Dit heb ik al vaker aangegeven. Voor de kerstvakantie ging Eva met school ‘leuke’ dingen doen. Dus niet. Zij had liever les gehad. Een gewoon ritme. Ben ik het mee eens, zeker aangezien ze al zoooooooveel lessen hadden gemist dankzij het docenten tekort. Maarja, 300 euro armer, mevrouw had vorige week en deze week allemaal uitjes. Goed voor je team spirit etc etc.

Dag 1, voetgolf. Mam, jij zei niet dat wij met de bus gingen. Uuuh, leek mij logisch aangezien het in Maurik was. Haar vriendin die naast haar zat werd misselijk en begon te spugen. Pffff.

Dag 2, een museum in Amsterdam. Daar kreeg je lichamen te zien. Eva had die dag een primatour van mij gekregen. Haar vriendin durfde de reis niet aan en ging niet mee. Mam, ik zie hier allemaal doormidden gesneden mensen. Zelfs baby’s. Ook de docent is misselijk. Ok. Dat wordt geen gezondheidszorg.

Dag 3. Zwemmen vrije slag. Buiten. Koud en nat. Werd verzet naar de Bongerd in Wageningen. Eva haar vriendinnen hadden het af laten weten. Madam zat alleen in haar kleren haar tijd uit te zitten. Van 10:30 – 14:00 zwemmen. Om 12:00 kregen de kids die er klaar mee waren een moment om naar huis te gaan. Allemaal meiden renden naar buiten.

Dag 4. Lokaal opruimen. Prima.

Dag 5. Dingen, activiteiten doen op school. Ging ook prima.

Straks volgt week 2…. Een bijzonder dag daarvan.

Vorige week zaterdag genoten van een lunch met vriendinnen.

Daarna fietste ik met mijn schoonzus naar haar huis. Daar de auto in gestapt. Moeders opgehaald. Door naar Renkum. Tante en nichtjes feest. Genoten van een bouillon en kaas fondue. Het eten was heerlijk. Iedereen had wat meegenomen.

Het ging niet regenen. Toch zagen wij donkere wolken. Nog even gechecked bij buienradar. Er zou geen druppel vallen. Oeps. Die vielen toch wel.

Bij de eerste bui bleven wij zitten. Bij bui nummer twee, weer gekeken naar buienradar, er ging wel wat vallen, de boel ingepakt. Hop naar binnen. Zo gebeurd met z’n allen.

Eenmaal binnen nog even wat gegeten van de kaas en bouillon fondue. Daarna kon de chocolade 🍫 fondue aan.

Wederom enorm genoten. Wij hadden zelfs een witte chocolade fondue. Deed niet helemaal wat die moest doen. Maar toch smaakte het fruit en de koek hierdoor erg lekker.

Vorige week zaterdag was een dag vol gezelligheid. Een dag met veel eten. Een dag met fijne mensen om mij heen. Wat heb ik genoten van dit alles.

Dat was mij het dagje wel. Na vrijdagavond een gezellige dag te hebben gehad met collega’s ivm een pensionaris, had ik zaterdag twee afspraken. Leuk leuk.

De eerste was een lunch met vriendinnen/collega’s. Het weer was super. Op de fiets erheen. Iedereen had wat meegenomen. Broodjes, fruit, beleg en een goed humeur.

De baas des huizes was binnen. Mijn schoonzus, een vriendin en ik dachten; er zitten twee in de zon. Niet handig. Laten wij de tafel verzetten. Pffff. Zwaar. Oeps. Wij hadden alleen het blad verzet. Een te zwaar ding. Komt de ‘baas’ naar buiten. Niet handig gedaan van ons. Het tafelblad weer terug gezet. Zegt zij; je kan ook de parasol verzetten. Oh ja, daar hadden wij met z’n drieën niet over nagedacht. Hahaaa.

Heerlijk zo’n lunch met z’n allen. Kletsen. Roddelen. Lachen en eten.

Ikzelf heb nog geen vakantie. Maar vandaag hadden wij de ‘laatste keer’ winkel zonder kassa. In augustus zijn wij weer open. Half augustus.

Vorig jaar waren wij zes weken, of ms zelfs iets langer, dicht. Dit jaar niet. Mensen kunnen al niet op vakantie. Dan ook nog geen boodschappen. Niet te doen.

Maar vandaag de boel afgesloten zonder teveel aan te vullen. De boel gaan we schoonmaken. Houdbaarheidsdatum controleren. Daarna pas inkopen en aanvullen.

Wederom dit jaar een tweede hands bad. Scheelt weer in kosten en beter voor het milieu.

Ik heb het vermoeden dat meneer of mevrouw (sorry, ik moet mensen zeggen), een van het zwembad gebeuren het erom doen. Vorig jaar storte mijn zwembad bij een warme dag naar beneden.

Afgelopen weekend zette ik mijn zwembad op met mijn ouders. De volgende dag; hoppa, van 1.76 naar 1.59 hoogte. Oftewel, weer ingestort. Pffff.

Schijnbaar gaat men niet voor duurzaam. Alles naar een jaar weg, mes erin. Extra rommel voor de stort. Heel bizar.

Eva heeft project week op school. Zou leuk moeten zijn. Maar dat onbekende. Geef haar gewoon een schooldag met les.

