Vandaag heeft Daan zijn wekelijkse stagedag. Meneer kwam uit bed. Het eerste wat hij zei; kan je mij niet ziek melden? Say what? Hoe durf je. Nog maar drie keer te gaan. Hou vol. De mensen daar zijn zo raar volgens hem. Echte bouwvakkers. Najaaaa, hoe weet jij hoe echte bouwvakkers zijn? Je komt net kijken. Maar mam, kan je dan zeggen dat ik eerder naar huis moet. NEE.

Ik had een chagrijnige meneer op de bank. Oh, hij had 2,75 euro nodig. Op zijn eerste stagedag kreeg hij friet. Hij dacht, kreeg…. moest hij terug betalen. Ik gaf hem het dubbele. Kan hij vandaag weer een frietje bestellen. Leuker kan ik het niet maken. De rest moet hij zelf doen.

Het is tijd. Gaan. Nee, eerst tanden poetsen. Haha, normaal slaat hij dat graag over. Maar nu niet. Tijd rekken. Hij zat bijna op de fiets. Kwam hij weer naar binnen. Ik ben mijn anti hooikoorts pilletje vergeten. Pfff, met die regen heb je daar geen last van. Maar ok, pak maar.

Eenmaal op de fiets zag ik dat het begon te regenen. Wat zal hij chagrijnig zijn. Jammer dan. Ben klaar met dat geklaag.

Normaal zou hij mij deze dag stalken met appjes. Of ik niet kan bellen dat hij eerder weg mag. Nu niet. Zijn vader gooide nog een app naar meneer toe. Gelukkig zitten wij met dit soort dingen op één lijn. Zo klaar met die patat jeugd/pubers. Wat betreft patat jeugd…. Ik heb het er zelf een beetje naar gemaakt. Vandaag geld gegeven voor patat, hahaaa.

Ik hoorde vorige week op de verjaardag van een vriendin dat dat hersen gedeelte voor in je schedel tot je 24ste deze puber problemen veroorzaakt. Zij zien bijvoorbeeld niet de rommel die wij als ouderen zien. Maar nog steeds, hanteer je regels en geef je grenzen aan. Ooit landen deze.

Ik zal die pubers zo uit bed lokken met croissantjes uit de oven. Onze zondagsbrunch. Verse smoothie erbij. Sinaasappelsap, banaan uit de vriezer (te rijpe bananen vries ik in, zonde om weg te gooien) en avocado. Ze zijn al wel wakker hoor. Ik krijg klaag appjes. Waarom een broek niet gewassen is. Dan zeg ik; jij hebt vier broeken. Maar sinds de laatste twee wijdere broeken vind meneer de eerste twee ineens niet meer goed. Waren duur zat. Ik was een keer per vier dagen de kleren. Dus, of je loopt vier dagen met dezelfde of je pakt een andere broek. Pfff. Ze begrijpen mij de laatste tijd niet meer. Waarom doe je zo? Uuuh, mam is chill. Ik ga me niet haasten voor een ander. Bevalt het niet! Doe je het lekker zelf. En anders koop je een derde wijdere broek Daan. Dan moet je maar een baan gaan zoeken. Zijn antwoord; nee. Prima. Pak die andere broek maar uit de wasmand. Ligt tussen je vieze onderbroeken. Eigen schuld. Jullie scheiden de was niet. 😂🤪😬

Vanmiddag met huiswerk aan de slag. Ook ik moet dat voor vrijwilligerswerk.

Maar nu eerst een kop koffie in de tuin.

Ik kreeg toch een kaartje voor de Edwin Evers band in de Kuil in Ede. Super leuk. Degene van wie ik het kaartje kreeg moest daar werken. Rond 20:00 stond ik onderaan de berg in mijn auto. Het begon ineens heel hard te regenen. Even gewacht. Toen de bui voorbij was liep ik snel naar de Kuil. Zo grappig, ik liep naar binnen. Ik vroeg waar ik mijn kaartje moest laten scannen. Ow, daar was ik al voorbij. Haha, per ongeluk illegaal naar binnen gegaan.

Er gaat nog iets grappigs hieraan vooraf. Zaterdag was de winkel zonder kassa. Veel gebak gekregen. Veel teveel. Oproep gedaan. Wie heeft iets te vieren…. Er regeerden meerdere mensen. Die dag jarig, volgende dag jarig, 25 jaar getrouwd. Ik had meer dan een stuk. Dus eerlijk verdeeld. Een persoon zei, heerlijk, ga ik morgen van genieten als ik jarig ben. Maar vanavond eerst werken bij de Edwin Evers band. Heee, zei ik, ik ga ook. Tot vanavond.

