Ik had een extra nachtdienst. Kwam thuis en zag dit op het aanrecht liggen. Een pepertje en melk. Hoe komt ze, het moet echt Eva zijn, erbij?

Waarom vraagt mevrouw elke keer weer of ik melk mee kan nemen? Want zij vond dit zo lekker…..

Ik heb ze. Sinds maandag zonnepanelen. Helemaal happy.

Toen ze alles wilden inschakelen vlogen de stoppen er steeds uit. Nee hè. Heb ik weer. Ze gingen alles doormeten. Het was de keuken. Oh dear. De koelkast die oud is en teveel vraagt of de leven die het niet meer doet. Prachtig nieuw ding net buiten de garantie. Als ik deze aanzet vliegen de stoppen eruit. Ik gebruik nu alleen de klok functie. Zou de oven het probleem zijn? Mijn vader en ik waren al bezig met een snoer om te kijken of de oven het wel doet op een andere groep. Snoer lag klaar…. De stekker eruit gehaald. Yes! De zonnepanelen werken. Happy de peppie. Volgens de man moest er een andere aansluiting komen voor de oven. De min en plus zitten waarschijnlijk verkeerd om.

Ik heb nu een extra groep over in de stoppenkast dankzij de zonnepanelen. Nu nog een mannetje zoeken die de oven via de goede plus en min gebeuren via de kruipruimte in mijn extra stop kan aanleggen. Komt goed. Ik ben zo blij dat ik geen nieuwe oven heb gekocht. Geen monteur heb gevraagd voor 180 euro.

Twee jaar zonder oven. Niet fijn. Maar nu dan extra genieten. We gaan zsm lasagne maken! Een cake bakken. Als de zon schijnt hé? Als de zon schijnt gaan wij los met van alles. Helemaal blij.

Eva lag afgelopen maandag hier illegaal te slapen.

Ze appte mij vanmorgen heel vroeg. Mam. Ik ben wakker sinds 2:00. Ik zag toen namelijk een hele grote spin 🕷️ op mijn slaapkamer bij papa.

Ik zei nog; waarom maakte je papa niet wakker? Ik snap ook wel waarom niet. Twee mensen in bed….. Die wil je niet storen. Je hebt namelijk geen idee hoe je ze aantreft 😅.

Mam, ik ben vroeg uit vandaag. Ben zooooo moe. Ok. Kom maar. Ik had klussers in huis ivm zonnepanelen aanleggen. Eva ging liggen op de bank. Ik zei nog; wil je niet liever op mijn slaapkamer liggen? Daar komen ze namelijk echt niet. Toch een bepaalde angst. Zouden ze toch….. ze koos voor slapen in de woonkamer. Naast mij. Maar Eef, als ze je dan zien slapen…. Ik lig op mijn zij mam. En al denken ze er iets van. Ik zie ze hierna nooit meer. Wauw. Wat een wijze woorden van Eva.

Ik was nog een gil vergeten.

S’morgens doe ik de schuur en poort deur open. Geen idee waarom ik. Kids kunnen dit ook doen. Is een gewoonte. Ik zag een grote naaktslak op de grond. Ik liep op blote voeten eromheen.

Daarna liep ik met Daan mee naar buiten. Als ze weg fietsen geef ik ze een kus en doe de poortdeur dicht. Stond ik ineens op die slak. Tussen mijn tenen zat het slijm en de ingewanden. Toen kwam weer zo’n oergil. Daan zei nog; mam, sssst, de buren. Ja maar Daan, dit is te vies! Dit is alarm fase een hoor.

Hoe krijg je zoiets schoon? Je wilt niks van dat slijm aanraken maar je voet moet schoon worden. Net als bij hondenpoep. Veeg je schoen of voet over het gras. Gedaan. Daarna een weggooi washand gebruikt. En het kadaver van de slak? Opgeveegd. Kokhalzend. Hop, over de schutting. Voor de egel 🦔 familie. Helaas dacht ik niet echt na. Gooide hem naar rechts waar Eva nog langs moest….. Sorry meid. Ogen dicht.

