Ik had contact met too good to go. Zij gingen kijken wat ze konden betekenen met post nl. Dit ivm een pakket die voor de tweede keer niet geleverd was. Ik had hier totaal geen vertrouwen in.

Meneer post nl had met zijn steek kar mijn bestelling bij de voordeur moeten leveren.

Ik heb uiteindelijk een paar dagen gewacht.

Vanaf morgen zou alles weer terug gestuurd worden. Prima voor mijn centen. Maar deze actie bestond niet meer. Dus alles zou weg gegooid worden. Pfff.

Ok dan. Ik ging met een winkelkarretje naar het afhaalpunt. Die dame probeerde het pakje op te pakken. Een kleine dame. Ik riep meteen; nee, niet doen. Echt te zwaar. Het lukte mij om het pakket in mijn kar te gooien. En dan kan je denken, arme meneer post.nl. Echt niet! Hij heeft een steek kar. Ik niet. Hij heeft nu gratis blikjes drinken gemist. Die gaf ik hem altijd nadat hij mijn pakket leverde.

Ik sta op de lijst voor koffie schenken op de afdeling oncologie. In de zomervakantie komen ze mensen tekort. Dan is onze winkel gesloten. De kids gaan met hun vader op vakantie. Dan kan ik best wat betekenen.

Vanavond kregen wij een diner aangeboden. Dit was voor de vierde keer begreep ik. Iemand die ons dankbaar was voor het werk wat gedaan werd. Ik kwam erachter dat zij en ik bij elkaar in de klas hadden gezeten. Mavo tijd. Leuke gesprekken gehad. Ook met mijn tafel genoten. Twee personen werkten in de Toon tuin. Elke woensdagmorgen. En ik dacht donderdag morgen. Super leuk. Daar ga ik een keer kijken. Alleen maar kijken hoor. Niet werken.

Wij kregen heerlijk Chinees eten aangeboden, stokbrood, kaasje en zoetigheid. Ik kende niemand aan het begin van de avond. Later toch een tafel vol. Mooie locatie trouwens.

‘Wij’ als winkel zonder kassa, oftewel voedsel Connect zijn zo blij met alle hulp die wij krijgen.

Meerdere mensen en bedrijven vinden ons. Soms krijgen wij 500 pakken sap. Een week houdbaar. Komt zeker op hier. Ik ken steeds meer mensen die heel graag willen ontvangen en dan kunnen uitdelen omdat zij mensen kennen die dit hard kunnen gebruiken.Ik sla deze gegevens op.

Ik merk steeds meer dat wij elkaar kunnen helpen. Collega’s vroegen om kleine knuffels. Deze kon ik via via regelen. Die persoon van de gegeven knuffels zei dat ze baalde van al dat overschot aan knuffels. Geweldig toch? Zij wil ze kwijt.

Gisteren had ik een meneer aan de deur die linealen van mij kon gebruiken. Ik had deze gekocht omdat wij een geo driehoek nodig hadden. In dat pakket zaten meerdere linealen. Hier niet nodig. Deze man bouwt scholen in Afrika en kan pennen, potloden en linealen gebruiken. Dus als je nog over hebt…..

Dit is niet te geloven. Ik was vrijdag thuis. Wachtende op een pakket. Ineens kreeg ik een mail dat het bezorgd was. Mooi niet. Bericht in de straat app gegooid. Niemand heeft het ontvangen. Iemand zei nog; kijk in je buurtkastje. Nou, dat pakket gaat daar niet inpassen. Heel erg groot en zwaar. Dan zou het kastje door zijn hoeven gaan.

Ik een klacht ingediend bij too good to go. Vanmorgen kreeg ik al bericht van ze. Vandaag komt post.nl weer langs. Met een nieuwe tijd stond ik weer te wachten. Busje reed voor. Gerommel hoorde ik. En hoppa, weer weg. Meneer vind het pakket gewoon te zwaar. Maar hij heeft een steekkar weet ik van de vorige keer.

