Ik hoor verschillende verhalen van mensen die mijn berichten wel of niet kunnen lezen. Daarom stopte ik met schrijven. Ik ga nu voor de mensen die het wel kunnen lezen. Het ligt dus niet aan mij.
Gisteren was het lichtjes avond. Het herdenken van de overleden.
Wat een prachtige dienst in de kerk. Meerdere mooie gedichten. Een kort verhaal. Mooie muziek.
Bovenstaande was een plek om de ongeborene te herdenken. Kinderliedjes kregen wij te horen. Heel bijzonder.
Iedereen vanuit de kerk kreeg een kaars mee. Een route was uitgestippeld. Wat ik zo mooi vond was dat voor de overledenen die niet op de begraaf plaats lagen een mooi hart was waar een ieder zijn kaarsje achter kon laten.
Gisteren moest ik vroeg, eigenlijk op tijd, beginnen. Ik heb het geluk dat ik op de donderdag om 8:30 mag beginnen. Vroeger om de kids om 8:00 op het schoolplein te zetten. Tegenwoordig om ze uit bed te hebben. Want die wekker β¦. β° Daan snoozed wel een uur lang. Eva slaapt er dwars doorheen. Onmogelijk zou je denken. Ik zie/hoor het toch echt steeds gebeuren. Een collega heeft ook zoβn dochter. Zij denken aan een wekker voor dove mensen. Dan trilt het matras π. Anyway, op de donderdag heb ik ze beidden beneden als ik naar mijn werk ga. Al zijn ze de eerste uren vrij, ze zijn uit bed.
Maar, gisteren begon ik dus een uur eerder. Ik legde toen ik wegging hun telefoon bij ze neer en de huis telefoon. Dat eerste doet wonderen. De ogen gingen zonder moeite open.
Daarna zelf ontbijten etc etc. Ik kreeg een app van Eva; mam, alle lampen zijn uit. Ook de stekkers van de opladers heb ik er allemaal uit gehaald. En oh ja, ook de lamp π‘ van Anton π. Ow, zei ik dan zit meneer nu in de kou. Maar dat geeft niet. Kan hij wel even tegen. Super goed dat je denkt aan veiligheid, milieu en kosten πππ€£. Typisch Eva. Als je zegt stekkers en lampen (er)uit, dan gaat ook alles eruit.
Vandaag was ik voor de βlaatsteβ keer op de WUR om mij te laten wegen, stof vanger in te leveren en te eten/meenemen voor morgen. Joepie ! Het laatste stuk was echt wel zwaar. Zoveel dingen elke dag weer extra te doen.
Vrijdag om 8:00 daar melden. Ik mag vanaf de avond daarvoor niks meer eten. Nuchter moet er bloed afgenomen worden. Bloeddruk meter inleveren en nog wat dingen zoals mijn sensor/riem van om mijn heup. Mijn chip gaat uit mijn arm.
Ik begreep dat wij nadat er bloed afgenomen is wij een ontbijt krijgen. Iemand had het over een croissant π₯. Het zal toch niet? Wat zal die goed smaken na acht weken βgezondβ eten.
Vandaag nog even alles opeten wat ik gekregen heb. Vanavond Chili sin carne. Dit keer ook een zakje chips. Misschien ter afsluiting? Die moet ik wel voor 20:00 op hebben.
Deze week nog even door wat betreft dat dieet. Pfew. Ik heb het volgehouden. Maar wat koste het mij tijd en energie.
Ik kreeg voor acht weken lang steeds mijn eten. Een schema per dag wat te eten. Alles vegetarisch. Het was veeeeeel. Maar ja. I did it.
De eerste en laatste week krijg je extra taken. Afgelopen week moest ik woensdag, donderdag en vrijdag alles volgens een tijdschema eten. Gelukkig was het vakantie. Om 7uur yoghurt met iets. Daarna viel ik op de bank weer in slaap. De wekker ging dan om 9:30 voor een tussendoortje. Ook te doen. Maar om 12:00 moest ik vier boterhammen eten met veel boter en twee pakjes melk. In dertig minuten. De eerste dag zat ik iets over mijn eigen tijd. Mag niet. Kunnen ze zien. Ik heb een chip in mijn arm. Mijn dochter keek mij aan; mam, meen je dat nou? Je weet nooit wat ze allemaal nu van je weten. Meid, ik heb geen geheimen.
Vrijdag avond bleef mijn chip achter een kussen hangen. Neeeeee. Ik meteen geappt. Het weekend had ik namelijk belangrijke testen. Zaterdagmorgen kreeg ik een app terug. Om 15:00 zou ik een nieuwe krijgen. Ik kon niet eerder. De winkel zonder kassa.
Ik stond zaterdagmorgen tijdens het inruimen van de winkel met verse groente, twee knal blauwe cupcakjes te eten. Daarna durfde ik niks te eten omdat ik geen chip had. Om 14:30 boterhammen gesmeerd zodat ik na mijn nieuwe chip meteen kon gaan eten. Een hele berg eten in een korte tijd. Gelukkig zonder tijdschema.
Zondagmorgen op de nuchtere maag een suikerdrank. Verder nog van alles wat ik moest doen. Ik denk dat het allemaal gelukt is. Maandag en woensdag nog eten op de universiteit. Vrijdagmorgen alles inleveren en om 12:00 is het klaar!!! β
Ik ben door mijn tante uitgenodigd voor een high tea om 14:00. Ik heb visioenen van iets met zalm π£. Njom njom. Dat zal toch wel mogen? Op mijn te doen lijst van de universiteit van vrijdag staat; uitleg over de pauze periode π£β¦..
Gisteren ben ik met mijn vader naar het openluchtmuseum geweest. Hij ging altijd met ma. Het leek mij leuk om samen te gaan nu mams niet meer is tijdens een evenement.
Het was druk maar prima te doen. Je liep via een route van gebouw naar gebouw. Daar werd steeds een verhaal verteld. Een mooi verhaal over de oorlog. Heel duidelijk. De beelden waren prachtig.
Soms stonden er mensen voor je neus. Een soort van in de weg. Maar dan wachten wij totdat het verhaal voorbij was. Dan liepen de mensen door en stonden wij vooraan.
Elk verhaal was kort. Daarna een paar seconden te wachten voordat deze weer opnieuw begon. Het was ptaaaachtig.
Mijn telefoon is vier jaar ofzo. Ik kocht deze toen voor de camera. Maar ik zie nu dat deze minder mooi zijn dan een nieuwere telefoon.
Het park zelf was ook heel mooi verlicht.
Einde oorlog. Vrede.
Helaas is dit evenement maar tot en met zondag. Je moet je inschrijven voor een tijdslot. Ik hoop dat het volgend jaar weer terug komt.