maar jij wilde niet. Oh ja, dat is waar. Meteen uit school naar Ede centrum. Vrij snel geslaagd. Daarna hop naar huis. Half Ede ligt weer open. Ik raakte geïrriteerd.

Dan wordt Daan bang, haha. Een mevrouw voor mij kon het gaspedaal niet vinden. Ik wilde er voorbij. Ik duwde net mijn pedaal harder in om haar in te halen toen er ineens weer een (nieuwe) weg gedeelte afgesloten was. Dus ik weer achter haar. Een hele file achter haar/mij. Ineens ging ze naar links. Ik er voorbij en ik gaf een toetertje. Ik keek naar Daan. Die zei heel droog; ik zag hem aan aankomen dat getoeter 😂.

Daarna de rotonde bij de stadspoort. Dat blijf ik bijzonder vinden dat als er niemand achter mij rijd, ik rij op de rotonde, waarom zou je er dan voor schieten zodat ik moet remmen? Heb je dan geen inzicht? Wacht even tot die ene auto voorbij is en ga dan door. Dus ik gaf dan maar extra gas. Ik zat ineens bovenop de bumper van die persoon voor mij die in mijn ogen niet kon rijden 😆😏😆. Daan had het zweet in zijn bilnaat. Zo! zei ik; die was bang voor mij. Nou zegt Daan; ik ben ook bang🙈.

Na vele droge dagen en nachten hadden wij een natte dag en nacht. Die van dinsdag. Viel in Ede tegen. Ik hoorde van een plastisch chirurg dat het in Almelo drama was. Maar donderdag/gisteren….. Het water bleef maar stromen. Perfect. In het nieuws gaven ze aan dat de regen niet door liep in een te droge grond. Wat een geluk. Dinsdag een beetje (tegenvallende) regen. De grond stond daarna open voor water. En die kwam dus gisteren en vannacht. Voor mijn gevoel zelfs best veel. Ik ben benieuwd hoe de boeren hierover denken.

Ik liep in mijn tuin. Een kliko moest namelijk aan de weg. Wow. Ik zag heeeeeel veel naakt slakken. Oh dear. Alles groeit en bloeit hier zo mooi. Gisteren had ik verse aardbeien 🍓 en mini komkommers 🥒 als snack op mijn werk uit eigen tuin. Hoe leuk en lekker is dat? Dan wil je geen naakt slakken. Die ‘vreten’ alles op.

Ik heb ze 🐌 gepakt. In een pot gezet. Verderop uitgezet. Ik hoop dat ze niet teveel kilometers kunnen afleggen richting mijn tuin. Mochten ze in grote getalen terug komen….. dan hebben ze een ‘probleem’.

Oh dear. Die winkel. Oh zo leuk. Dankbaar werk. Maar om alles voor elkaar te krijgen 🙈. Geld via een gifte. Etenswaar via giften. Alles is welkom.

Wij merken dat wij meer vrijwilligers nodig hebben. En vooral meer geld. Want daarmee kunnen wij eten bestellen en niet elke aanbieding per supermarkt af lopen. Elke week de folders nalopen. Ga jij naar de jumbo? Neem ik de Lidl. De volgende …. Ga zo maar door. En op de dag voor opening nog de verse groenten. Wat een werk. Maar wij gaan door!

Het komt echt goed.

Wij staan ingeschreven bij de kamer van koophandel. Hebben een officiële zaken bankrekening nummer. En dan ook nog eens een ANBI status. Eindelijk.

Volgende week zaterdag open en dan twee weken daarna weer. Echt heel dicht op elkaar. Maar de Meerpaal gaat dicht in de zomervakantie. Voor ons nu even doorpakken. Komt goed.

Fijn bericht van de Meerpaal. Ze willen volgend jaar niet de hele zomer dicht. Dan zijn juist mensen eenzaam omdat familie op vakantie is. Tjee, goed punt. Mensen die het niet breed hebben kunnen niet op vakantie. Zijn aan hun huis gekluisterd. Hoe fijn zou het zijn als ze dan hun maandelijkse boodschappen bij ons kunnen doen? Daarbij een praatje maken met een kop koffie of thee?