Toen kwam dit bericht binnen. Grrrrrrr. Wat een s.kk.l. En nu? Hop, nog een bericht. Het pakket kan IK ophalen. Wat denk je zelf meneer? Ik heb geen steekkar. Ik ga niet een hele parkeerplaats over met een doos die ik niet kan tillen. Je zoekt het maar mooi uit. Ik dien een klacht in bij too good to go. Geld terug graag. En dan ga ik gewoon weer opnieuw bestellen. De aanhouder wint.

Ik zag dit filmpje bij Eva. Onze kat Dolf. Arm beest. Hoe kom je daarbij Eva? Tictoc 🙈. Moest verboden worden. Gelukkig vind onze kat alles best.

Ik kijk een documentaire over een vermissing. Daar zegt iemand dat als je in Australië verdwaald je vaak rondjes loopt. Op een hete dag overlijd dan zo’n persoon. Ik herinner mij nog goed dat ik met een vriendin een wandeling ging maken in Australië. Eerst helemaal happy omdat we een kangoeroe zagen. Op een gegeven moment merkten wij dat we verdwaald waren. Geen mobiele telefoons of Google maps. Bestond nog niet. Op een gegeven moment ging het schemeren. Spannend. Lichte paniek. Maar we vonden onze camper terug. Pfew.

Gisteren hadden wij een feest met familie uit Engeland. 50 jaar getrouwd. Erg gezellig. Als nichtjes haalden wij herinneringen op. Toen kwam het verhaal dat mijn twee nichten uit Nederland en een uit Engeland bij de Nijmeegse vierdaagse waren. Als toeschouwer. Ook verdwaald. Ineens zei mijn nicht uit Engeland; I know were we are. Wij keken haar verbaasd aan. We are in the middle of nowhwere 😂🤣.

Deze morgen sta ik in de winkel zonder kassa.

Daarna ga ik thuis douchen. Haal ik de kids op bij hun vader.

Mijn Engelse familie; oom en tante, zijn 50 jaar getrouwd. Dat konden zij daar vieren. Maar zij dachten onder andere aan mijn moeder die reizen niet meer ziet zitten. En ach hoe lief, nu gaan mijn oom en tante met hun twee kinderen en gezin naar hier. Hebben zij meteen een vakantie in de pocket.

Mijn nicht nam wafels mee voor in de toast apparaat.

Geprobeerd. Wow. Heerlijk. Zeker met stroop.

Belt de buurvrouw ineens aan. Met een perenslof. Ik had haar peren gegeven omdat haar zus het financieel even heel moeilijk heeft. Gaat beter worden maar voor nu even niet veel te spenderen. Omdat ik weet dat het tijdelijke hulp is spring ik graag bij.

Zij kreeg een plus pakket via Bennekom. En nu dus peren en sinaasappels van een school. Helemaal blij. Ik had nog wat paas eieren. Zo kwam zij de paasdagen leuk door.

Mijn buurvrouw is hier zeer dankbaar voor. Zij en haar man kunnen heel goed bakken. Kreeg ik toch een perenslof. Geweldig. Meegenomen naar ons dag uit met familie. Op het landje gegeten. Daan zei nog; slof? Slof? Dat kan je toch niet eten? Nou, hij smulde ervan. En de rest ook.

Ik kreeg van de oude basis school van Daan en Eva het schoolfruit ivm studie dagen. Geweldig toch? Sinaasappels en peren. Kleine handpeertjes. Ze zagen eruit als stoofperen. In het buurtkastje gelegd en bepaalde gezinnen aan geschreven.

In het begin liep het niet in het buurtkastje. Men dacht ws dat het stoofperen waren. Briefje erbij gelegd. Toen liep het wel.

Maar ik hield nog wat over. Niet veel hoor. Ik dacht; ik ga deze koken met een vanille stok. Heerlijke peren mouse voor in een smoothie of ipv appelmoes. Gedaan. Ligt in de vriezer.

De sinaasappels waren zo weg. Ideaal voor een paasbrunch. Het waren hand sinaasappels 🍊 maar konden prima geperst worden.