Dat herken je vast wel. Een week vol afspraken. Ik roep dan heel stoer; ik bekijk het per dag. Dat ga ik aankomende week zeker doen. Werk mijn vaste dagen. Toevallig ook nog eens twee dagen vrijwilligerswerk. Normaal maar twee keer per maand. Loopt nu even anders. Een dochter die vol stress zit ivm praktijk examen. Een zoon die een leen scooter heeft maar de gaskabel is geknapt…. Sleutel van zijn fiets kwijt. Grrrr. Zucht. Steun. Ik laat het los!

Dan komt hij maar te laat. Dan is het desnoods einde van deze opleiding. Mijn dochter…. Haalt zij het door de stress niet? Meer dan je best kan je niet doen.

Alles wordt maar opgelost voor deze generatie. Ik geef toe. Ook ik deed daar aan mee. Maar heb daar ook van geleerd. Zij moeten zelf leren van hun fouten. Falen zij daardoor? Leren ze van.

Laatste foto van onze paasboom. Inmiddels al opgeruimd. Ik vond de regenboog 🌈 gisteren mooi.

Afgelopen donderdag gewerkt met een oproepdienst erachter aan. Vrijdag een ‘normale’ werkdag. Vandaag, zaterdag sta ik om 8:00 bij de bakker. Kijken of zij toevallig nog wat over hebben voor de winkel zonder kassa. Om 8:15 wordt de winkel ingeruimd. Fruit en eieren liggen daar dan al dankzij vrijwilligers. Tafels en stoelen moeten op de juiste plek gezet worden. Koffie, thee, limonade en lekkers op een schaal worden klaar gemaakt. De overige vrijwilligers lopen dan ook al snel naar binnen. Dan gaan wij echt beginnen.

Inmiddels veel huishoudens onder onze hoede. Dus het is druk. Eigenlijk zouden wij nog wel wat vrijwilligers kunnen gebruiken. Mocht je interesse hebben. Je bent zo vaak aan de beurt als je zou willen. Twee keer per jaar een ochtend? Prima!

Na deze winkel openingsdag heb ik nog een condoleren. Daarna oproepdienst van werk. En dan? Gaat mijn voordeur op de clip. Zaterdag avond gaan de benen omhoog. Zondag, eerste paasdag, ben ik niet bereikbaar. Mijn kids zijn dan bij hun vader. Mijn vader is in Urk ivm een bijzondere gebeurtenis. Broer heeft schoonfamilie over de vloer.

En ik? Even helemaal niks. Afgelopen week/weken, waren iets te heftig. Ik ga een lekkere asperge soepje maken. Maar ik begin de dag vooral met uitslapen. Niet hoeven te zorgen. Geen tijdsdruk. Als ik wakker word en tv wil kijken doe ik dat. Ik bepaal wanneer ik ga eten en wat ik ga eten. Ik realiseer mij ook dat niet iedereen deze luxe heeft. Ik heb even geen zorg om … Lucky me.

Maar zo’n dag als morgen gaat als een vakantie aanvoelen. lekker goedkoop. Duizendmaal genieten.

Gisteren werd ik onverwachts gebeld. Of ik naar het ziekenhuis kon komen. Naar de SEH. Ik was net bezig met boodschappen doen voor onze winkel. Aanstaande zaterdag hebben wij een opening. Een bepaalde belangrijke persoon moeten wij die dag (de zaterdag) dan missen. Dit ivm met heftige privé omstandigheden.

Ik heb dus extra taken. Prima. Kan ik aan. Maar nu viel mijn dag boodschappen doen voor de winkel en klusjes doen in huis weg. Kan ik ook mee dealen.

Al met al gisteren met mijn vriendin echt wel gelachen. Misschien ook wel weg gelachen. Geen idee. Wij dachten terug aan mijn chemo tijd.

Mijn eerste chemo onderging ik. Geen idee wat mij te wachten stond. Mijn tante ging mee. Jongste zusje van mijn moeder. Zij had ervaring met een nichtje van haar. Kwam er een stekkerdoos uit met snoertjes. iPad, telefoon, alles kon opgeladen worden. Geweldig. Wat hadden wij toch wel een lol. De dag na de chemo bracht ik de kinderen naar school. Niet ziek. Dat was pas de derde dag na chemo. En ook dat viel nog mee.

Samen hebben zij en ik al heel veel meegemaakt. Sommige mensen vinden ons geen match. Niet iedereen hoeft hetzelfde te zijn om een match te zijn. Wij kunnen lezen en schrijven met elkaar.

Ik hoop vooral voor nu dat alles goedkomt.