Wat een onweer gisternacht. Ik lag toevallig heel vroeg op bed. Rond 2:00 werd ik pas wakker van onweer of ik denk eigenlijk hagel of regen op mijn rolluiken.

Ik zie geen flitsen omdat ik rolluiken heb. Ik hoor niet veel ivm een waaier/blower die herrie maakt.

Mijn dochter is bang voor onweer. Was bij haar vader. Ik dacht; ik gooi een appje die kant op. Nou, ze ging los. Ze was zoooo bang. Die flitsen zijn echt erg. Ik moet nu gewoon huilen. Dan probeer je haar gerust te stellen. Zegt madame, ik lig met mijn hoofd bij een stopcontact. Dan zeg ik; draai je om. En ach. Het slaat niet zomaar in. Zij wist een voorbeeld te noemen van de ouders van haar bonus moeder. Op dat moment was er een knal!! Niet normaal. Die was ingeslagen. Daar ging mijn mooie preek.

Ach. We did survive. Later kwam ze hierover praten. Vroeger was ik nooit bang mam. Nu wel. Tja….. Dat zijn fases denk ik.

Ikzelf liep even naar beneden toen ik wakker werd van het weer. Deed de lamp aan. Zag ik twee gestrekte achterpoten van onze kat onder mijn bed vandaan komen. Nog iemand die bang was. Ik keek even de tuin in. Alle opgeblazen spullen lagen door de hele tuin. Prima. Lekker belangrijk. Ondertussen de stekkers eruit gehaald. Het zal je gebeuren. Bliksem slaat in. Krijg je dagwaarde van je spullen. Nou…. Daar kan ik niks van kopen.

Alles goed gegaan. Overleeft.