Onze ‘laatste’ avond samen. Klinkt dramatisch. Is het niet. De woensdagavond. Ik ben zo blij, trots dat dit geen grote issue meer is. Eva ziet er nog steeds tegenop om op de donderdag (om de week) weg van haar geboorte huis te moeten gaan. Op de lagere school was het die dag drama. Buikpijn, kokhalzen op school. Hoe vaak ik niet gebeld werd om haar op te halen. Jaren en jaren heeft dit geduurd. Gelukkig is dit niet meer.

Dus wij kunnen nu op onze ‘laatste’ avond genieten. Wauw. Wat was het weer super! Ik had verwacht dat je niet buiten kon zitten ivm vocht in de lucht en tuinset. Viel reuze mee.

Op een gegeven moment hoorden wij Gerrit 🦔. Daan vloog erop af. Wat een gesmak! Te grappig. Gerrit had een vriend of vriendin meegenomen. Twee 🦔 🦔.

Ik wilde een foto maken. Eva ging eerst kijken. Kok halzen. Nu niet van een afscheid maar wel van de poep van een of twee 🦔 🦔. Ze zei nog; mam, niet komen. Toch gedaan. Pfff. Wat een lucht. Heel bizar. Toen de egeltjes hun eten op hadden gooide ik een gieter water leeg. Weg met die poep. Weg met die lucht. Blijft toch mijn tuin waar ik met plezier bivakeer. Iedereen is welkom. Maar ik geniet vooral van de lusten en niet de lasten.