Gisteren ben ik met mijn vader naar het openluchtmuseum geweest. Hij ging altijd met ma. Het leek mij leuk om samen te gaan nu mams niet meer is tijdens een evenement.

Het was druk maar prima te doen. Je liep via een route van gebouw naar gebouw. Daar werd steeds een verhaal verteld. Een mooi verhaal over de oorlog. Heel duidelijk. De beelden waren prachtig.

Soms stonden er mensen voor je neus. Een soort van in de weg. Maar dan wachten wij totdat het verhaal voorbij was. Dan liepen de mensen door en stonden wij vooraan.

Elk verhaal was kort. Daarna een paar seconden te wachten voordat deze weer opnieuw begon. Het was ptaaaachtig.

Mijn telefoon is vier jaar ofzo. Ik kocht deze toen voor de camera. Maar ik zie nu dat deze minder mooi zijn dan een nieuwere telefoon.

Het park zelf was ook heel mooi verlicht.

Helaas is dit evenement maar tot en met zondag. Je moet je inschrijven voor een tijdslot. Ik hoop dat het volgend jaar weer terug komt.