Ik hoor steeds op het nieuws het bericht over zwoele nachten. Collega’s slapen slecht. Hoe dan?

Ik heb een huis wat heel warm wordt. Veel ramen. Geen airco.

Hoe slaap ik lekker? Een ordinaire ventilator zorgt voor koele wind. Waarschijnlijk zorgt de motor voor warmte. Maar daar hebben wij geen last van. Als je zweet en er komt wind overheen, dan voel je de de frisheid.

En die muggen? Ik heb wel steeds meer het idee dat zij de wind strotseren. Maar door het geluid van de ventilator hoor ik ze niet. Scheelt weer stress.

Ik slaap perfect onder een laken en de ventilator. Op een gegeven moment pak ik toch mijn dekbedhoes, bizar toch? Ik slaap echt super?

Het moest gebeuren. Snoeien.

Mijn klimop heg hield ik netjes bij dit jaar. Maar die plataan boom. Maal twee. Deze bleven maar groeien. Ik vond het net te warm om te gaan snoeien. Vergeet niet dat ik een mondmasker op heb en een duikbril. Ziet er niet uit. Maar is echt! nodig. Dus extra warm.

Afgelopen weekend dacht ik nog zonder deze dingen te kunnen. Dat heb ik geweten. Hoesten, jeuk, etc. Tot aan spugen toe.

Dan zie ik er maar niet uit. Een duikbril op en mondmasker voor. Gaan met die banaan. Wat was het heet! Tien minuten snoeien. Even rust. En doorrrr.

Voorheen paste alles in de kliko. Nu niet. Ik heb wel drie kliko’s nodig. Teken aan de wand. Ik had dit veel eerder moeten aanpakken. Weer of geen weer.

Ik let echt op hoe ik groen afval in de kliko gooi. Nooit iets van vlees. Bang voor maden. Heel lang geleden had ik maden in deze kliko. Vreselijk om te zien. Zo vies!

Afgelopen vrijdag zag ik ineens weer maden. Neeeeee. Het waren er zo’n 20 a 30. Paniek! Via Google kwam ik bij de site van oma weet raad. Ik had deze tip al eerder gelezen. Klimop in de kliko. Dat kan het toch niet zijn? Toch gedaan. In de tuin achter was alles van klimop al gekortwiekt. Maar in de voortuin is het nog net een oerwoud. Een emmer en snoeischaar gepakt. Takjes eraf geknipt. De kliko in. Najaaa, een uur later waren er bijna geen maden meer.

De volgende dag liep ik met angst en beven weer naar de kliko. Wel of geen maden. Bij wel, hoeveel? Ik zag er nog een lopen. Dus het lijkt te werken om klimop in je kliko te gooien.

Maar hoe kwam ik nou aan die maden? Geen vlees in de kliko. Zegt mijn vader; slakken? Oh ja. Natuurlijk. Die zitten in het snoeiwerk. Dat was waarschijnlijk de boosdoener geweest. Als de klimop niet had gewerkt was schoonmaak azijn ook nog een tip.

Met deze hitte doe ik ook klimop afval takjes in de rest afval.

Eva is Opperdepop. In het begin van het schooljaar gingen wij vol gas dat Eva maar een hele schooldag vol ging houden. Paps, school en ik deden onze uiterste best. Het lukte. Maar wat een appjes kregen wij steeds. Dat ze misselijk was, etc. Kwestie van wennen.

Op een gegeven moment ging het super goed. Eva had haar ritme op school gevonden. Vriendinnen gemaakt. Trots! Met dank aan de zorg coördinator. Zij reageerde elke keer snel op een vraag of zorg over Eva.

En nu? Lijkt het weer een soort van klein beetje mis te gaan. Eva kwam laatst s’nachts naar mij toe. Mam, ik ben misselijk. Moet ik morgen naar school? Echt wel. Maar van papa mocht ik thuis blijven. Waarom ben jij zo streng? Ik de volgende dag gechecked. Ze was inderdaad op de vrijdag een lesuur eerder naar huis gegaan. Viel bij hem thuis meteen in slaap.

