Vanmorgen (gaap), bij de Jumbo.

Mijn wekker ging vanmorgen veel te vroeg. Mijn dochter wilde ook vroeg op omdat zij ergens een afspraak had. In de vakantie om 7:30 opstaan. Pfew. Veel te vroeg voor mij.

Om 9:00 stond ik weer bij de Jumbo. Ik moest even wachten. Op een gegeven moment zag ik iemand verschijnen. Ons grapje, van de beheerders van de winkel zonder kassa was steeds; het past nog steeds onder de boog met kerst ballen. Nou, dit keer niet. Chips. Ik heb de kleinste auto….

Een jonge jongen die bij deze stapel stond keek naar mij. Mevrouw, u kunt de bovenste krat en die daaronder waarschijnlijk niet pakken. Klopt. Hij liep mee naar mijn auto. Zo aardig. De bovenste drie pakte hij van de stapel. Bedankt en doei. Het kwam nu op mij aan. Gelukkig waren niet alle kratten vol. Ik kon meteen drie (lege) kratten inleveren.

Daarna reed ik langs meerdere gezinnen. Ik hoop dat het goed terecht komt. Bij de meeste wel. Sommigen maken er misbruik van. Die rotte appels hou je toch.

Dan kom je beneden….

Onze kat 🐈‍⬛ is de liefste. Nou, ja… was de liefste. Sinds een paar weken is ze niet meer zo aardig, voor anderen. Ze haalt uit het niets ineens uit naar vreemden. Dat deed zij voorheen nooit. Wat zou daar de reden van kunnen zijn?

Ik was voor de vaccinaties (die bestonden vroeger niet/geld klopperij), bij de dierenarts. Onze kat zou mega last hebben van een slecht gebit. Serieus? Hoe dan? Onze kat 🐈‍⬛ krijgt al jaren dezelfde brokjes via een dierenwinkel.

Zou zij daardoor chagrijnig zijn? Pijn aan haar gebit? Een collega zei toen tegen mij; vroeger bestonden dit soort onzin niet. Onder narcose gaan voor een tandsteen verwijdering. Onzin of niet. Met de je jaren leert men. Wordt madam chagrijnig. Wat voor reden dan ook. Dan is het maar zo.

Gelukkig is ze voor ons als gezin altijd super lief.

Super dankbaar.

Wat krijgen wij toch veel van de jumbo Stadspoort. Zo blij mee.

Gistermorgen haalden wij zeven kratten vol op. Dit alles mogen uitdelen in een grote groep. Ging snel. Makkelijk.

Gisteravond, logisch, kregen wij minder. Tweede keer op de dag. Van te voren al een paar mensen ge-appt. De temperatuur buiten was perfect. Koelkast!

Via via een nieuw gezin. Een alleenstaande moeder met drie dochters. Deze dame wilde op de fiets komen. Ik vroeg nog of ik echt niet langs kon rijden omdat het misschien teveel was. Nee, dat wilde ze niet. Fietsen was geen probleem. En ze kwam op de fiets met haar jongste dochter van zeven jaar. Dat meisje reed op een veel te grote fiets. Een collega van de winkel was nog bij mij. Ook haar dochters. Die gaven dat meisje een zuurstok uit mijn kerstboom. Ach wat waren ze blij met alles.

Zo fijn als je die blije snoetjes ziet. Wij kregen ook nog eens het schoolfruit van de lagere school Panta Rhei. De lagere school waar mijn kids op hebben gezeten. Zo aardig.

Ik heb contact met een dame die ook eten uit deelt aan gezinnen. Zij krijgt eten van een Spar winkel. Een dag over de datum. Zij krijgt nooit fruit of groente. Dit gaat namelijk naar de dieren van een zorg boerderij. Had ik nou dus veel fruit en ook groentes. Zij was helemaal happy.

Zo fijn dat je elkaar kan helpen is deze moeilijke tijden!

Gisteren weer een vracht op mogen halen.

Wij hebben een netwerk van mensen die het hard kunnen gebruiken. Extra voedsel of andere hulp.

Van een kerk een mooie gift gekregen. Deze gesplitst.

Gisteren reden wij naar een moeder van 80 jaar. Zij woont met een gehandicapte dochter.

Dan zie je die mensen voor het raam staan…. Twijfelachtig. Komen ze voor mij? Jawel! Komt u maar naar buiten. Pak twee grote tassen en zoek wat u kunt gebruiken. Haar gehandicapte dochter kwam erbij. Dol op taart. Normaal te duur. Ik zei tegen haar; pak waar je zin in hebt. Het werd een speculoos taart. Helemaal happy. Als dank rende zij naar binnen en kregen wij een prachtig knutselwerk van haar. Nu weten wij ook wat te doen met gekregen knutselspullen. Die gaan naar deze lieve dame/dochter.

