Mijn dochter wilde nooit haar verjaardag groots vieren. Toen haar vader nog hier woonde hadden wij altijd heel veel mensen over de vloer op een verjaardag. Op een gegeven moment merk je dat je een andere familie (van de partner) er niet meer is. Ook bepaalde vrienden van hem. Prima. Was even schakelen. Van heel veel mensen naar een kleine groep mensen. Dan worden je neefjes en nichtjes ook nog eens groot. Die kwamen ook minder vaak ivm werk of studie en planning met hun partner.

Eva vond het in het begin heerlijk. Tot een paar maanden geleden. Mam. Ik wil mijn verjaardag groots vieren. Prima. Maar ook nog eens op de dag zelf. Donderdag 4 september. Een doordeweekse dag. Ik heb mijn best gedaan. Zoveel mogelijk mensen uitgenodigd. Dus mocht jij/jullie willen komen… Geef even een sein vtv. Eva is vanaf 14:00 thuis.

4 september is haar eerste schooldag. Zegt ze; mam. Ik ga toch niet op mijn verjaardag naar school? Uuuh, echt wel.

4 september is ook de verjaardag van mijn opa. Eva heeft veel eigenschappen van deze man. Mooie slanke vingers.

4 september is ook de dag dat vorig jaar mijn moeder thuis kwam om te sterven. Een beeld wat Eva en ik nooit zullen vergeten. Mijn moeder snakte naar adem. Eva was jarig….. Ik heb daarna tegen Eva gezegd; de laatste verjaardag die oma in haar leven mee heeft mogen maken was die van jou 🥰.

Mocht je een kaartje willen sturen naar Eva…

Martin Luther King State 87. 6716NA. Ede.

Vandaag was een perfect moment om het zwembad lek te steken. Daar kan je wat van vinden. Ik ben echt wel met het milieu bezig. Maar ik heb meerdere keren geprobeerd het zwembad schoon te maken en op te slaan. Waarschijnlijk door het slepen over de stenen was die elke keer weer lek. Klaar mee. Daar komt bij dat ik geen opslag heb. Moest steeds naar mijn vader. Gedoe allemaal. Ik koop nu elk jaar een nieuw bad. In de winter is het een koopje. Voor 30 euro koop je geen zwembad abonnement.

Door dit lek steken heb ik al enkele jaren een traditie. Het bad mag met een mes 🔪 lek gestoken worden. Voorheen door mijn eigen kinderen. Nu heb ik een gezin met jonge kinderen. Vorig jaar mochten ze voor het eerst. Ze konden dit jaar niet wachten.

Ja ja. Kleine kinderen met een mes….. Van te voren uitleg gegeven. Het ging weer super goed. Net als vorig jaar. Het bad werd lek gestoken. Daarna werd het mes netjes op de grond gelegd. Zij konden daarna lekker in het uitgelopen water spelen.

Het was weer een feest. Wij kwamen dit jaar erachter dat er allemaal pieren omhoog kwamen tussen de tegels. Dus die hebben ook een feestje gehad.

Vorige week hoorde ik iemand wel 20 keer met een kliko voorbij komen. Snapte er niks van. Later hoorde ik dat hij zijn zwembad leeg wilde laten lopen. Het water liep bij de overburen in de tuin. Vond hij vervelend. Vandaar de kliko. Gooide hij vol met water. Daarna naar de weg de put in. Wat een geluk heb ik. Mijn buren hebben nergens last van. Alles loopt via de poort de put in.

Ik ben een tevreden mens. Heb vroeger de hele wereld rond kunnen reizen. Toen werd er niet gesproken van een keer per jaar vliegen.

Nu voldoe ik aan de milieu eisen. Ik zou eigenlijk nog geld toe moeten krijgen aangezien ik niet meer vlieg of met de auto op vakantie ga.

Ik keek een ‘foute’ reality programma. Komt de naam Wagga Wagga voorbij. Een klein dorpje in Australië. Najaa. Ik ben daar ooit geweest.

Ik liet dit filmpje aan mijn kinderen zien. Daarna de foto van …. Zie hieronder.