Afgelopen vrijdag was er weer een stroom storing in Ede. Vroeger gebeurde dit heel vaak. Daarna bijna nooit. Maar tegenwoordig? Echt heel vaak. Toch bijzonder omdat bijna iedereen zonnepanelen heeft. De energie maatschappijen klagen daardoor over een teveel aan energie. Deze moeten ze kwijt. Komen kosten bij. Dit willen ze op de consument verhalen. Ik wist het! Eerst wilden ze dat iedereen zonnepanelen ging nemen. Dat doet dan bijna iedereen. En ineens gaat het je geld kosten. Zo voorspelbaar.

Maar ja, er wordt ook veel energie gevraagd door elektrische auto’s, fietsen en airco’s. Waarschijnlijk door de piek belasting valt alles uit?

Afgelopen vrijdag gebeurde het weer. De stroom viel uit. De vorige keer op het moment dat de arts weg wilde lopen van de operatie kamer. Hij duwde de knop in om de deur te openen. Pats. Alles viel uit. Ik riep in een reflex; wat doe jij nou? Hij kon er niks aan doen natuurlijk. De aggregaat nam meteen de belangrijkste functies over.

Maar ja, afgelopen vrijdag dus weer. Uit het niets gingen alle lampen uit en daarna weer andere aan. Deuren open en weer dicht. Bijzonder dat de verschijnselen steeds weer anders zijn. Maar wederom heeft de patiënt niks te lijden. De beademing en operatie konden wederom gewoon doorgaan. Wat een geluk dat wij in een welvarend land als Nederland wonen.

Eenmaal thuis knipperden alle klokken. Op de badkamer hoor ik dan altijd herrie na een storm storing. De radio gaat op hard zonder een zender. Oftewel geruis. Op Eva haar kamer branden de led lampjes. Tja, wat een stroom storing al niet teweeg brengt. Voorheen wist ik dat de verarming na zoiets op 26 graden ging. In het begin werd ik boos op de kids. Waarom zet je de verwarming zo hoog? Later kwam ik erachter dat dit een instelling was. Mijn vader heeft deze gelukkig kunnen veranderen.

Gisteren zat ik alleen in de tuin. Dacht ik. Ik hoorde dat dingen verschoven werden. Onder andere een vaas. Ik dacht meteen aan een egel. Maar best wel gek. Die zou dan onder de overkapping zitten. De screens naar beneden. Ik zat bij de ingang. Hoelang zou meneer of mevrouw daar al gezeten hebben? Of had ik het gemist dat ze langs mij heen was gelopen? Zou mij ook niet verbazen.

Ik scheen even met een zaklamp. Ja hoor. Gevonden. Dit was niet onze Gerrit 🦔. Veel kleiner.

Ik appte maar Eva. Ik zie een kleine egel in onze tuin. Zeker niet Gerrit. Of het is een kleintje of het is misschien een vrouwtje? Weet jij een leuke naam? Ik stelde Annie voor of Truus. Zegt Eva uit het niets; tante Bep. Ok. Doen we dat. Hoe kwam ze op die naam? Geen idee. Tante Bep was de naam van de zus van mijn moeder. Zij werd begraven op mijn verjaardag toen ik vol in het proces zat van borstkanker. Eva en Daan kennen haar denk ik niet meer. Ze kennen wel mijn verhalen over haar. Op de begrafenis van mijn tante Bep werd als laatste lied gedraaid; it’s the final of countdown. Een bijzonder lied. Ik wist dat zij van de muziek van deze popgroep hield. Dit is ook Eva haar muziek 🙈

Toen ik Daan de foto liet zien van onze nieuwe egel en de naam tante Bep noemde zei hij; ik ken dat verhaal over haar. Die van die bijzondere muziek…. Hoe leuk is dat? Mijn tante Bep die niet meer is, is nog niet vergeten.

Tante Bep zat lekker te smakken naast mij. Totaal geen schaamte. Wat een gezelligheid. Ik had het liedje van the final of countdown wel op kunnen zetten 😉. Echt haar muziek.

Van de week was ik in een supermarkt. Daar was ook een moeder met drie jongens. Een van die kinderen rende hard achter een klein winkel wagentje. Zoef, heen en weer. Hij stopte precies op tijd. Anders had hij zijn moeder aangereden. Millimeter werk.

Heel even was mijn glas toen half leeg ipv half vol. Ik zag het voor me dat moeders werd aangereden. Ik gaf een gil. Vier personen keken mij verbaasd aan. Waarom gil je?