Eenmaal in de Kuil kwam ik F….. tegen. Samen kwamen wij die man tegen. Dus ik zei; morgen jarig! F….. zei, ow, dat wordt om 24:00 zingen. De show is om 23:00 afgelopen. Maar daarna moeten ze nog van alles opruimen.

De show was fantastisch. Al was ik moe. Het was makkelijk vol te houden. Heerlijke avond gehad. Genoeg bekenden gezien. Maar ik vond het prima om alleen te staan en soms met F….. Lekker koppie thee gedronken.

Toen ik naar huis ging kwam ik meneer weer tegen. Of ik vaker gebak had. Hahaaa, nou , niet vaak.

Afgelopen maandag mocht ik weer eens pakken sap ophalen bij de Riedel in Ede. Een van ruim 400 pakken en een van 300. Gelukkig kon mijn vader ook. De auto’s vol geladen. Vooral die van mijn vader. Bij een drempel sleepte de trekhaak over de straat, Oepsie. Die eerste lading naar onze winkel zonder kassa gebracht. De koelkast gevuld met sap die nog een maand houdbaar is. Buiten de koelkast pakken dubbelfris gezet die veertien dagen houdbaar zijn. De vrijwilligers van het buurthuis mochten er ook van pakken.

Morgen is onze winkel open. Dan krijgen de mensen voor de helft van de prijs de dubbelfris. Daardoor hebben ze extra veel en het scheelt ons toch weer inkopen.

Tweede lading opgehaald. Mijn vader bracht een deel naar mijn huis. Ik had nog wat in mijn auto. Daarmee reed ik naar een gezin met veel kinderen en geen auto. Zij blij. Mijn vader bracht een deel naar het buurtkastje in Bennekom. Nog steeds genoeg over. Ik bracht nog wat naar een buurtkastje in Wageningen en twee dozen naar mijn studenten neef.

Nog steeds over. Oproep gedaan op stop voedselverspilling Ede. Buurtkastje elke paar uur gevuld. Vier pakken mee naar het werk. Er staan nu nog twee dozen voor de deur. Die worden morgen opgehaald. Ik ben los! Yes! Heerlijk om te doen. Ook goed voor mijn conditie.

Afgelopen week had mijn zoon vrienden in de tuin. Iedereen keek verbaasd na al die dozen sap. Op een gegeven moment vroeg een vriendje, heel serieus, is er wat te drinken? Het werd even stil. Toen begonnen ze allemaal te lachen.

Gisteravond liep alles uit. De een dacht wiskunde te kennen, ik liet haar een oefentoets doen. Drama. Dat heeft vandaag een toets. Zucht….. Een laag cijfer hiervoor kan betekenen dat ze niet overgaat. De ander was met zijn vader weg om te sleutelen aan zijn scooter. Liep iets uit. Thuis nog even snel stukje Nederlands doorgenomen. Nog een paar minuutjes op zijn telefoon.

Ik deed de lamp aan op mijn slaapkamer. Aan knal en flits tegelijk. Het hele huis werd donker. Niks deed het nog. Mijn dochter in paniek. Haar led lampjes gingen uit. Rolluiken dicht. Dan is het echt donker. Zaklamp van de telefoon aan die wij eerst nog moesten zoeken, haha. Die had ik in een bak. Ergens. Uiteindelijk gevonden. Eva volgde mij overal. Ik naar de stoppenkast. Van alles zat verkeerd. Maar twee rechts waren wel omlaag, maar daar stond een groen vlakje bij. Dus ik dacht, groen is goed. Pfff. Mijn vader gebeld. Arme man. Hij kwam. Hij gekeken. Snapte er niks van. Maar ik durfde na die knal niks meer. Mijn vader deed twee schakelaars omhoog, daar kwam toen een rood plaatje bij. Alles deed het weer. Pfew. Dus rood is goed. Dat betekent, er staat stroom op. Groen is goed als je ergens aan wilt werken zonder onder stroom te staan.

De hoofdschakelaar was eruit geklapt. Een lampje op mijn slaapkamer was zwart van binnen. Ook het glas. Dat was dus de boosdoener. Ik durfde die lamp niet meer aan te doen. Mijn vader wel. Ook weer wat geleerd. Ik zal het de kinderen nog eens een keer uitleggen hoe zo’n stoppenkast werkt.

Moet je nagaan dat mijn nichtje een keer blikseminslag had. Zij zat op de bank een sigaretje te roken. Dat kon toen nog binnen. Nu ook wel, maar wordt bijna niet gedaan. Een klap. De lamp klapte van het plafond. Bij haar lag toen de aardlekschakelaar eruit.

Gisteren en vannacht goed geregend. Dan zou je toch geen last moeten hebben van hooikoorts?

Ik heb een bak gemaaakt met anti allergie, hooikoorts tabletten. Neusspray. Oogdruppels en nog meer.