De kids vonden het niet eens bijzonder dat ik in dat plaatsje was geweest wat nu terug kwam in een programma. Ik denk dan. Zo’n klein plaatsje… I’ve been there. Wat riepen Daan en Eva? Serieus? Waarom een bord met reclame dat de MacDonalds nog 400 kilometer ver weg was? Uuuhh. Omdat dat de dichts bijzijnde was.

Vanaf nu zijn ze er niet meer. Maar ook daarvoor geen last gehad zonder airco.

Ik heb dan wel een airco in de woonkamer. Puur omdat de regering ging zeuren over terug gave van energie , ik daarvoor zou moeten betalen. Toch blijf ik het bijzonder vonden dat al die velden vol liggen met zonnepanelen. Dus de energie maatschappijen mogen het wel. Maar wij als burger niet. Want door ons raakt alles overbelast.

Ach ja. Laat het los. Ik doe mee aan de aarde opwarmen dankzij mijn airco. Als ik niks hoefde te betalen over mijn terug geleverde energie had ik nooit een airco aangeschaft. Wij kunnen namelijk heel goed tegen de warmte. Als je een blower aan je voeteneinde van je bed zet, deze als je gaat slapen aanzet. Die wind. Heerlijk. De eerste nacht zit je neus dicht. Daarna is je lijf eraan gewend. Soms had ik het warm, laken weg. Dan even fris, laken over mij heen.

Ik ben dol op een ventilator. Eigenlijk geen idee wie meer stroom vraagt…. Opgezocht.

Mijn dochter en ik hebben nog steeds geen airco op onze kamer. Als een van de twee naar het toilet gaat hoor je een soort van herrie. Gezoem. Bij een eigen kamer en de ander. Iets waar wij aan gewend zijn. Zelfs daardoor zelfs beter slapen.

Even kijken hoe mijn eind jaar rekening is. Moet ik weer veel bijbetalen…. Airco nummer twee met een splitter.

Deze avond is feel the beat op het Kuiperplein.

Ooit was dit mijn eerste uitje samen met mijn kinderen op het Kuiperplein. Eva weet het nog goed. Dat lange staan vond ze heel erg moeilijk na haar rug operatie. Een meneer die achterin het veld stond…. ging helemaal los in de muziek met zijn dans. Op een gegeven moment wilden de kids naar huis. Prima. Eenmaal thuis zei Eva, ik wil toch weer terug. Okido. Optocht was voorbij. Makkie met parkeren. Wij probeerden op het plein binnen te komen. Politie. Ik weet nog steeds niet of er een steek partij was. Wel dat teveel mensen naar binnen wilden rennen. Grote chaos. Wij maar weer naar huis. Die drukte van toen, de chaos had ik nog in mijn hoofd. De volgende keer op tijd er zijn.

Vorig jaar kwam het er niet van. Ik denk dat ze bij hun vader waren. Dat zou ook dit jaar het geval zijn. Maar daar is privé iets waardoor het niet uitkomt. Ik heb mijn kids nu extra. Daan vond gisteren al druk genoeg. Eva wilde nu heel erg graag gaan. Samen met een vriendin. Die ouders vonden het niet handig om de meisjes alleen te laten fietsen. Teveel nieuwe dingen/prikkels. Ik kon een parkeerplaats regelen bij de molen. Dan is het een keer oversteken en je bent er. Wij waren precies op tijd. De optocht, de eerste auto kwam eraan… wij konden nog net oversteken naar het Kuiperplein. Gehaald. Ik zag dat vriendinnetje al kijken….. kunnen we even ergens zitten? Natuurlijk. Iets te drinken gehaald bij de Action. Een bankje gevonden. Daarna gingen ze dan. De dames voor het eerst samen op stap. De een echt voor het eerst. De ander voor het eerst zonder moeders.

Ik kreeg ondertussen een snap of ik stickers of glitters in huis had…. De Action was nog steeds open. Wat dingen gekocht. Daarna dwars door de optocht naar mijn auto. Ik was net thuis. Belt mijn dochter. Je moet nu komen! Een beetje paniek. Onduidelijk verhaal.

Ik weer terug gereden.

Het werd teveel voor vriendin van Eva. Alles was nieuw. Te druk. Iedereen duwde. Ze wilde naar huis. Eva keek. Natuurlijk ging ze mee. Maar wat baalde Eva. Het liefst gaat Eva morgen weer. Maar het is niet zoals vroeger dat je echt elke avond artiesten hebt.

