Pfff. Vandaag bericht gekregen. De pijn in de rug van mijn moeder is foute boel. Uitzaaiingen.

Ik ga mijn energie stoppen in mijn ouders. Even geen stukjes. Misschien een keer tussendoor. Maar mijn prioriteit ligt nu bij mijn ouders.

Arme pa. Wat een verdriet kan een echtgenoot hebben. Dit jaar 50 jaar getrouwd. Langer samen dan alleen.

Raar verhaal. Ik belde naar het restaurant. Of wij een ijs koffie buiten op het terras konden komen drinken. Even de horeca spekken. Ze hebben het al moeilijk genoeg. Buiten is safe. Het mocht. Maarrrrrr, komen jullie wel uit een gezien? Huh? Ow, ja hoor. Moet ik nog bewijs meenemen? Nope. Iets ondertekenen en klaar.

Dus wij gingen op de fiets naar het terras. Kids genoten van een ijs koffie en ik Spa rood. Ik gaf aan ze door; als ze iets vragen ben ik hier met mijn kinderen en stief kinderen. Serieus. Eva zit naast Esmee in de klas. Ze spelen samen in de pauze op school. Fietsen samen buiten. Zitten samen op een muurtje buiten. En dan mogen wij niet samen buiten zitten? Terwijl je wel hutje mutje in Amsterdam mag demonstreren? Raar verhaal hoor.

Ik blijf nog steeds op afstand. Ik als volwassene kan het overdragen. De kinderen waarschijnlijk niet. Daarom mogen ze ook volgende week met z’n allen de klas in.

Van vroeger ken ik de Verkade mocca lik koekjes. Zo lekker!

Mijn kinderen eten nu de lik koekjes van Van Delft. Drie smaken. En ik weet het, de Hema heeft ze ook. Maar deze koekjes hebben hele leuke teksten op het koekje. Net als op de snoep hartjes. Alleen vind ik deze teksten iets leuker, ze zijn langer.