Ik heb zo niks met een verandering, schijnbaar (volgens anderen) een verbetering op internet. Afgelopen dag plaatste ik een stukje. Dit stukje had ik langer geleden al geschreven. Een dag voordat deze geplaatst zou worden zou ik dit checken. Helaas. Lukte niet. Zo bizar. Ik baal van de taal fouten etc etc. Het verhaal is niet compleet.

Waarschijnlijk heeft WordPress een update. Weer anders. Ik snap er niks meer van. Why? Waarom zo vaak? Ik wist tot een uur geleden niet eens hoe ik een stukje/dit stukje moest plaatsen. Waar gaat het heen? Zucht.

Ik heb heel veel over uren. Als mijn kinderen bij hun vader zijn dan werk ik vaak extra. Dat doe ik omdat ik dan de school vakanties vrij kan zijn en als extra als Daan of Eva een afspraak hebben bij een diëtiste, fysio, revalidatie centrum ivm een corset, controle WKZ, orthodontist, of wat dan ook.

Inmiddels heb ik veel over uren. Nu blijkt dat dit ineens teveel is. Voorheen mocht ik alles meenemen naar een volgend jaar. Nu niet meer. Oeps. Snel een gsm voor mijn vader besteld. En voor mijzelf? Ik heb nog vele diensten te gaan. Maar op mijn vaste werk dagen vraag ik nu over uren aan om vrij te nemen. En wat ben ik blij dat ik die vandaag heb gekregen. Een extra dag vrij. Nou ja vrij. Zoveel te doen.

Ik vertelde de juf van mijn dochter gisteren dit. Eva kwam huilend thuis. Moe. Op. Ik bekeek de plan de campagne. Zij moest (11 jaar), topo leren, Engels woordenschat, begrijpend lezen, nog iets anders van Nederlands taal, een half uur typen per dag ivm een type cursus, een corset voor minimaal 20 uur per dag, een blok beugel zolang mogelijk in. En dan heb ik het nog niet eens over haar oefeningen ivm haar rug. Het liefst drie keer per dag. En dan bij elke sessie moet zij 7 oefeningen doen en dat 15 keer. Ik ging met haar oefenen. Ze gilde het uit van de pijn. Niet leuk. Ontspan. Wij gaan langzaam opbouwen. Meer dan je best kan je niet doen. Een surprise moest nog gemaakt worden met een gedicht. Haar juf was zo lief. Eva mocht stoppen met het huiswerk. De juf wilde zelfs op school met Eva haar surprise maken. Echt aardig. Toen bij Eva de druk van de ketel af was zei ze uit zichzelf; mam, ik ga het toch proberen. Ik ga huiswerk maken. Deze meid komt er wel. Wat een volhouder!

Ik heb van het weekend oproep dienst gehad. Dinsdag nacht ook. Met mijn schoonzus een corona patiënt mogen behandelen. Ik moest toen wel weer denken aan de eerste uitbraak. Wat was dit heftig. Zal ik nooit meer vergeten. Ook dat kost mij energie. Ik slaap even een paar uurtjes en dan ben ik zo blij dat ik mijn kindjes weer in mijn armen mag mogen ontvangen. Maar als ik dan als dat huiswerk zie….. pffff.