Dit gezin kreeg dus ook nog een geld bedrag voor …. Kerst? Andere dingen?

Vlees en vis hadden ze nu in overvloed voor de kerst. Want ja, zei ze, wij zijn maar alleen. Vind ik ook wel een dingetje. Maar ja. Ik mag werken met de kerst…. Op eerste kerstdag na, maar dan ben ik bij mijn vader met familie.

Deze kreeg mijn collega van de winkel.

Wat een eer! Dank Jumbo.

Wij kregen een bericht dat de jumbo de komende veertien dagen hun voedsel op de datum van die dag wilden schenken aan onze winkel zonder kassa.

Wat een super initiatief! Wij moesten wel even schakelen. Wij zijn als winkel een keer per maand open. Liefst vaker maar daar hebben wij de mensen en het geld niet voor.

Een soort van gelukkig kennen wij mensen die het echt heel hard nodig hebben.

Maar, pfew, wij halen voor nu de spullen bij de jumbo op. Rijden rond. Dit alles is best een ding. Maar voor alsnog. Wij zijn als winkel zonder kassa tegen voedselverspilling en voor nu dankbaar dat wij mensen blij kunnen maken dat ze met de feestdagen vers eten hebben.

Nu al vele gezinnen blij kunnen maken. Mocht je nog iemand weten… stuur mij een bericht via mijn 06 of messenger. Voel je vooral niet bezwaard.

De allerlaatste punselie’s.

Ik stuurde deze foto afgelopen oktober naar mijn neefje. Ik wist dat hij dol was op deze koekjes.

Ik wist ook dat deze super lekkere koekjes vanaf eind november niet meer gemaakt zou worden. Ik kocht de supermarkt leeg.

Een eeuwenoude traditie gaat weer verloren. De reden? Huur contract zou niet verlengd worden. Is dat de echte reden? Zijn het misschien niet de onkosten? Alles wordt maar duurder .

Ik vroeg nog aan mijn neef(je), zullen wij een afscheid punselie feest geven? Super leuk natuurlijk. En dan ben je te druk….

Ik zag dat de vijf laatste dozen van de supermarkt de datum hadden van begin december. Op zich prima. Ik geef deze laatste koekjes weg. Helaas geen afscheidsfeest kunnen vieren. Gelukkig heb ik de foto’s en de smaak in mijn geheugen.

Brutale vraag.

Wij, drie dames, merken dat de winkel zonder kassa niet te doen is zonder vrijwilligers. Voorheen hielden wij met z’n drieën alle ballen hoog. Maar de ballen gaan steeds meer naar beneden.

Dus wij moeten meer een beroep doen op de vrijwilligers. Dat is altijd lastig. Dingen los laten. Maar het moet nu echt.

Wij zoeken dan ook heel dringend een persoon die de boekhouding zou willen doen. Wij hadden iemand. Maar zij verdween uit het niets. Daardoor is er achterstallig onderhoud. Als dit weer up to date is dan is het niet veel werk.

Maar ja. Vind maar eens iemand die dit vrijwillig wil doen….

Mochten jullie iemand weten…. Heel graag.

Het armoede fonds.

Ik schrok van het bericht dat 1 miljoen mensen in Nederland in armoede leven. Daar kan je wat van vinden. De een heeft teveel huisdieren. De ander rookt….

Ik volg het programma van het armoede fonds op RTL4. Op zaterdag om 15:00.

Professor Erik Scherder verteld elke keer weer hoe een brein werkt bij mensen met armoede. Hij is daar zo duidelijk in. Verwoord dingen zo goed.

Als je niks hebt. Geen licht puntje dan kan je steeds dieper zakken…. Niet goed te praten. Je zou zeggen; je doet al niks, ga iets doen. Maar zo werkt het schijnbaar niet.

Als je de tijd hebt zou ik zeggen; kijk dit programma eens terug. Vooral een van de eerste afleveringen waren zo verhelderend.

Kerstster 🎄 🤶

Vandaag was ik bij Marry.

Het schijnt alweer zeven jaar geleden te zijn dat ik een kerstster bij haar bracht.

Haar buurman gaf elk jaar zo’n plant. En toen overleed hij. Een leegte op meerdere vlakken.

Ik dacht toen; die kerstster koop ik en ik bel aan. De eerste keer was ze volgens mij niet eens thuis. Bij de buren afgeleverd. De jaren daarna maakten wij steeds een aflever afspraak. Dat werd meteen een koffie date.

Wij zitten zo op één lijn. Altijd lachen, gieren, brullen en vooral gezellig kletsen.