Donderdag weer een kans op een leuke avond…. Niet haar genre. Totaal niet. Wie weet wordt het verrassend leuk.

Vorig jaar had iemand hier om de hoek een filmpje met haar avond camera dat er een steenmarter in haar tuin liep. Zij had deze camera ivm egeltjes. Zo leuk om die beelden van deze mooie beestjes te zien. Dan heb ik het over de egeltjes. Ineens zie je zo’n beest/steenmarter voorbij komen. Wij hebben dus een steenmarter in onze wijk. Pffff.

Daarna een ander bericht. Twee konijnen die in een buiten hok zaten begonnen te gillen. Ik kan je vertellen. Een konijn kan heel hard gillen in angst. Onze allerliefste Bob heeft ook gegild waarschijnlijk ivm pijn net voordat hij dood ging. Deze dame rende naar buiten. Zij zag die marter weg rennen. Ondertussen waren de twee konijnen dood. Waarschijnlijk van angst.

En dan is zo’n beest beschermd…. Vind ik best bijzonder. Als dat beest je huis inkruipen…. Al het isolatie weg wordt gevreten.

Voor mij wordt het nu ook niet leuk. Mijn auto…. Ik ging olie bijvullen. Wat kreeg ik te zien?

De isolatie van de motorkap was kapot gevreten. Grrrr. Is dat een reden dat allerlei lampjes branden? Heeft dit k.t beest snoeren kapot gevreten?

Ik gooide dit bericht in de straat app. De buurman zei; aha, vandaar al die plukken isolatie materiaal wat ik voorbij zag komen. Dat is toch niet normaal? En dan is zo’n beest beschermd. Ik snap er niks van. Straks rij ik rond en werken mijn remmen ineens niet meer. Omdat een beschermd beest alles mag kapot eten.

Ik heb al een apparaatje geïnstalleerd dankzij een collega. En spray van de buren. Gaas onder de auto. En elke avond gaas onder de motorkap. Meer kan ik niet doen. Ik krijg lichtelijk een hekel aan de partij van de dieren. Sorry.

Dit mag ik niet hardop zeggen van mijn dochter. Ik had een weekje vrij. Precies de week dat het in Nederland hard regende. Daarvoor was het heet. Toen mocht ik werken. Weinig gebruik gemaakt van het zwembad. Vanaf afgelopen weekend ben ik twee weken vrij. Morgen en overmorgen waarschijnlijk mooi weer. Nou ja. Er kan een buitje vallen. Daarna wordt het weer kouder. Einde van de week regen. Dan roep ik; heb ik weer. Wij gaan al niet weg en dan kan je niet eens van de tuin genieten met mooi weer. Ach ja, dat is het risico van vakantie in de achtertuin.

Nog steeds maken wij er wel wat van. Eva had zin in s’mores. .

Eva en ik waren dit weekend ‘alleen’. Wat gaf dit ons rust. Geen gezeur met een zoon en eind tijden. Wanneer thuis etc etc.

Vanavond hebben Eef en ik in de airfryer s’mores gemaakt. Tjee. Die spekkies gingen hard. Het chocolade had geen tijd om te smelten. De volgende keer zorg ik dat ik koekjes op de bodem leg. Daar overheen gesmolten chocolade. Dit via een magnetron. Dat giet ik dan over de koekjes. De marshmallows eroverheen. Nog geen 10 minuten in de airfryer.

Wow. Dat krokante korstje van de spekkies. Zo lekker.

Een dag later was dit alles eigenlijk nog veel lekkerder.

Ons weekend samen, girls only, was gezellig.

Morgen gaan ik weer aan de slag in de tuin samen met mijn vader.

Toen ik mijn zoon en zijn vrienden weg bracht naar hun vakantie adres dacht ik daarna ineens; whajoo. Ik ben met mijn dochter ‘alleen’ thuis.

Vrij snel een plan de campagne gemaakt.

Mijn dochter wilde heel graag alleen beneden op de bank slapen. Prima. Maar daar zijn geen rolluiken. Dus in de zomer ben je vroeg wakker. Ik sliep boven. Gaf aan, appen heeft geen zin. Bel als je wakker bent. Om 9:00 werd ik gebeld. Prima. Ik stond op. Wij gingen samen naar de Mac voor een ontbijt. Zij wilde een Mac sausage. Gelukt. Daar voelde ik al iets van spanning. Een man die steeds bleef kuchen, hoesten.

