Gisteravond was ik met mijn vader naar lichtjes dag/herdenking van de overledenen.

Ik had eigenlijk dienst van werk. Maar een collega wilde het even van mij overnemen. Super fijn! Voordat ze het overnam werkte ik met een andere collega. Met haar besprak ik; straks ben ik even weg ivm lichtjes feest. Zegt ze (een boerin van een kippen boerderie ), ga je met de trekker? Lekker dialect. Uh, nee. Afgelopen week was er een optocht met tractoren en lichtjes zei ze. Ik dacht al dat zij dat bedoelde.

Nee. Ik heb geen connecties met een tractor. Ik ga naar de kerk in Bennekom en daarna het kerkhof over. Heel even schrok ze. Niet nodig. Het blijft een mooi en bijzonder initiatief. Voor mijn vader en mij nu voor de derde keer. Voorheen ging hij elk jaar met mijn moeder.

Dit leeft totaal niet in onze wijk.

Vorig jaar was ik met mijn dochter in Wageningen. Tjeeeee. Daar werd Halloween enorm gevierd. Het werd haar op een gegeven moment zelfs teveel. Overal geschreeuw, rook, verklede mensen.

Je waande je in een groot spook avontuur. Schuren waren omgebouwd tot spookhuizen. Ik vond het fantastisch.

Gisteravond kwam een groep jongens hier aan de deur. Allemaal super leuk verkleed. Ik gaf ze een berg snoep waar ik toch vanaf moest.

Ach, je kan hier wat van vinden. Weer zo’n ding wat vanuit Amerika overgevlogen is naar hier. Ik hou van dit soort dingen. Vier het leven.

Hierna Sint Maarten. Dan Sinterklaas. De kerst. Oud en nieuw. Ik hou ervan.

Dit bericht is nog van eind oktober. Werd niet geplaatst. Vandaar nu pas.