Maandag ging ze naar voetgolf. Mam, wij gaan met de bus. Dat had je niet gezegd. Uuuuh, het is in Maurik. Logisch toch? Vind ik dan. Zat ze naast haar vriendin. Beidden misselijk. Vriendin op haar telefoon. Niet handig. Uit het niets ging die spugen. Daardoor Eva nog meer misselijk. Ik zie het al helemaal voor mij, hihi.

Vandaag naar een museum in Amsterdam met dode mensen. Die zijn gewoon in stukken gesneden mam. Meid, wees blij dat ze dood zijn. Anders was het helemaal erg, mensen in stukken gesneden.

Primatour gegeven. Ook voor haar vriendin. Maar die melde zich vtv ziek.

Mam. Dit kan toch niet? Iedereen is misselijk. Zelfs een docent. En wij zagen ook een baby…..

Tja, hou vol Eef. Eet en drink goed. Uhm, mam, dat gaat niet lukken nu ik dit allemaal zie. Ok. Uitgekletst.

Vandaag mocht ik weer pakken sap halen. Oorspronkelijk 10.000. Ieks. Dat is echt teveel. Houdbaarheidsdatum tot 5 juli.

Nu maakt iets over de datum niks uit. Maar hoe krijg ik zoveel pakken sap hier en of in de winkel? Mijn lieve vader regelde een kar. Wij gingen voor duizend pakken sap. Pfew. Wat een klus. In de kar ging nog. Een meneer van dat bedrijf was zeer behulpzaam. Hij zorgde dat de heftruck op een goeie hoogte zat zodat wij onze ruggen niet hoefden te belasten.

Maar ja, daarna thuis. Mijn vader had twee steek karretjes. Een grote voor hem en een voor mij waar steeds vier dozen op konden. Natuurlijk begon het weer te regenen. Pa trok er een zeiltje overheen.

Op een gegeven moment zei ik tegen mijn vader; alles leuk en aardig. Maar nooit meer 1000 pakken sap.

Ik vond een afnemer die wilde heel veel pakken voor gezinnen in Barneveld. Deal met deze man gemaakt. 06 nummer uitgewisseld. De volgende keer zou hij helpen met pakken ophalen. Super. Ik wil het liefst dit soort dingen zonder mijn vader regelen.

Mensen kwamen af en aan. In no time bijna alles kwijt. Zo ook die meneer. Ikke blij. Krijg ik daarna een bericht; hij verkoopt alles door! Neeeee.

Dit is toch niet te geloven?!

Inmiddels word ik bedreigd met politie aangifte door deze man. Succes zou ik zeggen. Er ligt al een dossier over hem (hier en) daar klaar. Zijn naam heb ik in inmiddels verwijderd. Sommigen verklaren mij voor gek. Maar ach, iedereen verdiend een tweede, derde, vierde, etc, kans.

Afgelopen vrijdag gaf een collega een pizza feest. Hij nam afscheid van werk. Zijn laatste jaren waren hectisch. Hartstilstand in het buitenland. Hij mocht niet meteen terug naar hier. Stomme corona. Eenmaal in Nederland een lang revalidatietraject.

Deze man was is iemand die dol is op Italië. Wij mochten als collega’s naar een B&B van een van zijn kinderen komen. Zijn kinderen en kleinkinderen waren er ook bij. Ik had voor de kleinkinderen twee zakken mini pizza’s meegenomen. Vond ik wel toepasselijk. De pizza oven was mooi opgestookt. Heerlijk. Verse pizza’s. Lekker buiten zitten. In de natuur.

Eerst wilde ik niet gaan. Op een gegeven moment zei ik tegen een collega/vriendin, hop van die bank af. Lekker onder de mensen. We did it. Wat hebben wij en hij (en zijn familie) genoten.

Vanmiddag zag ik maden in mijn groen afval container. Helaas. Vorig jaar ook ooit een keer. Ik ben heel netjes met vlees of slakken afval in een kliko gooien. Schijnbaar toch iets fout gegaan. Schoonmaak azijn en klimop in de kliko gegooid.

Keek ik vanavond in de tuin ivm slakken vangen. De hele tuin ligt vol met maden. Dit heb ik nog nooit mee gemaakt. Wat nu te doen?

Ik ben best voor het milieu met heb nu een bus chloor in de tuin gegooid.

Iemand nog andere tips?

Mijn zoon was vanaf afgelopen dinsdag tot en met vrijdag in Parijs.

Op de eerste avond kreeg ik een bericht van hem. Mam, kan je een mail sturen maar de leiding? Dan kom ik met de trein naar huis. Whaha, hoe verzin je zoiets?

De volgende dag zag ik berichten van; mam, het is nu 1:30, iedereen gilt. Lieve Daan, het is normaal dat je vooral de eerste nacht niet slaapt. Dus dat gegil is normaal. Dat duurt waarschijnlijk totdat je morgenvroeg wakker wordt.

Mijn moeder appte met Daan die eerste avond. Meneer zat alleen op de slaapkamer. Tja, soort van sneu. Maar hij moest er gewoon even doorheen.

Ik vroeg hem meerdere keren per dag om een foto te sturen van dat moment. Ik ga daar een mini foto boek maken. Ik ben ervan overtuigd dat als hij dit ooit terug kijkt hij denkt; mmmh. Het was best wel leuk.

Daan, waar ben je nu?

Daan, waar ben je nu?

Mijn kinderen zijn niet vaak in het buitenland geweest. Het onbekende. Waar kom ik terecht? Wat krijg ik te eten? Dat maakt het moeilijk voor ze. Maar vooralsnog ben ik ervan overtuigd dat Daan uiteindelijk best wel genoten heeft.