Daarna samen naar de Albert Hein Xl. Ik had nog wat kras kaarten in te leveren. Het leek mij leuk om samen boodschappen te doen. Spullen aanschaffen om daarmee te koken.

Mijn dochter ….Het was te druk. Autisme. Ik verbaas mij elke keer weer. Ik denk; verman jezelf. Laat het los. Maar Pfew. Het ging echt even niet goed. Ik liet het dus los. Zonder mijn boodschappen gingen wij naar huis. Rust voor iedereen.

Eenmaal in de auto zei Eva; pffff, die man (was heel groot), liep ineens naar achteren. Tegen onze kar aan. Tjee, mam, hij was zo irritant, en nog breder dan de Chinese muur. Dan moet ik stiekem ook wel weer lachen. Hoe kom je op zo’n bijzondere uitspraak?

Gistermorgen stond ik op tijd op. Hoe laat gaan wij vertrekken, wie rijdt mee…. Ik was er op een gegeven moment echt klaar mee. Ik kreeg maar geen antwoorden. Schijnbaar had de jeugd een schema gemaakt. Prima. Ik wist van niks.

Ik ging uiteindelijk rijden. Drie personen mee. Ik betaalde de benzine. Maar die spullen…. Ik zag een parasol, slaap spullen, etc etc.

Daan en zijn vrienden gaven aan, dit gaat niet passen. Echt wel! Een iemand zat naast mij. Twee naast elkaar op de achter bank. Gelukt. De hoedenplank moest er wel uit. Wij konden daardoor iets hoger spelen. Nog steeds veilig. Bij een ongeluk zou niks naar voren kunnen schieten. Geen whiplash….

Eenmaal daar, nou ja in de buurt, gingen wij voor een supermarkt. Pfew. Daarna was de auto echt mega vol. Tassen op schoot.

Wij kregen alles in dat kleine autootje van mij.

Ik werd afgelopen week ANWB lid. Puur door dit soort gebeuren. Geen stress met lampjes …. Heen en op de terug weg brande er geen een lampje. Pfff. Lucky us.

Ik heb de kids kunnen afleveren na 1:33 minuten rijden. Daarna diezelfde tijd weer terug. Maandag weer…. Oftewel mag ik zes uur rijden voor het vertier van een zoon met vrienden. Daar kan je wat van vinden,

Ouders van die vrienden zijn aan het werk of op vakantie….. Tja, uiteindelijk ik vond het ook eigenlijk wel weer leuk om erbij te mogen zijn bij het begin van de eerste vakantie van mijn zoon.

Mijn zoon heeft een super leuke lieve vriendin. Zij is dol op spelletjes. Vrienden spelen deze hier aan tafel. Mijn zoon zit er wel bij. Doet soms mee, met tegenzin. Herkenbaar. Ik deed ook altijd mee. Maar eigenlijk haatte ik die verrekte spelletjes. Heel soms vond ik het even leuk. Meneer lijkt op mij.

Zijn vriendin is ook nog eens dol op bakken. Zo leuk! Mam, heb je boter en eieren? Zeker. Die weegschaal. Hoe werkt dat? Boter in een pan vloeibaar maken… inductie is dan echt lastig als je gas gewend bent. Helaas hebben wij geen werkende oven. Dus alles moet in een airfryer of een soort van pizza oven waar je de temperatuur niet van kan regelen.

Zij gingen voor dit recept. Ik dacht te gaan voor onze mini nep/pizza oven. Later toch spijt. Ik denk dat de air fryer beter was geweest. Anyway. Mijn zoon vond het niet heel lekker wat eruit kwam. Heeft niks met brownies…. Zijn vriendin zei; say what? Kom je nu mee? Ik ben het met haar eens. Er is nog veel over. Mocht mijn dochter nog langs komen…. Dan gaat zij smullen. Even kort opwarmen in de air fryer of magnetron.

Hij en zij wisten niet eens wat een steelpan was. Oh dear. Eén pan met een steel. Oh ja, dat klinkt logisch.