Woensdagmorgen haar toch naar school gestuurd. Ze had later op de dag twee tussenuren en daarna nog een les. School gebeld dat ze dan naar huis mocht. Mijn toestemming had. Ik was lunchen met een vriendin. De app ging op een gegeven moment los. Eva. Ik had haar al gebeld omdat ik bang was dat ze in slaap gevallen was ivm de gebroken nacht. Mam. Moet ik echt maar school? Het is maar tekenen. Ja, je moet. Maar, mam, waarom ben je zo streng? Een les is een les. Elke les is belangrijk. En morgen ben je vrij ivm een studiedag. Lekker uitrusten dan. Zegt die vriendin; laat haar toch lekker thuis zijn. Ow. Ok. Eef, je mag thuis blijven. Voor het eerst dit schooljaar dat ik dat deed. Voelde eigenlijk niet goed. Maar wat was ze blij. Ik kreeg allemaal hartjes en de woorden love you mam. Was nu weer het hek van de dam?

Anyway. Ik probeerde de lessen van de autisme coach herinneren. Ik kan wat binnen komt in mijn hoofd ordenen. Dat geeft rust. Eva kan dat niet. Alles is een grote chaos. Aan het einde van de dag kan dat voor overprikkeling zorgen.

Ik zou dus denken, woensdag lekker een lange tussenuur, een lesje volgen en de volgende dag de hele dag vrij. Wat een rust. Wat een leven. En Eva ziet die ene les als stoorzender. Het klopt niet in haar hoofd. Rust, vrij zin? Echt niet. Er is een plekje wat daar niet hoort. Dat dus.

Het is maar dat je het weet. Dus geen ontbijt bij de MacDonalds in Veenendaal.

Zoals een collega al zei die bij mij in de straat woont; ik ga genieten in de tuin van stilte. Geen geraas van auto’s of toeterende vrachtwagens. Daar had ik niet eens over nagedacht. Wat zal het stil zijn vandaag in de tuin. Heerlijk.

Men zegt dat wij een meer groene tuin moeten hebben. Dus niet alles bestraat. Prima. Kost je een duit. Plant en struik aanschaf. Maar dan heb je ook wat. Toch? Dat maakt het ook minder heet waar je zit.

Heb je dan ook echt wat? Je doet wat men van je verwacht. Maar met deze warme zomer heeft dat groen wat ze van je verwachten water nodig. Maar hé. Dat mag je de planten niet geven. Want wij hebben nu te maken met droogte. Maar hou vooral de kraan dicht. Lastig hoor.

Een ding is zeker. Het ecologisch systeem is op dit moment van slag. De ying yang is ver te zoeken. Wat is voor nu dan de oplossing? Geen idee. Ik kies vooral voor gemak. Een onderhuids vrije tuin. Moet het toch alleen onderhouden. Heb niet veel geld voor struiken etc. Af en toe een gieter water. Weinig snoeiwerk. Geen tuin voor een milieu activist.

In het begin van het warme weer waren de nachten lekker koud. Dus wij 👩‍👧‍👦 lieten de deuren en ramen in de avond en nacht lekker open. Overdag de zon in huis via de ramen. In de avond en nacht kwam de wind binnen via open deuren.

En toen werd het warm. Heel lang warm. De muren raakten verzadigd met de hitte. Mijn dochter en ik sliepen toen lekker dankzij een dunne laken en een ventilator. Niks mis mee. Zoonlief sliep op een veel te hete zolder. Plat dak. Hoek woning. Grote glazen wand. Gelukkig daar airco.

Maar sinds gisteren is er wind. Ik keek naar de temperatuur binnen en buiten. Binnen zou nog iets koeler zijn. En toch voelde buiten beter. Okido. De deuren gaan open. De muren zijn verzadigd met de warmte. Wat wij nu nodig hebben is de wind. Alle deuren en ramen open. Pfff. Wat voelt dit prettig.