Ik zei daarna tegen die moeder; sorry voor mijn oer gil. Mijn dochter zou nu boos op mij zijn als ze erbij was. Het zit gewoon in mij. Als ik schrik dan gil ik. Ze kon er gelukkig om lachen. Wanneer leer ik dat stomme gegil nou eens af?

Onze ‘laatste’ avond samen. Klinkt dramatisch. Is het niet. De woensdagavond. Ik ben zo blij, trots dat dit geen grote issue meer is. Eva ziet er nog steeds tegenop om op de donderdag (om de week) weg van haar geboorte huis te moeten gaan. Op de lagere school was het die dag drama. Buikpijn, kokhalzen op school. Hoe vaak ik niet gebeld werd om haar op te halen. Jaren en jaren heeft dit geduurd. Gelukkig is dit niet meer.

Dus wij kunnen nu op onze ‘laatste’ avond genieten. Wauw. Wat was het weer super! Ik had verwacht dat je niet buiten kon zitten ivm vocht in de lucht en tuinset. Viel reuze mee.

Op een gegeven moment hoorden wij Gerrit 🦔. Daan vloog erop af. Wat een gesmak! Te grappig. Gerrit had een vriend of vriendin meegenomen. Twee 🦔 🦔.

Ik wilde een foto maken. Eva ging eerst kijken. Kok halzen. Nu niet van een afscheid maar wel van de poep van een of twee 🦔 🦔. Ze zei nog; mam, niet komen. Toch gedaan. Pfff. Wat een lucht. Heel bizar. Toen de egeltjes hun eten op hadden gooide ik een gieter water leeg. Weg met die poep. Weg met die lucht. Blijft toch mijn tuin waar ik met plezier bivakeer. Iedereen is welkom. Maar ik geniet vooral van de lusten en niet de lasten.

Ik las dat de kermis dit jaar in Ede kleinschalig gehouden zou worden.

Mijn dochter was er vorig jaar. Zij vertelde later steeds weer dat ze heel hard heen en weer ging in een bepaalde attractie. Haar vriendin stikte toen bijna door een portemonnee om haar nek. Overal blauwe plekken.

Maar die herinneringen…. Als ze het er over hebben komen de tranen van plezier tevoorschijn.

Dit jaar…. De dames gingen naar de kermis…. Eerst belde Eva mij op. Mam, waar is de kermis? Ik gaf de nieuwe lokatie door. Zij kwamen aan. Gingen in twee attracties. Die eerste was prima. Nummer twee…. Kots 🤢 misselijk kwamen ze eruit. Ze moesten iets drinken. Allebei kochten ze een blikje drinken. Totaal 8,20! Say what? Niet normaal. Weer een wijze levensles. Koop nooit drinken op een evenement.

Ik kan hier niet boos over worden. Natuurlijk zijn deze prijzen niet normaal. Maar had ik het kunnen weigeren? Zeker. Maar dan waren de dames mogelijk lang beroerd geweest. Ik heb ze mee gegeven; neem altijd drinken of iets te eten mee. Mocht dit gestolen worden…. Jammer. Dan koop je alsnog iets waardoor je misselijkheid weg gaat. Dan maar een keer minder in een attractie. Of een attractie of iets te eten of drinken. Leer keuzes maken.

Ze vliegen ons om de oren. De fruit vliegjes. Dat is wel vaker aan het einde van de zomer. Maar nu is het ook nog eens heel warm. Ik kan geen druifjes 🍇 op tafel zetten. Daar komt een hele kudde vliegen op af. Zal mij niet gebeuren. Vies.

Ook met drinken. Als je even omkijkt dan vliegen deze beesten in een glas. Gratis vlees als je gaat drinken. Maar niet mijn smaak.

Ik heb drie ventilatoren gekocht. Van die zwarte goedkope dingen. Perfect! Als ik eten of drinken op tafel zet gaan deze apparaten aan. Dag vliegjes! Zoek het eten maar buiten onze deur.

Inmiddels kan ik geen een foto meer uploaden. Ws zit mijn box vol? Geen idee. Dus voorlopig even alleen tekst. Ik ga kijken hoe ik dit kan oplossen. Zeer moeilijk voor een digibeet.