Mijn dochter wreef te hard in haar ogen. Er zat iets in zei ze. Echt niet. Dat is de irritatie van de hooikoorts. Niet wrijven! Te laat. Dikke rode ogen. Nat doekje erop om te koelen. Toen kwam mijn zoon van zijn stage. Zelfde verhaal. Zaten ze dan, Jut en Jul, op de bank te niezen, hoesten en proesten. Normaal vind je het vervelend als iemand zijn neus ophaalt. Nou, wij doen alledrie mee.

Vannacht bijna de hele nacht wakker geweest. Ook Eva. Ik ben weer eens benauwd. Eva bleef maar niezen. Pffff.

Ik heb nog geen medicijn kunnen ontdekken die helpt tegen hooikoorts.

Ik kreeg laatst een bericht. Iemand had eten over. Prima. Kom maar binnen.

Het zag er bij voorbaat al fantastisch uit. Eenmaal even in de oven ….. geweldig. Ik nam er eerst een. Eva wilde het ook proberen. Een toen twee. Ik nam later ook nummer twee.

Wauw wauw. Weer een nieuw recept. Deze gaan wij zeker veel vaker maken. Dank Franca. Punt paprika, pesto en mozzarella?

Mijn kinderen zijn nog tot morgen avond bij hun vader.

Krijg ik ineens een bericht van mijn ex. Mevrouw Dolf 🐈‍⬛ is bij hun binnen.

De lieverd. Ze mist Daan en Eva. Maar ja. Niet echt handig om dan een ander huis in te gaan. Ik heb al aangegeven aan mijn ex dat ze een emmer water over de kat mogen gooien. Buiten natuurlijk. Dolf 🐈‍⬛ hoort daar niet binnen. Zij hebben een Fredje. Ik moet er niet aan denken dat deze vermoord wordt door onze kat.

Ik kom elk jaar weer enkele kilo’s aan. Bij elkaar nu echt teveel.

Elk pondje gaat door het mondje. Zeker waar. Ik zit op een forum van (ex) borstkanker patiënten. Iedereen die aan de tamoxifen zit komt mega aan. Zo ook ik. In zeven jaar gewoon 15 kilo. Vreselijk. Als dit zo door gaat…. Dat wordt hem niet.

Gisteren met een vriendin wezen wandelen. Twee uur lang. Makkie. Dit moet ik vol gaan houden. Het probleem voor mij is meer de tijd. Twee uur per dag. Oh dear. Ik heb wel wat anders te doen.

Op een gegeven moment kwamen mijn vriendin en ik op een mooie plek. Prachtig uitzicht. Zij zei net daarvoor; als ik hier ga staan komt altijd de zon tevoorschijn. Dat is mijn moeder. Zo bizar. Wij stonden er net, en jawel, de zon kwam uit het niets tevoorschijn. Geweldig.

Wij zijn met z’n drieën. Een voorzitter, secretaris en penningmeester. Ik kan alledrie niet. Maar moest toch een functie kiezen. Dat werd penningmeester. Oh dear. Geen kaas van gegeten. Best wel drama. Bijles gehad. Zelfs toen werd het niks. Inmiddels hebben wij iemand die de boekhouding doet. Echt super! Zo blij mee. Dan kan ik lekker rondjes rijden om spullen op te halen. Dat is meer mijn ding. Morgen mag ik 700 pakken sap halen. Mijn lieve vader rijd mee. Zo fijn. Heel misschien halen wij dit niet eens in één keer in twee auto’s. Maar komt goed.

Aankomende zaterdag is de winkel weer open. Een van ons drie kon niet. Moet kunnen. Maar toevallig hadden wij die datum een nieuwe vrijwilliger en twee mensen die niet gewend waren om in de winkel zelf te zijn. Meer van het koffie schenken etc. Oh dear. Wat nu? Kreeg ik zojuist een bericht; ik heb mijn zoontje omgekocht. Ik kom toch. Yes! Alsof zij de spanning van haar twee collega’s aanvoelde.

Ik was van de week in de winkel. Er lag zoveel gekregen spullen. Super fijn. Maar oh dear, prijzen, inruimen. Ik zag het even niet zitten. Foto naar mijn collega’s gestuurd. Najaaa, een van de dames dacht hetzelfde en heeft alles geprijsd en ingeruimd. Geweldig.

Toen ik dus even in de winkel was afgelopen week werd ik gebeld door mijn collega. Een mevrouw had niks te eten. Of ik een tas kon vullen. Hoe bijzonder is dat? Ik was al twee weken niet in de winkel. Dan ben ik er en kan ik iets betekenen.

Ik zei zojuist tegen mijn super team; zo bijzonder hoe wij elkaar aanvoelen en aan vullen. Zo blij mee.