Eva is Opperdepop. In het begin van het schooljaar gingen wij vol gas dat Eva maar een hele schooldag vol ging houden. Paps, school en ik deden onze uiterste best. Het lukte. Maar wat een appjes kregen wij steeds. Dat ze misselijk was, etc. Kwestie van wennen.

Op een gegeven moment ging het super goed. Eva had haar ritme op school gevonden. Vriendinnen gemaakt. Trots! Met dank aan de zorg coördinator. Zij reageerde elke keer snel op een vraag of zorg over Eva.

En nu? Lijkt het weer een soort van klein beetje mis te gaan. Eva kwam laatst s’nachts naar mij toe. Mam, ik ben misselijk. Moet ik morgen naar school? Echt wel. Maar van papa mocht ik thuis blijven. Waarom ben jij zo streng? Ik de volgende dag gechecked. Ze was inderdaad op de vrijdag een lesuur eerder naar huis gegaan. Viel bij hem thuis meteen in slaap.

Woensdagmorgen haar toch naar school gestuurd. Ze had later op de dag twee tussenuren en daarna nog een les. School gebeld dat ze dan naar huis mocht. Mijn toestemming had. Ik was lunchen met een vriendin. De app ging op een gegeven moment los. Eva. Ik had haar al gebeld omdat ik bang was dat ze in slaap gevallen was ivm de gebroken nacht. Mam. Moet ik echt maar school? Het is maar tekenen. Ja, je moet. Maar, mam, waarom ben je zo streng? Een les is een les. Elke les is belangrijk. En morgen ben je vrij ivm een studiedag. Lekker uitrusten dan. Zegt die vriendin; laat haar toch lekker thuis zijn. Ow. Ok. Eef, je mag thuis blijven. Voor het eerst dit schooljaar dat ik dat deed. Voelde eigenlijk niet goed. Maar wat was ze blij. Ik kreeg allemaal hartjes en de woorden love you mam. Was nu weer het hek van de dam?

Anyway. Ik probeerde de lessen van de autisme coach herinneren. Ik kan wat binnen komt in mijn hoofd ordenen. Dat geeft rust. Eva kan dat niet. Alles is een grote chaos. Aan het einde van de dag kan dat voor overprikkeling zorgen.

Ik zou dus denken, woensdag lekker een lange tussenuur, een lesje volgen en de volgende dag de hele dag vrij. Wat een rust. Wat een leven. En Eva ziet die ene les als stoorzender. Het klopt niet in haar hoofd. Rust, vrij zin? Echt niet. Er is een plekje wat daar niet hoort. Dat dus.